I C 920/24
Sądy powszechne2026-02-19
Sygnatura
I C 920/24
Data orzeczenia
2026-02-19
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Paweł Bocian (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt I C 920/24 upr.</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 19 lutego 2026 roku</p>
<p>Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<p>przewodniczący: sędzia Paweł Bocian</p>
<p>protokolant: sekretarz sądowy Dominika Leśko-Dębowska</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 roku w <span class="anon-block">I.</span>
</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w <span class="anon-block">I.</span>
</p>
<p>przeciwko Towarzystwu <span class="anon-block">(...)</span> Spółce Akcyjnej <br/>z siedzibą w <span class="anon-block">N.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
zasądza od pozwanego Towarzystwa <span class="anon-block">(...)</span> Spółki Akcyjnej z siedzibą w <span class="anon-block">N.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">(...)</span> spółki <br/>z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w <span class="anon-block">I.</span> kwotę 998,76 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem złotych i siedemdziesiąt sześć groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 kwietnia 2024 roku do dnia zapłaty;</p>
<p>II.
zasądza od pozwanego Towarzystwa <span class="anon-block">(...)</span> Spółki Akcyjnej z siedzibą w <span class="anon-block">N.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">(...)</span> spółki <br/>z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w <span class="anon-block">I.</span> kwotę 387 zł (trzysta osiemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami <br/>w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.</p>
<p>sędzia Paweł Bocian</p>
<p>Sygn. akt I C 920/24 upr.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">I.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego Towarzystwa <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z siedzibą w <span class="anon-block">N.</span> kwoty 998,76 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 kwietnia 2024 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.</p>
<p>Powód podniósł, że w dniu 18 lipca 2023 r. doszło do uszkodzenia pojazdu marki <span class="anon-block">O. (...)</span> nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> objętego ubezpieczeniem AC u pozwanego ubezpieczyciela. Poszkodowany zlecił naprawę pojazdu w warsztacie prowadzonym w <span class="anon-block">I.</span> przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o., która została wykonana przy stawce w kwocie 300 zł netto za roboczogodzinę prac blacharsko-lakierniczych. Pozwany przyznał jednak odszkodowanie w oparciu o stawkę 160 zł netto uznając ją za średnią stawkę stosowaną przez warsztaty <span class="anon-block">(...)</span> marki <span class="anon-block">O.</span>. Powód wyjaśnił, że różnica wynikająca z zastosowania stawki 300 zł netto zamiast 160 zł netto wynosi 812 zł netto, co po doliczeniu podatku VAT daje dochodzoną kwotę 998,76 zł. Powód wskazał, że stawka w kwocie 300 zł netto mieści się w przedziale stawek rynkowych stosowanych na terenie województwa <span class="anon-block">(...)</span> i jest uzasadniona charakterem warsztatu jako autoryzowanej stacji obsługi <span class="anon-block">O.</span>. Ponadto powód wskazał, że poszkodowany zbył wierzytelność o odszkodowanie na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o., który z kolei przeniósł ją na powoda.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(pozew k.3-7)</em>
</p>
<p>Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku nakazem zapłaty z dnia 14 czerwca 2024 r. orzekł zgodnie z roszczeniem powoda.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(nakaz zapłaty k. 13)</em>
</p>
<p>W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.</p>
<p>Pozwany zakwestionował roszczenie co do zasady i wysokości. Podniósł, że proces likwidacji szkody został przeprowadzony zgodnie z postanowieniami Ogólnych Warunków Ubezpieczenia, a w szczególności zgodnie z punktem 168, który przewiduje, że w przypadku naprawy w warsztacie innym niż współpracujący z ubezpieczycielem stosowana będzie średnia arytmetyczna stawki za roboczogodzinę, uwzględniając ceny w warsztatach <span class="anon-block">(...)</span> danej marki w województwie, w którym dokonywana jest naprawa, jednak maksymalnie do wysokości 110 % średniej stawki za roboczogodzinę warsztatów <span class="anon-block">(...)</span> współpracujących z pozwanym. Pozwany podniósł, że stawka zastosowana przez warsztat dokonujący naprawy w wysokości 300 zł netto jest rażąco wygórowana i nie odpowiada średnim stawkom stosowanym na rynku lokalnym.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(sprzeciw od nakazu zapłaty k. 19-21)</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>W dniu 18 lipca 2023 r. doszło do uszkodzenia pojazdu marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> należącego do <span class="anon-block">V. G.</span>. Pojazd był objęty dobrowolnym ubezpieczeniem AC w wariancie serwisowym w Towarzystwie <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z siedzibą w <span class="anon-block">N.</span> (dalej jako: <span class="anon-block">(...)</span> S.A.).</p>
<p>Umowa ubezpieczenia zawierała odesłanie do Ogólnych Warunków Ubezpieczenia. W przypadku wariantu serwisowego <span class="anon-block">(...)</span> przewidywały możliwość wypłaty odszkodowania wyliczonego według metody kosztorysowej i fakturowej. W przypadku metody fakturowej <span class="anon-block">(...)</span> wskazywały, że: „Wypłacimy odszkodowanie za naprawę ubezpieczonego pojazdu (na podstawie rachunków i faktur) za uszkodzenia powstałe w związku ze zdarzeniem, za które odpowiadamy. Odszkodowanie uwzględnia koszty i naprawę pojazdu, które ustaliliśmy wcześniej z <span class="anon-block">G.</span> lub Ubezpieczonym. Informujemy, że przy wycenie szkody:</p>
<dl>
<dt>•</dt>
<dd>
<p>168.1. stosujemy normy czasowe dla napraw ustalone przez producenta pojazdu, dostępne w systemach eksperckich,</p>
</dd>
<dt>•</dt>
<dd>
<p>168.2. przyjmujemy stawkę za roboczogodzinę ustaloną dla warsztatu, który z nami współpracuje.</p>
</dd>
</dl>
<p>Gdy naprawą zajmuje się inny:</p>
<dl>
<dt>•</dt>
<dd>
<p>warsztat <span class="anon-block">(...)</span> przyjmujemy średnią arytmetyczną stawki za roboczogodzinę ustaloną dla warsztatu, uwzględniamy ceny w warsztatach <span class="anon-block">(...)</span> danej marki w województwie, w którym dokonywana jest naprawa (maksymalnie 110% średniej stawki za roboczogodzinę warsztatów <span class="anon-block">(...)</span>, które z nami współpracują),</p>
</dd>
<dt>•</dt>
<dd>
<p>warsztat inny niż warsztat <span class="anon-block">(...)</span> – przyjmujemy średnią arytmetyczną stawki za roboczogodzinę ustaloną dla warsztatu, uwzględniamy ceny w warsztatach naprawczych inne niż warsztaty <span class="anon-block">(...)</span> w województwie, w którym dokonywana jest naprawa (maksymalnie 110% średniej stawki za roboczogodzinę warsztatów partnerskich),</p>
</dd>
</dl>
<dl>
<dt>•</dt>
<dd>
<p>168.3. Ceny materiałów i części oryginalnych serwisowych ustalamy na podstawie systemów eksperckich. Nie przekraczają one średniej ceny rekomendowanej przez producenta lub importera pojazdu.”</p>
</dd>
</dl>
<p>OWU precyzowały też, że:</p>
<dl>
<dt>•</dt>
<dd>
<p>warsztat <span class="anon-block">(...)</span> to autoryzowana przez producenta stacja obsługi danej marki pojazdu,</p>
</dd>
<dt>•</dt>
<dd>
<p>warsztat współpracujący (przy ubezpieczeniu autocasco) to warsztat, który współpracuje z nami w zakresie napraw pojazdów. Warsztaty współpracujące to m.in. warsztaty <span class="anon-block">(...)</span>. Listę tych warsztatów udostępniamy na stronie www.allianz.pl oraz w naszych placówkach.</p>
</dd>
</dl>
<p>
<em>
<!-- -->(bezsporne, a także dowody: polisa, OWU, zdjęcia w aktach szkody, k. 24)</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">V. G.</span> zgłosił szkodę <span class="anon-block">(...)</span> S.A., a w dniu 19 lipca 2023 r. <span class="anon-block">(...)</span> S.A. potwierdziło przyjęcie zgłoszenia.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(bezsporne, a także dowody: potwierdzenie rejestracji szkody w aktach szkody, k. 24)</em>
</p>
<p>W dniu 21 lipca 2023 r. <span class="anon-block">V. G.</span> zlecił naprawę pojazdu warsztatowi prowadzonemu w <span class="anon-block">I.</span> przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. W tym samym dniu <span class="anon-block">V. G.</span> i <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. zawarli umowę przelewu wierzytelności o odszkodowanie z tytułu umowy ubezpieczenia AC.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowód: umowa przelewu wierzytelności k. 39)</em>
</p>
<p>W lipcu i sierpniu 2023 r. <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. przygotował i przesłał <span class="anon-block">(...)</span> S.A. kilka kalkulacji naprawy pojazdu oraz jego zdjęcia.</p>
<p>Pojazd został naprawiony. W dniu 31 sierpnia 2023 r. <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. wystawił fakturę na kwotę 6.040,27 zł, z czego robocizna za naprawę blacharską wynosiła 1.439,10 zł brutto, a robocizna za naprawę lakierniczą - 701,10 zł brutto przy zastosowaniu stawki w kwocie 300 zł netto za roboczogodzinę.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowody: faktury nr <span class="anon-block">(...)</span>NIS i <span class="anon-block">(...)</span>/NIS oraz kalkulacja naprawy na płycie CD, k. 11)</em>
</p>
<p>W dniu 1 września 2023 r. <span class="anon-block">(...)</span> S.A. zweryfikowało kalkulację naprawy przygotowaną przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. i zastosowało stawkę za roboczogodzinę w kwocie 160 zł netto wskazując, że jest to średnia stawka stosowana przez warsztaty <span class="anon-block">(...)</span> marki <span class="anon-block">O.</span> na terenie kraju.</p>
<p>W dniu 15 września 2023 r. <span class="anon-block">(...)</span> S.A. przyznało i następnie wypłaciło odszkodowanie w wysokości 5.041,51 zł, z czego robocizna wynosiła 1.141,44 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowody: kalkulacja, pisma ubezpieczyciela i weryfikacja faktury w aktach szkody, k. 24)</em>
</p>
<p>W dniu 3 marca 2024 r. <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. wystawił fakturę na kwotę 164 zł dotyczącą listwy ozdobnej drzwi.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowód: faktura w aktach szkody, k. 24)</em>
</p>
<p>W dniu 7 marca 2024 r. <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. zawarł z <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">I.</span> umowę o powierniczy przelew wierzytelności, na podstawie której <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. nabyło wierzytelność wobec <span class="anon-block">(...)</span> S.A.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowody: umowa o powierniczy przelew wierzytelności i zlecenie z pełnomocnictwami, k. 40-43)</em>
</p>
<p>W dniu 9 kwietnia 2024 r. <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. wezwało <span class="anon-block">(...)</span> S.A. do zapłaty kwoty 1.162,76 zł jako różnicy między kosztami naprawy pojazdu a wypłaconym odszkodowaniem.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowody: wezwanie do zapłaty w aktach szkody, k. 24)</em>
</p>
<p>W dniu 2 maja 2024 r. <span class="anon-block">(...)</span> S.A. przyznało dopłatę do odszkodowania w kwocie 164 zł za listwę ozdobną.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowód: pismo <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w aktach szkody, k. 24)</em>
</p>
<p>Warsztat prowadzony przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">I.</span> jest autoryzowaną stacją obsługi pojazdów marki <span class="anon-block">O.</span>. W 2023 r. na terenie województwa <span class="anon-block">(...)</span> działała jeszcze jedna autoryzowana stacja obsługi pojazdów marki <span class="anon-block">O.</span>, która znajdowała się w <span class="anon-block">I.</span> i również była prowadzona przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. W obu warsztatach była stosowana stawka za roboczogodzinę w kwocie 300 zł netto.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">E. F.</span>, k. 52-56) </em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Stan faktyczny został ustalony na podstawie dowodów z ww. dokumentów i opinii biegłego sądowego, które uznano za wiarygodne.</p>
<p>Sąd pominął wniosek pozwanego o zobowiązanie <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. do przedłożenia faktur VAT za naprawę pojazdów mechanicznych w okresie od września do listopada 2023 r. ze wskazaniem stawek jednostkowych za prace blacharskie i lakiernicze oraz o przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów. Zgodnie z umową ubezpieczenia odszkodowanie powinno być ustalone z uwzględnieniem stawki obliczonej jako średnia arytmetyczna stawek stosowanych przez warsztaty <span class="anon-block">(...)</span> pojazdów marki <span class="anon-block">O.</span> w województwie <span class="anon-block">(...)</span>. Nie ma więc znaczenia jakie stawki stosował warsztat dokonujący naprawy pojazdu w rozliczeniach z innymi klientami, lecz czy stawka w wysokości 300 zł netto zastosowana do naprawy pojazdu <span class="anon-block">V. G.</span> nie przekraczała stawki średniej wyliczonej w sposób wskazany w OWU. Podnoszony przez pozwanego fakt stosowania zróżnicowanych stawek w zależności od rodzaju płatnika jest zatem nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto, na rozliczenie z innymi klientami wpływ może mieć wiele czynników (np. indywidualne uzgodnienia, rabaty dla stałych klientów, stała współpraca), dlatego ewentualny fakt stosowania przez warsztat niższej stawki niż przyjęta w niniejszej sprawie nie mogła mieć rozstrzygającego charakteru.</p>
<p>Sąd pominął też wniosek powoda o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych sądowych sporządzonych w sprawach o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>Sądu Rejonowego w Lęborku oraz V<span class="anon-block">(...)</span>Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku. Jak wskazano wyżej, kluczowe było ustalenie stawki wyliczonej jako średnia arytmetyczna stawek stosowanych przez <span class="anon-block">(...)</span> pojazdów marki <span class="anon-block">O.</span> na terenie województwa <span class="anon-block">(...)</span> w 2023 r., podczas gdy ww. opinie nie dotyczyły tej kwestii, lecz odnosiły się stawek stosowanych przez inne warsztaty, w innych okresach czasu oraz wyliczonych przy zastosowaniu metodologii z OWU innych ubezpieczycieli.</p>
<p>Pominięto też wniosek pozwanego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego w szerszym zakresie niż na okoliczność ustalenia średniej arytmetycznej stawki za roboczogodzinę prac blacharskich i lakierniczych przy uwzględnieniu cen stosowanych w warsztatach <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">O.</span> w województwie <span class="anon-block">(...)</span> w 2023 r. Należy zauważyć, że sporna między stronami była wyłącznie wysokość stawki, która powinna być zastosowana przy określeniu odszkodowania, dlatego zbędne było szacowanie całościowych kosztów naprawy pojazdu <span class="anon-block">V. G.</span>. Ponadto, jak wyjaśniono poniżej, postanowienie OWU limitujące wysokość stawki do 110 % średniej stawki stosowanej przez <span class="anon-block">(...)</span> współpracujące z pozwanym zostało uznane za nieważne, dlatego nieistotna dla rozstrzygnięcia sprawy była wysokość średniej stawki stosowanej przez warsztaty współpracujące z pozwanym. Poza tym, pozwany nie wskazał jakie warsztaty miały status warsztatów współpracujących z nim według stanu z 2023 r. ani nie przedłożył żadnych cenników. W świetle treści OWU nie było również podstaw, aby przy sporządzaniu przez biegłego opinii wyeliminować „stawki <span class="anon-block">M.</span>”, gdyż OWU nie wprowadzały takich zastrzeżeń.</p>
<p>Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805;art. 805 § 1)">art. 805 § 1 k.c.</a> przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Przy ubezpieczeniu majątkowym świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805;art. 805 § 2;art. 805 § 2 pkt. 1)">art. 805 § 2 pkt 1 k.c.</a>).</p>
<p>W niniejszej sprawie bezspornym było, że w dniu 18 lipca 2023 r. miał miejsce wypadek ubezpieczeniowy, w wyniku którego nastąpiło uszkodzenie pojazdu marki <span class="anon-block">O. (...)</span> należącego do ubezpieczonego. Pozwany uznał swoją odpowiedzialność za przedmiotową szkodę i wypłacił odszkodowanie. Spór dotyczył natomiast wysokości tego odszkodowania w zakresie robocizny - zdaniem powoda koszty robocizny wynosiły 2.140,20 zł przy uwzględnieniu stawki w kwocie 300 zł netto, podczas gdy pozwany przyjął z tego tytułu kwotę 1.141,44 zł obniżając stawkę do kwoty 160 zł netto.</p>
<p>Na marginesie należy zauważyć, że powód za pomocą umów przelewu wierzytelności zawartych przez niego ze <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. i między <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. i poszkodowanym wykazał również, iż nabył wierzytelność o odszkodowanie za szkodę w pojeździe <span class="anon-block">V. G.</span> zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a>
</p>
<p>Uszkodzony pojazd był ubezpieczony w wariancie serwisowym i został naprawiony przez <span class="anon-block">(...)</span> pojazdów marki <span class="anon-block">O.</span>. Zgodnie z OWU w takiej sytuacji powinna mieć zastosowanie stawka wyliczona jako średnia arytmetyczna stawek za roboczogodzinę stosowanych przez <span class="anon-block">(...)</span> pojazdów marki <span class="anon-block">O.</span> w województwie <span class="anon-block">(...)</span> w 2023 r. Średnia arytmetyczna to suma wszystkich wartości w zbiorze podzielona przez ich liczbę. Z opinii biegłego sądowego wynikało, że w 2023 r. na terenie województwa <span class="anon-block">(...)</span> funkcjonowały dwa warsztaty <span class="anon-block">(...)</span> pojazdów marki <span class="anon-block">O.</span> - jeden w <span class="anon-block">I.</span> i drugi w <span class="anon-block">I.</span>, oba były prowadzone przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. oraz stosowały stawki w kwocie 300 zł netto za roboczogodzinę prac blacharsko-mechanicznych i lakierniczych. W rezultacie, średnia arytmetyczna stawki <span class="anon-block">(...)</span> pojazdów marki <span class="anon-block">O.</span> na terenie województwa <span class="anon-block">(...)</span> w 2023 r. wynosiła zatem 300 zł netto. Stawka zastosowana przez <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. przy naprawie pojazdu <span class="anon-block">V. G.</span> w kwocie 300 zł netto nie przekraczała zatem wysokości stawki wyliczonej zgodnie z metodologią wskazaną w OWU.</p>
<p>W toku postępowania likwidacyjnego pozwany obniżył ww. stawkę do kwoty 160 zł netto wskazując, że jest to „średnia stawka stosowana przez warsztaty <span class="anon-block">(...)</span> marki <span class="anon-block">O.</span> na terenie kraju”. Takie działanie ubezpieczyciela nie miało żadnych podstaw w świetle treści OWU, w których wyraźnie wskazano, że pod uwagę powinna być wzięta stawka wyliczona jako średnia arytmetyczna stawki za roboczogodzinę ustalona dla <span class="anon-block">(...)</span> danej marki w województwie. Ponadto, pozwany nie wyjaśnił jak została wyliczona ww. średnia w kwocie 160 zł, jakiego rodzaju jest to średnia ani nie przedstawił żadnych dokumentów źródłowych pozwalających na zweryfikowanie twierdzenia o konieczności zastosowania takiej stawki.</p>
<p>OWU przewidywały też, że stawka wyliczona jako średnia arytmetyczna stawek stosowanych w warsztatach <span class="anon-block">(...)</span> danej marki w województwie, w którym jest dokonywana naprawa, nie może przekroczyć maksymalnie 110% średniej stawki za roboczogodzinę warsztatów <span class="anon-block">(...)</span> współpracujących z ubezpieczycielem. Przez współpracujący warsztat <span class="anon-block">(...)</span> należało natomiast rozumieć warsztat współpracujący z ubezpieczycielem w zakresie napraw pojazdów. Ponadto, lista tych warsztatów powinna być udostępniona na stronie www.allianz.pl oraz w placówkach ubezpieczyciela. Należy wyjaśnić, że umowa ubezpieczenia majątkowego AC ma charakter dobrowolny, a jej strony mogą ustalić sposób kalkulacji świadczenia odszkodowawczego, które może nie pokrywać całości uszczerbku majątkowego ubezpieczonego. Konieczne jest jednak, aby sposób ustalania wysokości odszkodowania (w tym stawki za roboczogodzinę przyjmowanej do jego wyliczenia) był określony w sposób jasny i precyzyjny oraz dający się ująć w ramy obiektywnie weryfikowalnej metodologii. Wynika to przede wszystkim z przywołanego wyżej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805)">art. 805 k.c.</a>, który przewiduje, że przez umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku. Zobowiązanie ubezpieczyciela dotyczy spełnienia określonego świadczenia. Zwrot ten oznacza, iż treść umowy powinna określać co najmniej sposób ustalenia świadczenia odszkodowawczego w taki sposób, ażeby w chwili zajścia wypadku objętego ubezpieczeniem możliwe było obiektywne zweryfikowanie wysokości odszkodowania bez odwoływania się do swobodnego uznania jednej ze stron, a w szczególności swobodnego uznania strony zobowiązanej do świadczenia. Zapisy <span class="anon-block">(...)</span> AC nie mogą być podstawą do dokonywania przez ubezpieczyciela jednostronnych i arbitralnych ustaleń na niekorzyść ubezpieczonego. Ponadto, z przepisów art. 15 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej wynika, że ogólne warunki ubezpieczenia sformułowanie niejednoznacznie interpretuje się na korzyść ubezpieczającego, ubezpieczonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia. W ocenie Sądu postanowienia <span class="anon-block">(...)</span> pozwanego w części ograniczającej stawkę wyliczoną jako średnia arytmetyczna <span class="anon-block">(...)</span> pojazdów danej marki w województwie, w którym jest dokonywana naprawa, do maksymalnie 110% średniej stawki za roboczogodzinę warsztatów <span class="anon-block">(...)</span> współpracujących z ubezpieczycielem nie spełnia wymogu jednoznaczności, a sposób ustalania takiej stawki nie daje się ująć w ramy obiektywnie weryfikowalnej metodologii. Przede wszystkim należy wskazać, że istnieje kilkanaście różnych rodzajów średnich i zastosowanie różnych metod obliczeniowych może prowadzić do różnych wyników. Innymi słowy, nie wiadomo jaka średnia miałaby być ustalona, a w szczególności nie może chodzić o średnią arytmetyczną, ponieważ <span class="anon-block">(...)</span> różnicują pojęcia „średnia” i „średnia arytmetyczna” oraz określają kiedy ma zastosowanie drugi rodzaj średniej. W <span class="anon-block">(...)</span> nie sprecyzowano również liczby zakładów naprawczych, które należy uwzględnić przy wyliczeniu stawki średniej, a także nie wiadomo czy chodzi o <span class="anon-block">(...)</span> wszystkich marek czy jedynie marki odpowiedniej do naprawianego pojazdu ani też jaki zakres terytorialny miałby być przedmiotem badania. Pozwany nie przedstawił również listy współpracujących z nim warsztatów ani umów czy cenników stosowanych w ramach takiej współpracy. W rezultacie, Sąd uznał, że ww. część postanowienia <span class="anon-block">(...)</span> odnosząca się do 110 % średniej stawki za roboczogodzinę warsztatów <span class="anon-block">(...)</span> współpracujących z pozwanym jest sprzeczna z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805)">art. 805 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 807)">art. 807 k.c.</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 353(1))">art. 353<sup>
<!-- -->1 </sup>k.c.</a> jako sprzeczna z właściwością (naturą) stosunku zobowiązanego, co powoduje jej nieważność na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58)">art. 58 k.c.</a> Strony są natomiast związane umową w pozostałym zakresie w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 k.c.</a> W rezultacie, przy obliczaniu wysokości odszkodowania należnego powodowi należało zastosować stawkę w kwocie 300 zł netto bez ograniczenia do wysokości maksymalnie 110 % średniej stawki za roboczogodzinę warsztatów <span class="anon-block">(...)</span> współpracujących z ubezpieczycielem. Różnica wynikająca z zastosowania stawki 300 zł i 160 zł wynosiła 812 zł netto, co przy uwzględnieniu podatku VAT dawało kwotę 998,76 zł.</p>
<p>Wobec powyższego Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805)">art. 805 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a> zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 998,76 zł, o czym orzeczono w pkt I wyroku.</p>
<p>Powód dochodził odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 11 kwietnia 2024 r. Zgodnie z OWU i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">art. 817 § 1 k.c.</a> świadczenie ubezpieczyciela powinno być spełnione w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o wypadku. Szkoda została zarejestrowana w dniu 19 lipca 2023 r., a w dniu 18 września 2023 r. pozwany przyznał odszkodowanie informując o obniżeniu stawki z kwoty 300 zł netto do kwoty 160 zł netto. W dacie 11 kwietnia 2024 r. pozwany bez wątpienia pozostawał więc w opóźnieniu co do obowiązku spełnienia świadczenia w kwocie 998,76 zł, dlatego na rzecz powoda zasądzono odsetki ustawowe za opóźnienie zgodnie z żądaniem pozwu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a>
</p>
<p>O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> Powód wygrał spór w całości, dlatego pozwany jest zobowiązany zwrócić mu poniesione koszty procesu.</p>
<p>Na koszty procesu powoda złożyły się: opłata sądowa od pozwu w kwocie 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 270 zł zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, co łącznie dało kwotę 387 zł. Na rzecz powoda zasądzono również odsetki w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1<sup>
<!-- -->1 </sup>k.p.c.</a>
</p>
<p>sędzia Paweł Bocian</p>
</div>
<div>
<h2>ZARZĄDZENIE</h2>
<p>1.
<span class="anon-block">(...)</span>;</p>
<p>2.
<span class="anon-block">(...)</span>;</p>
<p>3.
<span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span>
</p>
</div>