II SA/Wa 1652/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Andrzej Góraj Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę UZASADNIENIE Rektor Uniwersytetu [...] (dalej jako: "organ odwoławczy" lub "Rektor [...]") działając na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 3 i ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.; dalej jako: "ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce") oraz § 41 ust. 2 pkt 2 Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...], stanowiącego załącznik do uchwały nr [...] Senatu [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. (Monitor [...] z 2019 r., poz. [...]; dalej jako: "Regulamin Studiów"), w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm. dalej jako: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania M. B. (dalej jako: "skarżąca", "studentka" lub "strona") z [...] grudnia 2020 r. od decyzji Kierownika Jednostki Dydaktycznej Instytutu [...] Uniwersytetu [...] (dalej jako: "KJD" lub "organ I instancji") z [...] listopada 2020 r. w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy studentów trzeciego roku studiów niestacjonarnych pierwszego stopnia na kierunku studia [...] Uniwersytetu [...] z powodu nieuzyskania zaliczenia trzeciego roku studiów niestacjonarnych I stopnia w terminie, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy w pierwszej kolejności przedstawił stan faktyczny sprawy. Wskazał, że strona została przyjęta na studia w roku akademickim 2016/2017. Studentka zaliczyła pierwszy rok studiów warunkowo, zdając powtarzane w ramach warunku przedmioty Pisanie tekstów akademickich I, Kino amerykańskie oraz BHP. Studentka zaliczyła również warunkowo drugi rok, zdając powtarzane w ramach warunku dwa semestry zajęć wf oraz praktyki studenckie. Decyzją KJD studentka powtarzała III rok studiów z uwagi na fakt braku zaliczenia przedmiotu język obcy na poziomie B1 w wymaganym terminie. Decyzją z [...] listopada 2020 r. KJD skreślił skarżącą z listy studentów trzeciego roku studiów niestacjonarnych I stopnia na kierunku studia [...], z powodu nieuzyskania zaliczenia trzeciego roku studiów w terminie. W uzasadnieniu decyzji zaakcentowano, że w myśl art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce student może być skreślony z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Stwierdzono również, że w przewidzianym terminie, tj. do [...] września 2020 r., studentka nie uzyskała pozytywnej oceny z przedmiotu wymaganego planem na trzecim roku studiów: język obcy na poziomie B1, a zatem zaistniała podstawa prawna i faktyczna do skreślenia jej z listy studentów. Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji z [...] listopada 2020 r. W uzasadnieniu wniesionego odwołania wskazała, że nie została poinformowana o konieczności uzyskania pozytywnej oceny z przedmiotu język obcy na poziomie B1 do końca września 2020 r., a informację o konieczności dokupienia żetonów potrzebnych do przystąpienia do egzaminu otrzymała po zakończeniu rejestracji. Ze względu na wskazane powyżej okoliczności, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. KJD w opinii do odwołania skarżącej wskazał, że studentka została poinformowana, gdzie powinna się zwrócić, aby uzyskać żetony konieczne do kolejnego podejścia do egzaminu oraz podkreślił fakt braku wykorzystania przez studentkę pełni swoich praw, które umożliwiały jej 6-krotne podejście do egzaminu certyfikującego z języka obcego na poziomie B1. Ponadto zauważył, że studentka w czasie problemów z zaliczeniem przedmiotu język obcy na poziomie B1 nie zwracała się do Kierownika Studiów z prośbą o pomoc, zmianę lub zwolnienie z obowiązku jego zdawania. Zgodnie z treścią opinii dołączonej do odwołania, studentka została również wezwana mailowo do uregulowania swojego statusu do [...] września 2020 r., jednak na wezwanie to nie udzieliła odpowiedzi. Dokonując oceny merytorycznej sprawy, Rektor [...] uznał, że wniesione odwołanie od decyzji w sprawie skreślenia z listy studentów nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślił, że decyzja o której mowa w art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, o skreśleniu studenta z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie, jest decyzją uznaniową. Taki (swobodny) charakter decyzji umożliwia organom uczelni uwzględnienie różnych nadzwyczajnych okoliczności uniemożliwiających studentowi wywiązanie się z jego podstawowych obowiązków z przyczyn od niego niezależnych (por. wyrok WSA w Łodzi z 22 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 825/19). W postępowaniu dotyczącym skreślenia z listy studentów organy uczelni powinny ustalić i rozważyć wszystkie inne okoliczności podnoszone przez studenta mogące mieć wpływ na treść decyzji, w tym także ocenić obiektywną możliwość uzyskania tego zaliczenia (por. wyrok WSA w Łodzi z 5 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 62/19). W ocenie Rektora [...], z tych obowiązków organ I instancji się niewątpliwie wywiązał, a podniesione w odwołaniu strony okoliczności nie mogą prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wobec twierdzeń studentki, że nie została poinformowana o konieczności uzyskania pozytywnej oceny z ww. przedmiotu do końca września 2020 r. oraz że otrzymała informację o konieczności dokupienia żetonów potrzebnych do przystąpienia do egzaminu po zakończeniu rejestracji, organ odwoławczy zauważył, że informacje dotyczące organizacji i przebiegu studiów oraz związane z tym prawa i obowiązki studenta i Uniwersytetu widnieją w Regulaminie Studiów (również w angielskiej wersji językowej). Skarżąca miała więc możliwość się z nimi zapoznać. Zgodnie z informacją zawartą w opinii KJD dotyczącej odwołania złożonego przez stronę, studentka uzyskała z dziekanatu Instytutu informacje, gdzie powinna zwrócić się, by uzyskać żetony. Ponadto, studentka podeszła tylko 3 razy do zaliczenia przedmiotu z możliwych 6 podejść łącznie. Skarżąca po raz pierwszy mogła zaliczyć przedmiot w czerwcu 2019 r. po ukończeniu lektoratów, a następnie przysługiwało jej prawo do przystąpienia do poprawienia egzaminu. Podczas powtarzanego III roku studentka miała natomiast możliwość podejścia do zaliczenia przedmiotu 4-krotnie - dwukrotnie w każdym semestrze. Wynika tym samym z tego, że strona nie tylko nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień, ale i pominęła wskazówki i wsparcie uzyskane w Instytucie [...] Uniwersytetu [...]. Godzi się zauważyć, że zgodnie § 32 ust. 1 Regulaminu Studiów student ma obowiązek uzyskiwać zaliczenia wszystkich przedmiotów, na które został zapisany w danym cyklu dydaktycznym z wyjątkiem sytuacji opisanych w ust. 2 i 3, z zastrzeżeniem, że udział w zajęciach nieobjętych planem studiów bieżącego etapu lub rezygnacja z zaliczenia przedmiotu objętego planem studiów nie zmieniają wymagań, jakie trzeba spełnić, by zaliczyć ten etap studiów. Tym samym za prawidłowe należy uznać stanowisko organu I instancji, że w zaistniałej sytuacji istniały uzasadnione podstawy do wydania decyzji w sprawie skreślenia skarżącej z listy studentów. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w jego ocenie odstąpienie w zaistniałym stanie faktycznym od skreślenia z listy studentów stanowiłoby działanie nie tylko nieuzasadnione, ale też niesprawiedliwe wobec pozostałych studentów i godzące w zasadę ich równego traktowania. Rektor [...] wskazał również, że w pełni dostrzega i aprobuje wolę skarżącej w zakresie kontynuowania nauki. Realizując zasady wskazane w art. 8 i art. 9 k.p.a. poinformował, że skreślenie z listy studentów nie zamyka skarżącej drogi do dalszego studiowania i realizacji prawa do nauki. Strona może bowiem wziąć udział w procesie rekrutacji otwartej na studia w kolejnym roku akademickim. Z tych względów organ odwoławczy uznał za zasadne zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji jako odpowiadającej prawu. Pismem z [...] kwietnia 2021 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata wniosła skargę na ww. decyzję Rektora [...] zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 108 ust. 2 pkt. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce poprzez utrzymanie w mocy decyzji o skreśleniu z listy studentów bez dostatecznego rozeznania stanu faktycznego sprawy. Wobec powyższego zarzutu wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania administracyjnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, jej autor wskazał, że skarżąca była studentką trzeciego roku studiów niestacjonarnych pierwszego stopnia na kierunku studia [...] Uniwersytetu [...]. Zdała wszystkie egzaminy wymagane w programie studiów dla pierwszego roku, następnie dla drugiego i kolejno dla trzeciego roku. Napisała również pracę licencjacką, która została już wprowadzona do systemu i zrecenzowana przez dwóch pracowników naukowych z wysokimi ocenami. Jedyną przeszkodą w ukończeniu etapu licencjatu było zdanie egzaminu z języka polskiego na poziomie B1. Skarżącej nie można jednak zarzucić braku starań do ukończenia licencjatu czy odmówić determinacji w dążeniu do pokonania tej jedynej przeszkody, jaką było zdanie egzaminu z języka polskiego. Skarżąca w czasie studiów zapisała się na dodatkowe, odpłatne zajęcia w prywatnej szkole języka polskiego, gdzie dwukrotnie, na podstawie egzaminów przygotowanych przez tę szkołę uzyskiwała certyfikat znajomości polskiego na wymaganym na studiach poziomie B1. Po trzeciej, nieudanej próbie zdania egzaminu starała się dowiedzieć, co może zrobić w takiej sytuacji, ponieważ chciała przystąpić już do obrony swojej pracy dyplomowej. Pomimo niezwłocznego podjęcia działań, mających na celu ustalenie jakie może podjąć jeszcze kroki otrzymała odpowiedź o sposobie rejestracji w momencie, kiedy ta nie była już możliwa z uwagi na upływ terminu. Nie otrzymała jednoznacznej w treści informacji (jakąkolwiek drogą, czy to pocztą elektroniczną, czy też tradycyjną pocztową) o grożących jej konsekwencjach z powodu niezaliczenia egzaminu w terminie. Skarżąca wielokrotnie usiłowała otrzymać informacje na temat swojego statusu i możliwych działań, ale z powodu pandemii sekretariat był nieczynny a telefon pozostawał bez odpowiedzi. Wobec braku spełnienia warunku zdania egzaminu z języka obcego Kierownik Instytutu [...] podjął decyzję o skreśleniu skarżącej z listy studentów. Zgodnie zaś z art. 108 ust. 2 pkt. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, student może być skreślony z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Jak wskazuje doktryna i sama interpretacja art. 108 ww. ustawy istnieją sytuacje, w których organ uczelni obligatoryjnie skreśla studenta z listy oraz sytuacje, w której decyzje pozostawia się jego uznaniu. Ten drugi przypadek dotyczy właśnie skarżącej. Organ miał możliwość pozostawienia jej na liście studentów, dzięki czemu mogłaby ona zakończyć etap studiów licencjackich. Od osiągnięcia wymarzonego przez nią celu dzielił ją tylko jeden krok - jeden zdany egzamin z języka polskiego. Pomimo napotkanych trudności, nie pozostawała bierna i nie poddawała się - uczęszczała na kurs w prywatnej szkole. Jakkolwiek uzyskane przez nią certyfikaty o stopniu B1 w znajomości języka polskiego od podmiotu prywatnego nie dają gwarancji osiągnięcia poziomu wymaganego przez Uniwersytet, to trudno wyobrazić sobie sytuację, w której poziom skarżącej odbiegałby dalece od tamże wskazanego. Jak zaś orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 30 stycznia 2018 r., sygn. II SA/Wa 921/17 interes społeczny rozumiany również jako interes społeczności akademickiej wymaga, aby naukę na kolejnym etapie studiów kontynuowały osoby, które opanowały wymagany materiał w co najmniej minimalnym stopniu. Uzyskane przez skarżącą certyfikaty pochodzące z prywatnej szkoły wskazują, że taki minimalny poziom wiedzy z języka polskiego na pewno osiągnęła, a zamknięcie jej drogi do podjęcia kolejnej próby zdania egzaminu na Uniwersytecie uniemożliwiło jej pokazanie, że doszlifowała już swoje umiejętności i jest gotowa zakończyć trzy lata swojej edukacji z sukcesem. W ocenie autora skargi skreślenie skarżącej z listy studentów w świetle przedstawionych okoliczności jawi się jako sankcja bardzo surowa dla strony. Decyzja ta niezmiernie ją zmartwiła, gdyż wraz z jej wydaniem zostały pogrzebane marzenia skarżącej o dyplomie i uzyskaniu wykształcenia, na które długo i żmudnie pracowała. W odpowiedzi na skargę Rektor [...] wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie uznał zarzuty skargi za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 dalej jako "P.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, który stanowił materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, student może być skreślony z listy studentów, w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Na podstawie art. 108 ust. 3 ww. ustawy skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej. Ponadto zgodnie z § 41 ust. 2 pkt 2 Regulaminu Studiów, Kierownik Jednostki Dydaktycznej może skreślić studenta z listy studentów w przypadku nieuzyskania przez studenta zaliczenia etapu studiów w wymaganym terminie. W myśl § 37 ust. 3 Regulaminu Studiów, zaliczenie etapu studiów oznacza spełnienie wszystkich określonych ww. Regulaminem wymagań przewidzianych w planie studiów danego etapu studiów. Zgodnie zaś z § 37 ust. 2 Regulaminu Studiów - przy zaliczeniu etapu studiów uwzględnia się wszystkie przedmioty składające się na plan studiów tego etapu, z wyłączeniem przedmiotów, z zaliczania których student zrezygnował w trybie określonym w § 32 ust. 2 lub ust. 3 tego aktu. Jednocześnie w § 32 ust. 1 Regulaminu Studiów zastrzeżono, że udział w zajęciach nieobjętych planem studiów bieżącego etapu lub rezygnacja z zaliczenia przedmiotu objętego planem studiów nie zmieniają wymagań, jakie trzeba spełnić, by zaliczyć ten etap studiów. Na wstępie wyjaśnić należy, że użyte w art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce sformułowanie "może" świadczy, że decyzja wydana na podstawie niniejszego przepisu, nie jest decyzją związaną, lecz ma charakter uznaniowy. W judykaturze uznaje się, że decyzja uznaniowa pozostaje wprawdzie pod kontrolą Sądu, jednak zakres tej kontroli jest ograniczony, bowiem sprowadza się ona do zbadania, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, tj. czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu okoliczności istotnych dla sprawy. W takich przypadkach kontrola dotyczy procesu wydania decyzji, tj. spełnienia przez organ wymogów proceduralnych, ustalania stanu faktycznego jako elementu tego procesu oraz oceny faktów, które z punktu widzenia obowiązujących przepisów mogą mieć w danej sprawie istotne znaczenie prawne. Dotyczy ona zatem tej części treści decyzji uznaniowej, która jest powiązana z określonymi i ostrymi kryteriami prawnymi. Natomiast nie obejmuje ona tej części treści rozstrzygnięcia, która wiąże się z realizowaniem określonej polityki administracyjnego stosowania prawa (celowości administracyjnej, czy roli słuszności w kształtowaniu treści decyzji) w ramach luzów decyzyjnych stworzonych przez podstawy decyzji uznaniowej. W tego typu sprawach sądy administracyjne badają jedynie, czy organy w konkretnej sprawie nie przekroczyły granic uznania, tzn. czy ich decyzja nie jest arbitralna lub podjęta przy użyciu niedozwolonych kryteriów. Sądy administracyjne nie mogą więc wkraczać w kompetencje organów i oceniać słuszności realizowanej przez nie polityki kadrowej. Kontrola sądowa decyzji uznaniowych zmierza tym samym do ustalenia, czy na podstawie obowiązujących przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania administracyjnego oraz czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami, w ten sposób, aby nie można mu było zarzucić dowolności. Badaniu podlega zatem, czy przy podjęciu decyzji została spełniona, zawarta w art. 7 k.p.a., powinność uwzględnienia słusznego interesu społecznego i słusznego interesu strony, przy czym zaakceptowanie zakresu, w jakim organ uczynił użytek z przyznanego mu uprawnienia, zależy od ustalenia, czy stan faktyczny sprawy został ustalony i wszechstronnie wyjaśniony w świetle wszystkich przepisów prawa materialnego, mających zastosowanie w sprawie (vide m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OSK 464/15). Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce poprzez utrzymanie w mocy przez organ odwoławczy decyzji o skreśleniu z listy studentów bez dostatecznego rozeznania stanu faktycznego sprawy. W ocenie Sądu zarzuty skarżącej dotyczące stanu faktycznego sprawy, w tym w zakresie pracy licencjackiej, podjęcia przez stronę działań mających na celu ustalenie jakie może podjąć jeszcze kroki w związku ze swoim statusem i zaistniałą sytuacją jako studentki na uczelni oraz niemożności kontaktu z sekretariatem Instytutu są niezasadne. Uzasadniając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy w całej rozciągłości rozważył przesłanki słusznego interesu skarżącej oraz interesu społecznego zgodnie z brzmieniem art. 7 k.p.a. Wyjaśnił przede wszystkim, że informacje dotyczące organizacji i przebiegu studiów oraz związane z tym prawa i obowiązki studenta i Uniwersytetu widnieją w Regulaminie Studiów (również w angielskiej wersji językowej), skarżąca miała więc możliwość się z nimi zapoznać. Zgodnie z informacjami zawartymi w opinii KJD z [...] grudnia 2021 r., znajdującej się w aktach sprawy wynika, że studentka nie zwracała się do kierownika studiów z prośbą o pomoc, zmianę poziomu egzaminu czy ewentualne zwolnienie z niego. Nie odpowiedziała też na wysłany mail wzywający do uregulowania swojego statusu, na co miała czas do końca września 2020 r. Otrzymała również emaila z dziekanatu o tym, gdzie powinna zwrócić się, aby uzyskać żetony niezbędne do podejścia do egzaminu. Ponadto, organ odwoławczy wskazał, że studentka podeszła tylko 3 razy do zaliczenia przedmiotu z możliwych 6 podejść łącznie. Skarżąca po raz pierwszy mogła zaliczyć przedmiot w czerwcu 2019 r. po ukończeniu lektoratów, a następnie przysługiwało jej prawo do przystąpienia do poprawienia egzaminu. Podczas powtarzanego III roku studentka miała natomiast możliwość podejścia do zaliczenia przedmiotu 4-krotnie - dwukrotnie w każdym semestrze. Wynika tym samym z tego, że strona nie tylko nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień, ale i pominęła wskazówki i wsparcie uzyskane w Instytucie [...] Uniwersytetu [...]. Zauważyć należy, że zgodnie § 32 ust. 1 Regulaminu Studiów student ma obowiązek uzyskiwać zaliczenia wszystkich przedmiotów, na które został zapisany w danym cyklu dydaktycznym z wyjątkiem sytuacji opisanych w ust. 2 i 3, z zastrzeżeniem, że udział w zajęciach nieobjętych planem studiów bieżącego etapu lub rezygnacja z zaliczenia przedmiotu objętego planem studiów nie zmieniają wymagań, jakie trzeba spełnić, by zaliczyć ten etap studiów. Jak zaś orzekł tutejszy Sąd w wyroku z 30 stycznia 2018 r., sygn. II SA/Wa 921/17 (LEX nr 2744268) "Interes społeczny rozumiany również jako interes społeczności akademickiej wymaga, aby naukę na kolejnym etapie studiów kontynuowały osoby, które opanowały wymagany materiał w co najmniej minimalnym stopniu. Interes wszystkich członków społeczności akademickiej w kontekście prezentowania przez studentów odpowiedniego poziomu opanowania materiału objętego programem studiów przekłada się to na renomę uczelni, wartość niematerialną dyplomu ukończenia studiów na tej uczelni oraz pozycję rynkową jej absolwentów". Uwzględniając okoliczności sprawy zaznaczyć również należy, że na mocy ślubowania i przepisów regulaminu studiów student jest - a przynajmniej powinien być - świadom spoczywających na nim obowiązków oraz jest zobowiązany do współpracy z organami szkoły w zakresie podstawowej działalności uczelni, czyli kształcenia. Z tego właśnie powodu nie ma potrzeby wyjaśniania mu obowiązków, które powinny być dla niego oczywiste, bo wybierając uczelnię sam poddał się reżimowi prawnemu w niej obowiązującemu (por. wyrok WSA w Łodzi z 5 września 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 375/19, LEX nr 2723156). Niezaliczenie semestru stanowić może podstawę do skreślenia z listy studentów, jeżeli studentowi nie przysługuje już prawo zaliczenia danego przedmiotu w innym terminie (wyrok WSA w Gdańsku z 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 130/19, LEX nr 2675574). W rozpoznawanej sprawie fakt niezaliczenia przez skarżącą przedmiotu jest bezsporny, jak i niewątpliwe jest, że skarżąca miała obiektywną możliwość zaliczenia przedmiotu (por. wyrok WSA w Łodzi z 5 kwietnia 2019 r., III SA/Łd 62/19, LEX nr 2652639). Tym samym, za prawidłowe należy uznać stanowisko organów obu instancji, że w zaistniałej sytuacji istniały uzasadnione podstawy do wydania decyzji w sprawie skreślenia skarżącej z listy studentów. Prawidłowo również organ odwoławczy wyjaśnił, że w jego ocenie odstąpienie w zaistniałym stanie faktycznym od skreślenia z listy studentów stanowiłoby działanie nie tylko nieuzasadnione, ale też niesprawiedliwe wobec pozostałych studentów i godzące w zasadę ich równego traktowania. Skarżąca nie wykazała bowiem istotnych okoliczności, które uniemożliwiały jej wywiązanie się z obowiązku zaliczenia w przewidzianym terminie, tj. do dnia [...] września 2020 r., przedmiotu wymaganego planem na trzecim roku studiów: język obcy na poziomie B1 i tym samym nie było możliwości odstąpienia od skreślenia skarżącej z listy studentów. Reasumując, organ odwoławczy – zdaniem Sądu – w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, miał podstawy do tego, aby utrzymać w mocy decyzję KJD o skreśleniu skarżącej z listy studentów z przyczyn wskazanych w art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Nie przekroczył przy tym granic uznania administracyjnego, a wydana decyzja nie nosi znamion dowolności jeśli się zważy na motywy działania organu, które zostały przekonująco wyjaśnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji wyroku.