I OZ 933/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 667/07 o przyznaniu skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa M. w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał B. G. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zdaniem Sądu okoliczności wskazane przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazują, iż nie jest ona w stanie pomieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu niezbędnym dla niej i jej rodziny, co stanowi przesłankę dla przyznania prawa pomocy wskazaną w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zażalenie na to postanowienie wniosła B. G., domagając się jego zmiany lub uchylenia. Skarżąca w uzasadnieniu powołała się na szereg okoliczności związanych z postępowaniem przed organami administracji, podnosząc także, iż z uwagi na zmianę okoliczności sprawy wnosi o zmianę przedmiotu zaskarżenia. Jej zdaniem obecnie skarga winna dotyczyć czynności Starosty S., który dokonał zmian w ewidencji gruntów, a nie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa M.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, iż uchylenie orzeczenia wydanego przez Sąd I instancji możliwe jest jedynie wówczas gdy narusza ono przepisy prawa. Sytuacja taka nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Przedmiotem zażalenia wniesionego przez B. G. jest postanowienie wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze okoliczności powołane we wniosku stwierdzić należy, że zasadnie Sąd uznał, iż strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny, a więc iż spełnione zostały przesłanki dla przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nie można zatem zarzucić Sądowi naruszenia jakichkolwiek przepisów prawa, co mogłoby stanowić podstawę do zmiany lub uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Niedopuszczalnym jest ponadto żądanie zmiany przedmiotu zaskarżenia, wniesiona bowiem w niniejszej sprawie dotyczyła decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa M. w W., zaś czynności podjęte przez Starostę S. nie podlegają rozpoznaniu w przedmiotowym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.