II GZ 338/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1397/21 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2021 r., w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia oraz zwrócił skarżącemu uiszczony od skargi wpis. Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą, wezwano skarżącego do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez podanie numeru Pesel, podpisanie skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1233 złote, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu wezwania skarżący podał swój numer Pesel, przedłożył dowód uiszczenia wpisu od skargi oraz złożył podpisaną skargę dotyczącą decyzji z dnia [...] września 2020 r. nr [...]. W takim stanie sprawy Sąd I instancji stwierdził, że wezwanie nie zostało wykonane w zakresie w jakim wezwano stronę do złożenia podpisanej skargi. W podstawie prawnej postanowienia podano art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). A. G., zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia, polegający na tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, błędnie oraz sprzecznie z rzeczywistym stanem rzeczy przyjął, że skarżący w uzupełnieniu braków formalnych wniesionej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2021 r. nie wniósł w terminie podpisanej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a tym samym nie usunął braków formalnych skargi w niniejszej sprawie, pomimo wezwania, podczas gdy w istocie w odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący usunął wszystkie braki skargi, w szczególności podał nr PESEL, opłacił skargę oraz wniósł do Sądu egzemplarz opłaconej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotyczącej decyzji SKO w Warszawie z dnia [...] marca 2021 r. Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji, które stały się podstawą odrzucenia skargi. Jak wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2021 r., nr [...]. Dalsza analiza akt wskazuje w sposób nie pozostawiający żadnych wątpliwości, że strona w wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków skargi przez uiszczenie wpisu, podania numeru PESEL oraz przedłożenia podpisanego egzemplarza skargi, uzupełniła dwa z pierwszych braków formalnych skargi. Nie sprostała natomiast postawionemu wezwaniem wymogowi przedłożenia podpisanego egzemplarza wniesionej w niniejszej sprawie skargi. Jak bowiem wynika z treści dokumentów z kart 22 do 26 oraz 34 do 43 akt sądowych, skarżący nadesłał podpisane skargi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2020 r. Nr [...] i Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2020 r. Nr [...]. Zauważyć przy tym należy, że pisma przewodnie załączone przy obu wymienionych skargach opatrzone zostały sygnaturą VI SA/Wa 1397/21, a więc sygnaturą sprawy pod którą zarejestrowano skargę na rozstrzygnięcie SKO z dnia [...] marca 2021 r., Nr [...]. Powyższe, wbrew twierdzeniu autora zażalenia, wskazuje, że Sąd I instancji nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia. Wobec nieuzupełnienia jednego ze stwierdzonych braków formalnych skargi w terminie wynikającym z daty doręczenia stronie wezwania w tym przedmiocie, Sąd I instancji zobligowany był do zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co prawidłowo uczynił. Mają powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.