III SA/Wa 255/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Sędzia WSA Sylwester Golec, Asesor WSA Maciej Kurasz, Protokolant R. P., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2007 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia "[...]" listopada 2006 r. nr "[...]" w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zobowiązania spółki z tytułu podatku od towarów i usług oddala skargę UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją, wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 149/05, Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W.–B. z dnia [...] września 2004 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności J. C. – Skarżącego w rozpatrywanej sprawie - jako wspólnika spółki "U." Z. U. B. s.c. w części ustalającej odpowiedzialność za zobowiązania spółki z tytułu podatku od towarów i usług za okres: listopad i grudzień 2000 r., kwiecień, październik i grudzień 2001 r. wraz z odsetkami od tych zaległości i umorzył postępowanie dotyczące listopada 2000 r. Orzekł jednocześnie o odpowiedzialności Skarżącego za zobowiązania wskazanej wyżej spółki w podatku od towarów i usług za okres: grudzień 2000 r. w kwocie 24.855 zł, kwiecień 2001 r. w kwocie 26.252 zł, październik 2001 r. w kwocie 260.510 zł i grudzień 2001 r. w kwocie 4.655 zł oraz za odsetki od tych zaległości. Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne: Pięcioma decyzjami Urząd Skarbowy W.-B. określił spółce "U." zobowiązania podatkowe i kwoty zwrotu różnicy w podatku od towarów i usług za wymienione w decyzjach miesiące oraz ustalił dodatkowe zobowiązania podatkowe. Decyzji tych spółka nie wykonała. Nie uregulowała także zobowiązań wynikających z deklaracji za okres marzec-maj 2002 r. W rezultacie powołaną na wstępie decyzją Naczelnik Urzędu Skarbowego W.–B. orzekł o odpowiedzialności Skarżącego za wymienione wyżej zaległości. Od tej decyzji Skarżący wniósł odwołanie, po rozpatrzeniu którego Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzję tę Skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 2 czerwca 2006 r. uchylił decyzję organu odwoławczego w części dotyczącej orzeczenia o odpowiedzialności Skarżącego za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług za okres: listopad, grudzień 2000 r., kwiecień, październik i grudzień 2001 r. W pozostałym zakresie Sąd skargę oddalił. W uzasadnieniu wyroku stwierdził, że organ pierwszej instancji w decyzji za wskazane wyżej miesiące ustalił w stosunku do Skarżącego odpowiedzialność z tytułu zaległości podatkowych spółki "U." w kwotach wyższych niż kwoty zaległości podatkowych spółki za te okresy, wynikające ze znajdujących się w aktach sprawy decyzji wymiarowych. Zauważył, iż z decyzji wymiarowych wydanych w stosunku do spółki za okresy rozliczeniowe 2000-2001 wynika, że spółka nie miała zaległości w podatku od towarów i usług za listopad 2000 r. i kwiecień 2001 r., natomiast w pozostałych - wyżej wymienionych - okresach kwoty zaległości spółki wynikające z decyzji wymiarowych są niższe od kwot zaległości wskazanych w decyzji o odpowiedzialności wydanej w stosunku do Skarżącego. W świetle tych ustaleń Sąd stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji narusza art. 108 § 1 i art. 115 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.). Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor Izby Skarbowej w W. wydał zaskarżoną decyzję, w której przypomniał jakimi decyzjami i za jakie miesiące określono zobowiązania podatkowe spółce "U." i przyznał, że organ pierwszej instancji w wydanej przez siebie decyzji podał nieprawidłowe kwoty zaległości podatkowych tej spółki za grudzień 2000 r., kwiecień, październik i grudzień 2001 r., za które odpowiada Skarżący. W tej sytuacji organ odwoławczy skorygował te kwoty i orzekł o odpowiedzialności Skarżącego, wskazując kwoty zaległości w prawidłowej wysokości. Umorzył natomiast postępowanie za listopad 2000 r. z uwagi na nieokreślenie w decyzji wymiarowej wydanej w stosunku do spółki zaległości za ten miesiąc. Jednocześnie nie zgodził się ze stwierdzeniem Sądu, że w decyzji wymiarowej dotyczącej 2001 r. nie określono spółce zaległości za kwiecień 2001 r., podnosząc iż zaległość ta określona została w kwocie 26.252 zł. Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, iż nie zajmuje stanowiska w stosunku do pozostałej części decyzji organu pierwszej instancji, gdyż została ona utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] listopada 2004 r., a skarga w tej części oddalona wyrokiem z dnia 2 czerwca 2006 r. W skardze na powyższą decyzję Skarżący zarzucił naruszenie art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej. Wniósł o jej uchylenie w całości. W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł że termin wydania decyzji za miesiące maj-październik 2000 r. upłynął w dniu 31 grudnia 2005 r., co oznacza, że umarzając postępowanie organ odwoławczy powinien był także umorzyć je w części dotyczącej wskazanych wyżej miesięcy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W., wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w W. rozpoznał ponownie odwołanie Skarżącej od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W.-B. z [...].09.2004r. w części dotyczącej miesięcy: listopad, grudzień 2000r., kwiecień, październik i grudzień 2001r. Uchylił decyzję Naczelnika w tej części i orzekł o odpowiedzialności Skarżącego za zobowiązania spółki w kwotach odpowiadających kwotom zaległości określonych w decyzjach wymiarowych oraz umorzył postępowanie podatkowe dotyczące listopada 2000r. Zakres rozpoznania organu odwoławczego był węższy niż zakres rozstrzygnięcia decyzji organu I instancji, gdyż poprzednio wydana decyzja odwoławcza po kontroli sądu administracyjnego została uchylona jedynie w części. Sąd wyrokiem z dnia 2 czerwca 2006r. sygn. akt IIISA/Wa 149/05 w pozostałej części skargę oddalił. W związku z niewniesieniem skargi kasacyjnej w/w wyrok i rozstrzygnięcie organów podatkowych dotyczące przeniesienia na Skarżącego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki cywilnej "U." za miesiące V-X 2000r. -99r. oraz II-III, V –IX 2001r. i III-V, XI-XII 2002r. w tej części stało się prawomocne. We wniesionej skardze Skarżący podnosi zarzuty dotyczące wyłącznie okresów, które nie są objęte zaskarżoną decyzją z dnia [...].11.2006r. Zaznaczyć należy, że sprawa przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z miesięcy od maja do października 2000r. nie mogła być ani przedmiotem rozstrzygnięcia decyzji z dnia 21.11.2006r., ani nie podlega jako prawomocnie osądzona ponownemu badaniu sądu. Biorąc pod uwagę, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, lecz nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną oraz, że nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu (art. 134 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – "P.p.s.a.") Sąd zbadał zgodność z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzając, że wydana decyzja jest nie zawiera wad kwalifikujących ją do uchylenia bądź stwierdzenia nieważności. Przy czym Sąd związany był oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu Sądu z dnia 2 czerwca 2006r. sygn. akt IIISA/Wa 149/05, w który co do zasady Sąd uznał, iż na Skarżącym spoczywa odpowiedzialność za zaległości spółki, a zakwestionował jedynie prawidłowość ustaleń co do wysokości tych zaległości. Z tego względu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.