II FZ 685/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Bk 831/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 18 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 16 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 13 maja 2016 r. o odmowie przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 8 lipca 2016 r. Skarżący złożył do Sądu zażalenie na powyższe postanowienie, wskazując na naruszenie art. 246 § 1 w zw. z art. 257 oraz art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 16 czerwca 2016 r. odrzucił powyższe zażalenie. W uzasadnieniu zwrócono uwagę, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. (czyli od chwili wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2015 r., poz. 658) żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego, podjęte na podstawie art. 260 P.p.s.a. Pismem z 21 września 2016 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Jak prawidłowo wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji, w przypadku spraw sądowoadministracyjnych zainicjowanych skargami wniesionymi po 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie ma art. 260 P.p.s.a. w nowym brzmieniu, nadanym ww. ustawą zmieniającą. Przepis ten nie przewiduje prawa strony do wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na jego podstawie. Rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla również, że ani w art. 194 § 1 P.p.s.a. ani w żadnym innym przepisie tej ustawy nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił