II FZ 90/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia WS na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 511/22 w zakresie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi WS o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 390/21 w sprawie ze skargi WS na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2021 r., nr [..] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2022 r., I SA/Gd 511/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę WS (zwanej dalej skarżącą) o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 sierpnia 2021 r., I SA/Gd 390/21. Sąd pierwszej instancji wskazał, że wstępnie badając skargę o wznowienie postępowania nie stwierdził, by spełniała ona przesłanki umożliwiające jego wznowienie. Sąd oprócz przesłanek omówił termin, w jakim należy skargę złożyć i przytoczył treść przepisów zawartych w art. 271-274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329- zwanej dalej: p.p.s.a.). Wyjaśnił również kwestię wstępnego badania skargi o wznowienie postępowania z art. 280 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że okoliczność faktycznego i prawnego umocowania pełnomocnika strony oraz adresu doręczenia decyzji była już przedmiotem rozważań w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarga o wznowienie postępowania jest w niniejszej sprawie powieleniem treści skargi do sądu pierwszej instancji. Skarżąca podkreśliła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wydając wyrok oparł swoje rozstrzygnięcie na postanowieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku poświadczającym nieprawdę co do stanu faktycznego i prawnego kwestii umocowania pełnomocnika oraz adresu doręczenia decyzji podatkowej. W tym zakresie sąd pierwszej instancji badając wstępnie skargę o wznowienie postępowania przytoczył treść art. 273 i 274 p.p.s.a. wskazując, że określenie skarżącej o "poświadczeniu nieprawdy" nie zostało poparte wyrokiem skazującym. W zażaleniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie przepisu. Wskazała, że pojawiły się nowe okoliczności w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalając skargę w wyroku z dnia 17 sierpnia 2021 r., I SA/Gd 390/21, ocenił skuteczność doręczenia decyzji z dnia 3 lipca 2015 r. Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] i wypowiedział się również co do prawidłowości umocowania pełnomocnika, jak i adresu doręczenia decyzji podatkowej. Sąd swoją wiedzę oparł na postanowieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, w którym to postanowieniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku nadużył swojego stanowiska i poświadczył nieprawdę co do stanu faktycznego i prawnego zarówno umocowania pełnomocnika, jak i adresu doręczenia decyzji podatkowej. Skarżąca podniosła, że rozumie, iż sąd administracyjny nie może oceniać zarzutu poświadczenia nieprawdy, gdyż to ocenia sąd karny, ale sąd administracyjny może ocenić, czy został wprowadzony w błąd, czy nie. W skardze o wznowienie postępowania ponownie podkreśliła, że nie udzieliła pełnomocnictwa mężowi w postępowaniu podatkowym, a jedynie w postępowaniu sprawdzającym kontrolnym. To zupełnie inne postępowania, inne zasady, inny adres doręczenia decyzji podatkowej, która powinna być wysłana do Z. [...], a nie do G., ale najpierw strona postępowania podatkowego musi być powiadomiona o takim postępowaniu podatkowym, a nie postępowaniu kontrolnym, bo takowe teoretycznie winno się zakończyć, by można było wszcząć drugie postępowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Zaaprobować należy szczegółowy sposób, w jaki Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyjaśnił w uzasadnieniu powody podjęcia takiego rozstrzygnięcia. Trafnie przytoczył treść przepisów, a następnie wskazał jak odnoszą się one do niniejszej sprawy. Podzielić należy stanowisko sądu pierwszej instancji zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że treść skargi o wznowienie postępowania jest tożsama do treści skargi do sądu pierwszej instancji. Samo sformułowanie w uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania odniesień do art. 271-274 p.p.s.a. nie oznacza automatycznie, że skarga ta rzeczywiście opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Badanie pod kątem dopuszczalności wznowienia nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem wstępnego badania jest ustalenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą oceny są twierdzenia zawarte w skardze. Sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania, już tylko na podstawie oceny akt sprawy sąd władny jest dojść do przekonania, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia. Rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji było prawidłowe i zażalenie jest niezasadne. Sąd pierwszej instancji przeanalizował i omówił kolejne przepisy odnoszące się do instytucji wznowienia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 193 p.p.s.a.