V SA/Wa 1959/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E.L., J.L. i J.L. z 10 lipca 2011 r. na zarządzenie z 28 czerwca 2011 r. wzywające do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z 29 maja 2011 r. na postanowienie z 13 maja 2011 r. odrzucające zażalenie z dnia 4 kwietnia 2011 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2011 r. o odrzuceniu zażalenia z 21 października 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2010 r. o odrzuceniu zażalenia z dnia 30 sierpnia 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu zażalenia z dnia 12 lipca 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2010 r. o odrzuceniu zażalenia z dnia 26 kwietnia 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2010 r. o odrzuceniu zażalenia z dnia 20 marca 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej E.L., J.L. i J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2010 r. o odrzuceniu skargi J.L. i J.L. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnej dostaw postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2011 r. skarżący E.L., J.L. i J.L. zostali wezwani do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 29 maja 2011 r. przez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wezwania zostały doręczone w dniu 5 lipca 2011 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 340-342 akt sądowych). Do dnia dzisiejszego skarżący nie uzupełnili przedmiotowego zażalenia, nadesłali natomiast pismo, w którym wskazali, iż wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia jest bezcelowe i niepotrzebne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu, 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61, 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania, 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku, 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa, 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego, 7) odrzucenie skargi kasacyjnej, 8) odrzucenie zażalenia, 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej, 10) ukaranie grzywną. Zgodnie z przepisem art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV zatytułowanego środki odwoławcze (art. 173-197 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. W rozpoznawanej sprawie zażalenie skarżących zostało złożone na zarządzenie, na które ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia. Przedmiotem zażalenia nie może być bowiem każde zarządzenie, ale tylko takie, które zostało wyraźnie wskazane przez ustawodawcę. W konsekwencji zażalenie na zarządzenie z dnia 28 czerwca 2011 r. – dotyczące wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia – jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.