I SA/Wa 1029/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.), Sędziowie WSA Anna Falkiewicz-Kluj, WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, , Protokolant referent Anna Kaczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...]. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] kwietnia 2021 r. nr [...] - po rozpatrzeniu odwołania K. K. - utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z [...] sierpnia 2020 r. odmawiającą przyznania mu zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie bieżących kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego wobec osób samotnie gospodarujących. Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne. W dniu [...] lipca 2020 r. K. K. złożył wniosek o dofinansowanie do opłat lokalu oraz kosztów opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Po rozpoznaniu tego wniosku Prezydent [...] decyzją z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] odmówił przyznania K. K. zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie bieżących kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego wobec osób samotnie gospodarujących. W uzasadnieniu wskazał, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego uznał, iż sytuacja życiowa wnioskodawcy nie kwalifikuje go do objęcia pomocą społeczną w tym zakresie. W oparciu o dostarczone dokumenty ustalił, że na dochód wnioskodawcy składa się renta z [...] w wysokości [...] zł. Kwotę tę otrzymuje się po odjęciu potrącenia zaliczki na podatek w wysokości [...] zł oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości [...] zł. Nie odlicza się natomiast potrąceń sądowych i komorniczych, których nie ma w katalogu przychodów odliczanych od dochodu - zgodnie z art. 8 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1507 ze zm.). Dodał, że uchwałą Nr [...] Rady [...] z [...] grudnia 2019 r. podwyższono kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej uprawniające do zasiłku celowego na pokrycie bieżących kosztów utrzymania lokalu do kwoty [...] zł ([...]% x kryterium [...] zł.). W związku z przekroczeniem maksymalnej wysokości ww. kryterium dochodowego - renta w wysokości [...] zł - odmówił on przyznania K. K. wnioskowanego zasiłku celowego. Od powyższej decyzji K. K. złożył odwołanie - kwestionując wydane rozstrzygnięcie. Wskazał na rozbieżność pomiędzy informacją [...] zawartą w piśmie z [...] czerwca 2020 r. - dotyczącą otrzymanego przez niego świadczenia w marcu 2020 r. w wysokości [...] zł brutto, a decyzją ZUS z [...] maja 2020 r. o przeliczeniu renty - ustalającą wysokość jego renty od [...] marca 2020 r. na kwotę [...] zł brutto. W toku postępowania przed organem odwoławczym ustalono, że K. K. korzysta z pomocy [...] od czerwca 2019 r. W ostatnim okresie otrzymał on pomoc finansową na pokrycie kosztów gospodarowania odpadami komunalnymi za miesiące czerwiec-sierpień 2020 r. w wysokości [...] zł, na pokrycie kosztów utrzymania lokalu za miesiące [...]-[...] 2020 r. w wysokości [...] zł oraz zasiłek celowy z przeznaczeniem na leki w wysokości [...] zł. Świadczeń tych udzielono - biorąc pod uwagę informacje zawarte w decyzji [...] z [...] marca 2020 r. - gdzie kwota renty wynosiła netto [...] zł i również była obciążonej zajęciem sądowym w wysokości [...] zł. Pismem z [...] października 2020 r. [...] poinformował, że K. K. pobiera rentę, która od maja 2020 r. wynosi [...] zł brutto, do wypłaty [...] zł. Natomiast kwota w wysokości [...] zł brutto, wymieniona w piśmie z [...] czerwca 2020 r., dotyczyła wypłaty świadczenia za dwa miesiące tj. za [...] i [...] 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] kwietnia 2021 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Wyjaśniło, że zasady przyznawania świadczeń z pomocy społecznej reguluje ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1507), dalej jako ustawa. Celami pomocy społecznej określonymi w art. 2 i art. 3 ww. ustawy jest wspieranie osób i rodzin w ich wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stanie samodzielnie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Następnie przytoczyło treść art. 8 ust. 1 ustawy ustalającego, kto ma prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej oraz ust. 4 przywołanego przepisu regulującego, czego nie wlicza się do dochodu ustalonego zgodnie z ust.3. Dodało, iż decyzja o przyznaniu świadczenia ma charakter uznaniowy, co oznacza, że organ administracji przy jej wydawaniu bierze pod uwagę zarówno sytuację materialną i osobistą osoby ubiegającej się o pomoc, jak również możliwości finansowe ośrodka pomocy społecznej i na tej podstawie decyduje o przyznaniu bądź odmowie przyznania zasiłku celowego. Podejmując decyzję o przyznaniu - lub nie - pomocy w wymienionej formie, gmina powinna brać pod uwagę ograniczone środki finansowe, będące w dyspozycji gminy oraz liczbę osób ubiegających się o pomoc finansową. Podkreśliło, iż ośrodki pomocy społecznej zachowują znaczny zakres swobody zarówno w ocenie warunków bytowych strony, jak i w ocenie okoliczności sprawy, a także korzystają ze znacznego zakresu swobody w wyborze rozstrzygnięcia. Oznacza to m.in., że nie każdy potrzebujący może otrzymać w danym czasie pomoc finansową w satysfakcjonującej go wysokości ze względu na ograniczone środki, jakimi dysponują ośrodki pomocy społecznej. Podsumowując SKO stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie decyzje wydane zostały w oparciu o obowiązujące przepisy, a o braku przyznanego świadczenia zdecydowały sytuacja życiowa K. K.. Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. K.. Zaskarżonej decyzji zarzucił, że została wydana na podstawie nieprawdziwych faktów dotyczących jego sytuacji materialnej. Ponownie podkreślił, iż w [...] 2020 r. jego renta wynosiła [...] zł netto, zaś obecnie wynosi kwotę [...] zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie. Stwierdziło, że wydanie decyzji zostało poprzedzone analizą materiału znajdującego się w aktach sprawy - dokonaną w oparciu o obowiązujący stan prawny, a jej wyniki znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując takiej kontroli Sąd uznał, że skarga w pełni zasługuje na uwzględnienie - bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca naruszają prawo. Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2020 r. odmawiającą przyznania K. K. zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie bieżących kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego wobec osób samotnie gospodarujących. Powodem odmowy przyznania tego świadczenia był fakt przekroczenia kryterium dochodowego przez wnioskodawcę. Organ I instancji - wydając decyzję odmowną z [...] sierpnia 2020 r. - oparł się na treści pisma [...] z [...] czerwca 2020 r. uznając, że renta wnioskodawcy wynosi [...] zł brutto. Przy czym nie wziął on pod uwagę faktu, że decyzją wydaną dwa miesiące wcześniej tj. [...] czerwca 2020 r. przyznał on wnioskodawcy od [...] czerwca 2020r. do [...] sierpnia 2020r. zasiłek celowy z przeznaczeniem na pokrycie bieżących kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego wobec osób samotnie gospodarujących oraz zasiłek na odpady komunalne uznając, że pobiera on rentę w wysokości [...] zł - zatem jego dochód nie przekracza [...] % kryterium dochodowego dla osoby samotnie gospodarującej w wysokości [...] zł. Natomiast organ odwoławczy, mając już wiedzę o treści pisma [...] z [...] października 2020 r. - informującego, że K. K. pobiera rentę, która od [...]2020 r. wynosi [...] zł brutto, do wypłaty [...] zł, zaś kwota [...] zł brutto, wymieniona w piśmie z [...] czerwca 2020 r., dotyczyła wypłaty świadczenia za dwa miesiące tj. za [...] i [...] 2020 r. - w żaden sposób nie odniósł się do tego faktu. Stwierdził tylko, że w przedmiotowej sprawie decyzje wydane zostały w oparciu o obowiązujące przepisy, a o braku przyznanego świadczenia zdecydowały sytuacja życiowa K. K.. Zatem żaden z organów orzekających w niniejszej sprawie nie rozpoznał merytorycznie wniosku K. K. z [...] lipca 2020 r. o przyznanie mu dofinansowania do opłat lokalu oraz kosztów opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi - błędnie uznając, że jego dochód przekracza [...] % kryterium dochodowego dla osoby samotnie gospodarującej tj. kwotę [...] zł. Naruszyły tym samym art. 7 k.p.a., art. 77§ 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. Ponownie rozpatrując sprawę Prezydent [...] weźmie pod uwagę powyższe rozważania, przeprowadzi dokładnie i rzetelnie postępowanie wyjaśniające a następnie rozpozna merytorycznie wniosek - wydając stosowną decyzję. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.