II OSK 3496/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie skargi kasacyjnej M.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 366/19 w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE Wyrokiem z 24 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 366/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M.K. (skarżący) na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentów. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowodowałoby powstanie u skarżącego znacznej szkody, bowiem zobowiązany jest on ponieść koszty wykonania projektu budowlanego oraz opłat legalizacyjnych. Wskazał, że przedłożenie wymaganych dokumentów traktuje się jako złożenie wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona, a tym samym konieczność uiszczenia opłaty legalizacyjnej, zaś niespełnienie tego obowiązku spowoduje nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego, co również spowoduje znaczną szkodę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. - sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z cytowanego przepisu wynika zatem, że to na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że spełnione zostały zawarte w nim przesłanki. Sąd natomiast może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Podkreślić trzeba, że przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Nałożony przez ustawodawcę obowiązek uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanki wskazanej w art. 61 § 3 p.p.s.a. nakłada na stronę zobowiązanie przedstawienia konkretnych zdarzeń, które uprawdopodobnią, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym należy podkreślić, że samo powołanie się strony na skutki wymienione w wskazanym przepisie nie jest wystarczającym uzasadnieniem. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zadaniem Sądu jest zaś zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Jednocześnie należy pamiętać, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [ w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wyjaśnić należy, że wniosek powinien być poparty faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Złożony przez skarżącego w niniejszej sprawie wniosek zawiera natomiast ogólnikowe twierdzenia strony, które nie mogą stanowić skutecznej podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zauważyć należy, że wskazywana przez skarżącego znaczna szkoda spowodowane ewentualnym rozebraniem obiektu budowlanego nie są bezpośrednim następstwem wykonania zaskarżonego postanowienia, w tym skarżący będzie mógł się bronić w sprawie dotyczącej nałożenia obowiązku rozbiórki. Podobnie możliwość nałożenia obowiązku uiszczenia opłaty legalizacyjnej nie stanowi konsekwencji wykonania zaskarżonego postanowienia, bowiem dopiero postanowienia ustalającego taką opłatę będzie niesie ze sobą takie konsekwencje. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przywołana argumentacja nie mogła okazać się skuteczna szczególnie, że opiera się ona wyłącznie na twierdzeniach skarżącego, które nie zostały również poparte żadnymi dowodami. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.