III SA/Wa 1793/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe UZASADNIENIE W. P. (zwany dalej "skarżącym") pismem z dnia 7 sierpnia 2007 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr[...], wydaną w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2000 r. Pismem z dnia 5 listopada 2007 r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę na powyższą decyzję, ponieważ w dniu 18 października 2007 r. otrzymał decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] uchylającą całości decyzję z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] listopada 2006 r. Nr[...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53 poz. 1270 ze zm.) – dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednak uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, stosownie do art. 161 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie skarżący cofnął skargę, ponieważ organ podatkowy uwzględnił ją w całości i uchylił zaskarżoną decyzję. W związku z powyższym, mając na uwadze skargowy charakter procesu przez sądem administracyjnych, który jest uruchamiany z inicjatywy podmiotu poszukującego ochrony sądowej z uwagi na jego własny interes prawny, na podstawie art. 161 §1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.