III FZ 732/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 października 2020 r., sygn. akt I SA/Lu 442/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S.T. na decyzję Dyrektora Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 23 czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 29 października 2020 r., I SA/Lu 442/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę S.T. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z 23 czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej w podatku od środków transportowych za 2018 r. Sąd uznał, że skarżący nie uiścił brakującego wpisu od skargi w terminie wyznaczonym w wezwaniu Przewodniczącego Wydziału. Pismem z 16 listopada 2020 r. skarżący zaskarżył powyższe postanowienie z uwagi na błędne ustalenie przez sąd, że skarżący został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu od skargi. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Zarządzeniem z 30 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z 17 maja 2021 r., III FZ 275/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji (w tym od skargi) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu przy wnoszeniu skargi, wzywa się go do jego uiszczenia pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę obarczoną brakiem w postaci wpisu. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 10 września 2020 r. wezwał skarżącego do uzupełnienie tego braku. Zarządzenie wykonano 15 września 2020 r. Tego dnia nadano w jednej przesyłce pocztowej wezwania skarżącego: do uiszczenia brakującego wpisu sądowego, wskazania numeru PESEL, a ponadto nadano: odpis odpowiedzi na skargę, pouczenia o treści art. 46 i 47, art. 70 § 1 i 2 oraz art. 210 § 1 p.p.s.a., a także zawiadomienie o możliwości złożenia wniosku o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Z akt sprawy (potwierdzenie odbioru k. 15) wynika, że przesyłka zawierająca wymienione wezwania, pouczenie i odpis została skierowana na adres skarżącego wskazany w skardze i odebrana przez adresata 21 września 2020 r. W wyznaczonym terminie skarżący uzupełnił jedynie brak formalny skargi dotyczący wskazania numeru PESEL skarżącego. W zażaleniu skarżący wskazał, że w piśmie od sądu został wezwany tylko do wskazania numeru PESEL, nie otrzymał innej korespondencji z sądu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego twierdzeniom skarżącego nie sposób dać wiary. Adnotacje na dokumentach zawartych w aktach sprawy świadczą o tym, że korespondencja skierowana do skarżącego była kompletna. W orzecznictwie wskazuje się, że przepisy nie zabraniają doręczania jednej stronie w ramach jednej korespondencji (kopercie) kilku pism. Istotnym jest jedynie, aby z doręczanej korespondencji wynikało, że zawiera ona klika odrębnych pism. Dla prawidłowości doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (zob. wyroki NSA: z 1 października 2015 r., I FSK 613/14; z 29 maja 2018 r., II FSK 1380/16). Podstawowym warunkiem prawidłowości doręczenia pisma przez pocztę istotne jest wysłanie pisma listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. W formularzu potwierdzenia odbioru winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki. Przesyłka taka może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki". Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument, który korzysta z domniemania zgodności z prawdą. W interesie odbierającego przesyłkę jest sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia stronie przesyłki. Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną (zob. postanowienie NSA z 5 grudnia 2012 r., II FSK 2871/12). W tej sprawie skarżący nie obalił domniemania wynikającego z dokumentu, jakim jest potwierdzenie odbioru. Zarzuty zażalenia należało więc uznać za niezasadne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.