I GZ 430/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 września 2018 r. sygn. akt III SA/Po 971/12 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 4 kwietnia 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 18 września 2018 r., sygn. akt III SA/Po 971/12, odrzucił zażalenia R. P. na postanowienie tego Sądu z dnia 4 kwietnia 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 31 sierpnia 2018 r., po prawomocnym zakończeniu kolejnego postępowania w przedmiocie prawa pomocy oraz po rozpoznaniu zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, strona została zobowiązana do wykonania zarządzenia o uiszczeniu wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucając zażalenie skarżącego wskazał, że zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, który nie jest osobą uprawnioną do dokonania tej czynności w świetle art. 194 § 4 i art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej p.p.s.a.) W konsekwencji zażalenie posiadało wady uniemożliwiające nadanie mu merytorycznego biegu. Natomiast skarga kasacyjna został odrzucana, z uwagi na brak zachowania wymogu jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika, tj. adwokata lub radcę prawnego, bądź przez inną uprawniona osobę. Zażalenie na ww. postanowienie WSA z 18 września 2018 r. złożył R. P., wnosząc o jego uchylenie jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak trafnie zauważył Sąd I instancji na wstępie zaskarżonego postanowienia, w myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto, w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Wymóg ten ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania. Postanowienie w analogicznym stanie faktycznym i prawnym było już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.in. w postanowieniu z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt II GZ 200/15. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę argumentację tam zawartą w całości podziela. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r., II OZ 970/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto, niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04), co znaczy, że nie podlega on konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 2 października 2012 r., II OZ 832/12; z dnia 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zażalenie na postanowienie tegoż Sądu odrzucające skargę kasacyjną, które to zażalenie nie było podpisane przez żadnego profesjonalnego pełnomocnika wskazanego w art. 175 p.p.s.a. Tym samym wniesiony środek odwoławczy nie spełniał wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 p.p.s.a., a tym samym podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji