I OZ 1120/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 września 2019 r. sygn. akt III SA/Gd 467/19 odrzucające skargę H. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 17 września 2019 r. sygn. akt III SA/Gd 467/19, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", odrzucił skargę H. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący pomimo wezwania nie podał swojego numeru PESEL. Zażalenie na to postanowienie złożył H. N., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Podniósł, że nie otrzymał wezwania Sądu do wskazania numeru PESEL. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Wymóg ten został wprowadzony w art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2019, poz. 934 ze zm.). Wszedł w życie 31 maja 2019 r. (art. 8 tej ustawy). W niniejszej sprawie H. N. złożył skargę 14 czerwca 2019 r. (por. data nadania widniejąca na stemplu pocztowym, k. 3 akt sądowych), był zatem zobowiązany do zawarcia w niej wymienionych w cytowanym przepisie informacji. Bezspornym jest, że tego wymogu nie spełnił. Wobec tego zasadnie Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z dnia 23 lipca 2019 r. wezwał go do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierającą powyższe wezwanie została prawidłowo doręczona 26 lipca 2019 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi, zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę. Ustosunkowując się do argumentów zawartych w zażaleniu co do tego, że skarżący nie otrzymał przedmiotowego wezwania, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie mogą one odnieść zamierzonego skutku. Wskazać trzeba, że w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru rzeczonej przesyłki (k. 13), z którego wynika, że przesyłka została prawidłowo doręczona do rąk dorosłego domownika D. N., który potwierdził jej odbiór w dniu 26 lipca 2019 r. własnoręcznym podpisem. Na uwagę zasługuje też to, że powyżej miejsca, w którym uprawniona osoba potwierdziła odbiór przesyłki, w rubryce "Rodzaj przesyłki" znajduje się skrótowy opis jej zawartości, z którego wynika, że przesyłka zawierała zarówno odpis odpowiedzi na skargę, pouczenia, jak i wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi. Zatem w chwili odbierania przesyłki można było bez trudu zweryfikować jej zawartość. Pamiętać jednocześnie należy, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 Kodeksu postępowania cywilnego, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą, zaś adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. W rozpoznawanej sprawie wnoszący zażalenie nie zdołał podważyć okoliczności doręczenia mu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawił żadnych dowodów. W tej sytuacji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.