III SAB/Po 29/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego p o s t a n a w i a odrzucić skargę UZASADNIENIE Skarżący pismem z dnia 24 listopada 2017r. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P., który nie wydał decyzji po wyroku tutejszego sądu z dnia 11 marca 2015r., sygn. III S.A./Po 506/14, podejmując czynności pozorowane polegające jedynie na zawiadamianiu go o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczaniu kolejnego terminu jej załatwienia. Do skargi dołączył pisma organu o niezałatwieniu sprawy w terminie. W odpowiedzi na skargę organ opisał postępowanie w sprawie i podał, że [...] listopada 2017r. wydał decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W tym też dniu otrzymał w/w skargę J. S.. Organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, że stała się bezprzedmiotowa albowiem decyzja w sprawie została w dniu [...] listopada 2017r. wydana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu aczkolwiek z przyczyn innych niż wskazane przez organ. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Dotyczy to przypadków, w których odpowiedni organ administracji winien wydać decyzję lub postanowienie, albo dokonać określonej czynności z zakresu administracji publicznej. W myśl zaś art. 53 § 2 b P.p.s.a. ( w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017r.) skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przytoczonego przepisu wynika, że każda skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania winna być obligatoryjnie poprzedzona stosownym ponagleniem (art. 37 § 1 k.p.a.), kierowanym do organu, który tej bezczynności lub przewlekłości miałby się dopuścić. W niniejszej sprawie Skarżący wnosząc skargę do Sądu, zarzucił bezczynność Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P.., jednakże nie zwrócił się uprzednio do tego organu ze stosownym ponagleniem. Poprzedzenie skargi ponagleniem nie wynika ani z treści samej skargi, ani z odpowiedzi na skargę, ani też z analizy przekazanych przez organ sądowi akt administracyjnych. Skarga została wniesiona przez Skarżącego bezpośrednio do sądu bez uprzedniego ponaglenia organu. Czynność, która winna być wykonana przez Skarżącego przed wniesieniem tej konkretnej skargi nie może być wykonana po jej wniesieniu Wobec tego uznać należy, że jego skarga jest przedwczesna, a tym samym niedopuszczalna, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuci skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. w dniu 30 listopada 2017 r. wydał decyzję po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego od decyzji organu I instancji w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego od której to Skarżącemu przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu. Tak więc rozstrzygnięcie w tej sprawie zostało wydane. Ponadto dodać należy, że bezczynności w zakresie uchybienia obowiązkowi wydania decyzji, w rozumieniu P.p.s.a., nie można utożsamiać z niewykonaniem przez organ wskazań sądu w wyroku uchylającym poprzednie decyzje organu czy też z zobowiązaniem organu do pozytywnego rozpoznania wniosku Skarżącego o przyznanie płatności. Okoliczności tego rodzaju mogą być bowiem ocenianie jedynie w ramach kontroli wydanej decyzji ostatecznej. Mając na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę. W niniejszej sprawie odstąpiono od wzywania Skarżącego do uiszczenia wpisu, na podstawie art. 222 P.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu