II SA/Rz 943/21
Sądy administracyjne2021-10-12
Sygnatura
II SA/Rz 943/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2021-10-12
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Sędziowie
Jerzy Solarski
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2021 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
W piśmie nadanym 30 kwietnia 2021 r. A.K. (dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję opisaną w postanowieniu. Na podstawie skargi ustalono, że skarżący nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dlatego pismem z 11 czerwca 2021 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 czerwca 2020 r. skarżący został wezwany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń, mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, a także do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz podanie nr PESEL.
Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd dwumiesięcznego terminu, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Korespondencja wysłana bezpośrednio na jego adres (przesyłka polecona w obrocie zagranicznym), zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku, zgodnie z pismem Poczty Polskiej z dnia 4 października 2021 r. została doręczona adresatowi 26 czerwca 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl § 3 przywołanego przepisu w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio sposób doręczenia, o którym mowa w § 1. Przepis ten stanowi, że sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt sprawy, pismem z 11 czerwca 2021 r., doręczonym 26 czerwca 2021 r. skarżący został wezwany, stosownie do treści art. 299 § 2 P.p.s.a., do wypełnienia obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Przyjmując dzień 27 czerwca 2021 r. za początek biegu terminu, ostatnim dniem dwumiesięcznego terminu do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju był dzień 27 sierpnia 2021 r. W zakreślonym terminie skarżący nie dopełnił ustawowego obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.
W tym stanie rzeczy, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia