I GSK 443/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2020 r. sygn. akt V SA/Wa 565/20 w sprawie ze skargi D. K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na realizację programu modernizacja gospodarstw rolnych 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od D. K. na rzecz Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 października 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 565/20, oddalił skargę [...] na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na realizację programu modernizacja gospodarstw rolnych. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu 28 maja 2019 r. do Biura Wsparcia Inwestycyjnego Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ "Modernizacja gospodarstw rolnych" na operację zapewniającą poprawę ogólnych warunków gospodarowania w obszarze: A - "[...]" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Strona planowała zakup maszyn rolniczych i modernizację budynku chlewni wnioskując o przyznanie jej na ten cel kwoty pomocy w wysokości [...] zł. Podczas weryfikacji wniosku stwierdzano, że strona jest już beneficjentem ARiMR, której została przyznana pomoc finansowa w wysokości [...] zł zgodnie z umową o przyznaniu pomocy nr [...] z [...] kwietnia 2019 r. Pomoc została przyznana w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ "Modernizacja gospodarstw rolnych" na operację zapewniającą poprawę ogólnych warunków gospodarowania w obszarze: D - "związanym z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu". Zaskarżonym rozstrzygnięciem z [...] stycznia 2020 r. organ odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy. Wskazał, że w sprawie zaistniały okoliczności określone w § 8 ust. 1 w zw. z § 15 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 1371 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie wykonawcze"). Wyjaśnił, że w przypadku ubiegania się o przyznanie pomocy najpierw w obszarze D w ramach operacji typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" PROW 2014-2020 na kwotę [...] zł, w kolejnych naborach (latach) wnioskodawcy nie przysługuje już pomoc, również w przypadku, gdy planuje złożyć wniosek o przyznanie pomocy, tym razem, w ramach obszaru A. Mając na uwadze powyższe, uwzględniając przyznaną wcześniej stronie pomoc w wysokości [...] zł, organ uznał, iż skarżący wykorzystał przysługujący mu limit pomocy, o którym mowa w § 8 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego i w konsekwencji odmówił przyznania wnioskowanej pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę skarżącego wskazał, że spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia prawidłowej wykładni § 8 ust. 1 i ust. 1 1a rozporządzenia wykonawczego, które to przepisy stanowiły podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia ARiMR z [...] stycznia 2020 r. o odmowie przyznania stronie wnioskowanej pomocy finansowej. Na wstępie Sąd I instancji zaznaczył, że zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego: "W przypadku operacji w obszarze, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a-d, pomoc przyznaje się i wypłaca do wysokości limitu, który w okresie realizacji programu, na jednego beneficjenta i na jedno gospodarstwo, wynosi maksymalnie: 1) 500 tys. zł, z zastrzeżeniem pkt 2 i ust. 1a; 2) 200 tys. zł - na inwestycje niezwiązane bezpośrednio z budową, modernizacją budynków inwentarskich, w tym ich wyposażaniem, lub adaptacją innych istniejących w gospodarstwie budynków na budynki inwentarskie, w tym ich wyposażaniem, lub budową lub modernizacją magazynów paszowych w gospodarstwach, w których jest prowadzona produkcja zwierzęca, w tym ich wyposażaniem.". Zgodnie z § 8 ust. 1a: "Na operacje realizowane w obszarze, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, wysokość limitu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wynosi maksymalnie 900 tys. zł.". Dodatkowo, z § 8 ust. 2 wynika, że: "Limity, o których mowa w ust. 1 i 1a, nie łączą się". Skarżący jako jedna z osób wspólnie wnioskujących, złożył w 2018 roku wniosek o przyznanie pomocy na operację w obszarze związanym z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu (tzw. "obszarem D"), tj. obszarem, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. d rozporządzenia wykonawczego. Skarżącemu została wówczas przyznana pomoc w wysokości [...] zł. Ponadto, co również wymaga zaznaczenia, drugiej z osób wspólnie wnioskujących także została przyznana pomoc w wysokości [...] zł. Strona otrzymała zatem pomoc w maksymalnej wysokości określonej limitem przyznania pomocy dla obszarów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a-d rozporządzenia wykonawczego, o którym to limicie mowa jest w § 8 ust. 1 pkt 1 tegoż rozporządzenia. Sąd podkreślił, że rozporządzenie wykonawcze przewiduje wyjątek dotyczący podwyższonego limitu przyznawanej pomocy (z 500.000 na 900.000 zł). Dotyczy on jednak wyłącznie sytuacji, gdy pomoc przeznaczona jest na operacje realizowane w obszarze rozwoju produkcji prosiąt (tzw. "obszar A"), tj. obszarze, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia wykonawczego. Powyższe wynika z treści cytowanego wyżej § 8 ust. 1a tegoż rozporządzenia. Tym samym ww. podwyższony limit nie może być wykorzystany na pomoc w obszarach innych niż obszar A. Otrzymanie przez stronę pomocy w łącznej kwocie 900.000 zł możliwe byłoby zatem wyłącznie w sytuacji złożenia przez nią jednego bądź kilku wniosków, ale tylko w zakresie obszaru rozwoju produkcji prosiąt (§ 4 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia wykonawczego). Złożenie natomiast przez skarżącego wniosku, a w konsekwencji otrzymanie pomocy finansowej na operację w obszarze innym niż obszar A (w niniejszej sprawie strona otrzymała pomoc w obszarze D), powoduje, iż obowiązującym ją limitem przyznanych środków jest limit określony w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego, tj. 500.000 zł. W odpowiedzi na zarzuty podniesione w skardze WSA wskazał, że limit przyznanej stronie pomocy został osiągnięty. Złożenie zaś kolejnego wniosku, tym razem w obszarze A, nie mogło skutkować zwiększeniem limitu przyznanych środków z 500.000 na 900.000 zł. Rozporządzenie wykonawcze w zakresie przewidywanych limitów przyznawanej pomocy jest jasne i nie wymaga doprecyzowania ze strony ustawodawcy, o co wnioskował skarżący w treści skargi. Podsumowując, Sąd I instancji, uznał zarzuty skarżącego za nieuzasadnione, a jednocześnie nie stwierdził żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. [...] złożył skargę kasacyjną od wyroku WSA, zaskarżając to orzeczenie w całości. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2020 r. i obciążenie organu kosztami postępowania według norm przepisanych, w przypadku nieuwzględnienia wniosku o zmianę zaskarżonego wyroku o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zrzekł się rozpoznania sprawy na rozprawie. I. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. dalej: p.p.s.a.) zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie następujących przepisów prawa materialnego: a) § 8 ust. 1 i 1a Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu “Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015, poz. 1371 z późn. zm. dalej: Rozporządzenie) polegające na ich błędnej wykładni i nieuzasadnionym przyjęciu, iż wykorzystanie przez Skarżącego limitu 500.000 zł uniemożliwia wykorzystanie pozostałej części limitu 900.000 zł, czyli pozostających 400.000 zł. na inwestycję w obszarze rozwoju produkcji prosiąt, czyli w przypadku ubiegania się o przyznanie pomocy najpierw w obszarze D w ramach operacji typu ,,Modernizacja gospodarstw rolnych" PROW 2014- 2020 na kwotę 500 tys. zł, w kolejnych naborach (latach) nie przysługuje już Skarżącemu pomoc, również w przypadku, gdy planuje wnioskować o przyznanie pomocy, tym razem, w ramach obszaru A. Tymczasem zgodnie z prawidłową wykładnią ww. przepisów w niniejszej sprawie Skarżącemu kasacyjnie przysługuje limit pomocy finansowej w obszarze rozwoju produkcji prosiąt (tzw. obszar A) w wysokości 400 tys. zł (900 tys. minus wykorzystane 500 tys. zł), tak ustalony limit nie przekracza żadnej z maksymalnych wartości (§ 8 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 8 ust. 1a Rozporządzenia) i nie powoduje łączenia się limitów. b) § 8 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu “Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015, poz. 1371 z późn. zm. dalej: Rozporządzenie), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, iż w niniejszej sprawie w przypadku przyznania Skarżącemu pomocy finansowej w wysokości 400 tys. zł. doszłoby do łączenia limitów o których mowa w § 8 ust. 1 i 1a Rozporządzenia. c) § 15 ust. 1 Rozporządzenia, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, iż w niniejszej sprawie zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy w wyniku dokonania przez Sąd I instancji błędnej wykładni ww. § 8 ust. 1 i 1a Rozporządzenia. II. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie następujących przepisów prawa procesowego, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy: a) art. 141 § 4 Ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., zwanej dalej: PrUSA] w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego [t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267, zwanej dalej: kpa], poprzez: - nieuwzględnienie w uzasadnieniu wyroku podniesionego w skardze zarzutu zastosowania przez skarżony organ wykładni przepisów Rozporządzenia wbrew zapisom Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich [M.P. z 2020 r. poz. 62] oraz - przypisanie Skarżącemu wniosku o "doprecyzowania ze strony ustawodawcy przepisów rozporządzenia wykonawczego", którego ten nie wnosił. W uzasadnieniu podano argumenty na poparcie zarzutów postawionych w petitum wniesionego środka zaskarżenia. Organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wobec tego, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 183 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania określone w § 2 powołanego przepisu, co pozwoliło na rozpoznanie sprawy w zakresie wyznaczonym zarzutami skargi kasacyjnej i stosownie do art. 193 zd. drugie p.p.s.a. – przedstawienie motywów rozstrzygnięcia, w odniesieniu do tych zarzutów. Skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach kasacyjnych wymienionych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. W sprawie zasadniczą kwestią sporną jest interpretacja § 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., 1371 ze zm., dalej rozporządzenie), w ramach naboru na 2019 r., a konkretnie odpowiedź na pytanie, czy w wypadku otrzymania pomocy w obszarze "D" w wysokości po 500 tys. zł , możliwe jest uzyskanie pomocy w innym obszarze, w tym przypadku w obszarze "A" w wysokości 400 tys. zł. Zdaniem skarżącego kasacyjnie uzyskanie pomocy jest możliwe, gdyż limit na kolejne operacje jest zawsze pomniejszany o kwoty pomocy udzielonej na poprzednie operacje. W ocenie skarżącego kasacyjnie, przysługuje mu limit pomocy finansowej w obszarze produkcji prosiąt ( obszar A) w wysokości 400 tys. zł ( 900 tys. zł minus wykorzystane 500 tys. zł), gdyż tak ustalony limit nie przekracza żadnej z maksymalnych wartości ( § 8 ust.1 pkt 1 i 2 oraz § 8 ust.1a rozporządzenia) i nie powoduje łączenia się limitów. Przeciwnego zdania jest Sąd I instancji, który podzielił w tym zakresie interpretację Agencji, że w wypadku skorzystania z pomocy w maksymalnej wysokości dla danego obszaru, nie można ubiegać się o pomoc w innym obszarze. W odniesieniu do powyższej sporej kwestii w sporze rację należy przyznać WSA w Warszawie. Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia w przypadku operacji na obszarze o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a-d pomoc przyznaje się i wypłaca do wysokości limitu, który w okresie realizacji programu na jednego beneficjenta i na jedno gospodarstwo wynosi maksymalnie: 1) 500 tys. zł, z zastrzeżeniem pkt 2 i ust. 1a, 2) 200 tys. zł - na inwestycje niezwiązane bezpośrednio z budową, modernizacją budynków inwentarskich, w tym ich wyposażaniem, lub adaptacją innych istniejących w gospodarstwie budynków na budynki inwentarskie, w tym ich wyposażaniem, lub budową lub modernizacją magazynów paszowych w gospodarstwach, w których jest prowadzona produkcja zwierzęca, w tym ich wyposażaniem, W myśl § 8 ust.1a rozporządzenia na operacje realizowane w obszarze, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, wysokość limitu, o którym mowa w ust.1 pkt 1 wynosi maksymalnie 900 tys. zł. W § 8 ust 3 rozporządzenia stwierdzono, że limity, o których mowa w ust. 1i 1a nie łączą się. Przy ustalaniu limitu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się sumę kwot pomocy wypłaconej w ramach operacji zrealizowanych, w tym zrealizowanych przez osobę fizyczną występującą jako jedna z osób wspólnie wnioskujących, i kwot pomocy przyznanej w ramach operacji niezakończonych, w tym operacji realizowanych przez osobę fizyczną występującą jako jedna z osób wspólnie wnioskujących (§ 8 ust. 4 rozporządzenia). W myśl § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia pomoc przyznaje się na operację: zapewniającą poprawę ogólnych wyników gospodarstwa w obszarze: a) rozwój produkcji prosiąt lub b) rozwój produkcji mleka krowiego, lub c) rozwój produkcji bydła mięsnego, lub d) związanym z racjonalizacją technologii produkcji, wprowadzeniem innowacji, zmianą profilu produkcji, zwiększeniem skali produkcji, poprawą jakości produkcji lub zwiększeniem wartości dodanej produktu; W sprawie nie jest sporne, że w 2018r. skarżącemu oraz osobie wspólnie z nim wnioskującej przyznano już pomoc w wysokości po 500 tys. zł a zatem w maksymalnej wysokości określonej limitem przyznania pomocy w obszarze "D", tj. w obszarze wynikającym z § 4 ust. 1 pkt 1 lit. d) rozporządzenia. Obecnie, w 2019 r. wnioskując o pomoc skarżący zwrócił się o jej przyznanie w wysokości 400 tys. zł w obszarze "A", tj. na operację zapewniającą poprawę ogólnych wyników gospodarstwa w obszarze: rozwój produkcji prosiąt (§ 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia). Mając na uwadze cytowany § 8 ust. 1 rozporządzenia należy jednoznacznie wskazać, że podstawowym limitem na jednego beneficjenta i jedno gospodarstwo jest limit 500 tys. zł. Oznacza to - jak zasadnie wskazała Agencja, a w ślad za nią Sąd I instancji, że w wypadku wykorzystania całego limitu podstawowego, nie jest możliwe skorzystanie z limitu przewidzianego dla innego obszaru. Innymi słowy, w wypadku uzyskania pomocy, tak jak skarżący w maksymalnej przewidzianej wysokości 500 tys. zł w obszarze wynikającym z § 4 ust. 1 pkt 1 lit. d) rozporządzenia, to obecnie skarżący nie może uzyskać jakiejkolwiek pomocy zarówno w obszarze niezwiązanym bezpośrednio z budową, modernizacją budynków inwentarskich (200 tys. zł), jak również z obszarem związanym z rozwojem produkcji prosiąt (900 tys. zł). Pomoc ta bowiem jest limitowana i celem prawodawcy jest pomoc dla jak najszerszego grona rolników, a nie tylko dla poszczególnych rolników. Zatem w przypadku ubiegania się o wsparcie i przyznaniu stronie pomocy w obszarze "D" na kwotę 500 tys. zł, w kolejnych naborach (latach) nie przysługuje już stronie pomoc, również w przypadku, gdyby planował złożyć wniosek o przyznanie pomocy, tym razem w ramach obszaru "A". Tylko w przypadku skorzystania z pomocy w obszarze "A" na kwotę przekraczającą 500 tys. zł można ponownie ubiegać się o wsparcie w tym obszarze do wysokości limitu 900 tys. zł. Dodatkowo należy wskazać, że w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich zatwierdzonym przez Komisję Europejską decyzją wykonawczą C(2014) 9783 z dnia 12 grudnia 2014 r., z późn. zm. również jasno podano, że maksymalna wysokość pomocy udzielonej jednemu beneficjentowi i na jedno gospodarstwo rolne, w tym na realizację projektów zbiorowych, w ramach poddziałania, w okresie realizacji PROW 2014-2020, nie może przekroczyć: 900.000 zł – w przypadku operacji realizowanej w ramach celu – rozwój produkcji prosiąt, 500.000 zł – w przypadku pozostałych celów, przy czym na inwestycje niezwiązane bezpośrednio z budową, modernizacją budynków inwentarskich lub adaptacją innych istniejących w gospodarstwie budynków na budynki inwentarskie, lub budową lub modernizacją magazynów paszowych w gospodarstwach, w których prowadzona jest produkcja zwierzęca, nie może przekroczyć 200 tys. zł. Powyższe limity nie łączą się. Tym samym zarzuty kasacyjne dotyczące nieprawidłowej interpretacji § 8 ust. 1 i 1 a rozporządzenia oraz niewłaściwego zastosowania § 8 ust.2 rozporządzenia nie są zasadne. W efekcie za nietrafny należy również uznać zarzut naruszenia §15 ust.1 rozporządzenia w sposób, w jaki to przedstawiono w niniejszej skardze kasacyjnej. Jak słusznie podniósł Sąd I instancji, stwierdzenie przekroczenia limitu wnioskowanej pomocy implikowało wydanie rozstrzygnięcia o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. także nie podlega uwzględnieniu. Niezależnie od tego, że strona nawet nie podjęła próby wykazania, iż wskazywane uchybienie mogło mieć wpływ na wynik sprawy to Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uzasadnienie wyroku Sądu I instancji spełnia wszystkie wymogi tego przepisu a zaskarżony wyrok poddaje się kontroli instancyjnej. Reasumując, skoro wszystkie zarzuty niniejszej skargi okazały się nieusprawiedliwione Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego w wysokości 240 złotych, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika organu, będącego radcą prawnym orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).