IV SA/Wa 1436/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Aneta Opyrchał po rozpoznaniu w dniu 24 październik 2007r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. Ł. na decyzję Zastępcy Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) marca 2006r., nr (...) w przedmiocie dofinansowania realizacji projektu w zakresie działania "ułatwienie startu młodym rolnikom" wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: p r z y w r ó c i ć t e r m i n. UZASADNIENIE I. Ł. 26 czerwca 2007r. wniosła, za pośrednictwem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, skargę na decyzję z (...) marca 2006r., nr (...) w przedmiocie dofinansowania realizacji projektu w zakresie działania "ułatwienie startu młodym rolnikom" i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, iż nie została pouczona przez organ o prawie odwołania się od powyższego aktu do sądu administracyjnego. Z kolei na wezwanie Sądu, dodatkowo wskazała, iż o możliwości wniesienia skargi dowiedziała się z portalu internetowego Agencji Promocji Rolnictwa i Agrobiznesu, artykułu z października 2006r., który przeczytał jej pełnomocnik (ojciec) w czerwcu 2007r. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Wynika stąd, że konieczną przesłanką przywrócenia terminu, jest kryterium braku winy. Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uprawdopodobniła iż przyczyną, która uniemożliwiła jej wniesienie skargi w terminie był brak pouczenia o prawie wniesienia skargi pod zaskarżanym aktem. W tym stanie rzeczy, uznano iż wnioskodawczyni nie wniosła w ustawowym terminie skargi bez swojej winy i na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.