I OZ 1902/16
Sądy administracyjne2016-12-20
Sygnatura
I OZ 1902/16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2016-12-20
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Irena Kamińska
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Dnia 20 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 sierpnia 2016 r. o sygn. akt II SO/Łd 66/16 odrzucające wniosek R.J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
R.J. w dniu 30 maja 2016 r. złożył do sądu administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 czerwca 2016r. wnioskodawca został wezwany do złożenia odpisu skargi, której dotyczy wniosek. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braku wniosku w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.
Stosowne wezwanie do uzupełnienia braku wniosku zostało doręczone R.J. w dniu 16 czerwca 2016 r. W ustawowym terminie wnioskodawca nadesłał do sądu odpis skargi.
Następnie zarządzeniem sędziego z dnia 18 czerwca 2016r. wezwano R.J. do wyjaśnienia, kiedy zapoznał się z treścią decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 marca 2016r., nr [...] – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję. Jednocześnie wezwano wnioskodawcę do uprawdopodobnienia braku winy w zachowaniu terminu do złożenia skargi na ww. decyzję, poprzez złożenie stosownych wyjaśnień.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona do sądu z adnotacją: "Zwrot nie podjęto w terminie". W związku z tym zarządzeniem sędziego uznano, że ww. przesyłkę doręczono z dniem 25 lipca 2016 r.
Następnie zarządzeniem sędziego z dnia 2 sierpnia 2016 r. odpis wniosku R.J. z dnia 30 maja 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 marca 2016 roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego wraz z odpisem tej skargi (stanowiącym załącznik do wniosku) przesłano organowi administracji celem ustosunkowania się do jego treści.
W odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi ustosunkowało się merytorycznie do jego treści, a następnie wniosło o odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Pismami z dnia 8 sierpnia 2016 r. R.J. ustosunkował się do wezwania sądu z dnia 18 czerwca 2016 r. i jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia ww. wyjaśnień.
W dniu 17 sierpnia 2016 r. w rozmowie telefonicznej z pracownikami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi ustalono, że do dnia dzisiejszego nie wpłynęła żadna skarga R.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 marca 2016 r., nr [...]. Jedyny egzemplarz odpisu "skargi" Kolegium otrzymało wraz z sądowym wezwaniem do ustosunkowania się do treści wniosku R.J. z dnia 30 maja 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję. Jednakże odpis "skargi" został potraktowany wyłącznie jako załącznik do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r. o sygn. akt II SO/Łd 66/16 odrzucił wniosek.
Jak wskazał Sąd, wnioskodawca nie wykonał zasadniczego polecenia sądu z dnia 28 czerwca 2016 r. – nie wyjaśnił, kiedy zapoznał się z treścią decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 marca 2016 r., nr [...]. R.J. tymczasem ograniczył się tylko do wskazania okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu. Natomiast uchybienie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. również skutkuje odrzuceniem wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a. Zatem brak wykazania przez wnioskodawcę, że zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, liczony od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania tej czynności, uniemożliwiał sądowi merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu.
Ponadto zdaniem WSA w Łodzi R.J. nie spełnił formalnych przesłanek, o których mowa w art. 87 § 3 i § 4 p.p.s.a. Nie tylko bowiem nie złożył wniosku za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, ale przede wszystkim nie wniósł jednocześnie do organu skargi do sądu, czyli nie dokonał czynności, której terminowi uchybił. Nie uczynił tego do dnia orzekania przez Sąd pierwszej instancji. Z powoływanego wcześniej przepisu art. 87 § 4 p.p.s.a. wynika wprost, że nie można przywrócić terminu dla czynności, która nie została dokonana. Nadesłanego przez wnioskodawcę odpisu "skargi" z dnia 27 maja 2016r. nie sposób potraktować jako wykonanie obowiązku wynikającego z treści art. 54 § 1 p.p.s.a. Dlatego zarówno sąd, jak i organ administracji potraktowały ów odpis "skargi" wyłącznie jako załącznik do wniosku o przywrócenie terminu, niewywołujący żadnych skutków procesowych.
W świetle przedstawionych okoliczności Sąd pierwszej instancji uznał wniosek R.J. za niedopuszczalny, co uzasadniało jego odrzucenie na podstawie art. 88 p.p.s.a. W tej też sytuacji bezprzedmiotowe stało się w ocenie tego Sądu rozpoznanie wniosku R.J. z dnia 8 sierpnia 2016 r. o przywrócenie terminu do złożenia wyjaśnień dotyczących wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stało się bezprzedmiotowe.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R.J. Wskazał, że nie radzi sobie sam z postępowaniem z uwagi na jego zawiłość. Podniósł, że źle zinterpretował wezwanie Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżący nie wyjaśnił, kiedy zapoznał się z treścią decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 marca 2016 r., nr [...]. Potwierdzić również należy, że R.J. nie złożył wniosku za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi i wraz z wnioskiem nie wniósł jednocześnie do organu skargi do sądu, czyli nie dokonał czynności, której terminowi uchybił. Okoliczności te przemawiały za uznaniem wniosku za niedopuszczalny. Zgodnie zaś z art. 88 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Jednocześnie zapatrywania tego nie mogły podważyć uwagi zawarte w zażaleniu dotyczące nieporadności skarżącego. Już bowiem w wezwaniu z dnia 8 czerwca 2016 r. pouczono go (pkt 2), że może wnieść o przyznanie prawa pomocy. Skarżący wystąpił jednak z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy dopiero 10 września 2016 r., a zatem już po wydaniu skarżonego postanowienia.
Z uwagi na powyższe zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.