II SA/Łd 227/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 września 2021 roku sygn. akt II SA/Łd 227/21 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. dc UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną T.M. od wyroku z dnia 15 czerwca 2021 r., oddalającego skargę T.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Odpis powyższego doręczono stronie skarżącej w dniu 30 września 2021 r. W dniu 7 października 2021 r. skarżąca złożyła pismo zatytułowane "Środek zaskarżenia", które zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II zostało uznane za zażalenie na wskazane postanowienie Sądu z dnia 17 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższa reguła znajduje odstępstwo jedynie w sytuacji, gdy zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną - będąc stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem - sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 zdanie drugie ustawy p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca zażalenie wniesione po upływie terminu do jego wniesienia lub niedopuszczalne z innych przyczyn, jak również zażalenie, którego braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie zażalenie nie spełnia wymogu tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego" określonego w art. 194 § 4 p.p.s.a., bowiem nie zostało ono sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Z okoliczności sprawy nie wynika, aby skarżąca była adwokatem lub radcą prawnym, czy też należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 ustawy p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Oznacza to, że zażalenie sporządzono osobiście, wbrew wymogom art. 194 § 4 ustawy p.p.s.a., a tym samym jest ono niedopuszczalne. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. dc