II SA/Po 203/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Wojewody z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie stypendium z tytułu odbywania stażu; oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia (...) listopada 2010 r. nr (...), Starosta P., na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) oraz art. 2 ust. 1 pkt. 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 33 ust. 4 pkt. 1 i art. 53 ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) orzekł o utracie przez E. G. od dnia (...) sierpnia 2010 r. prawa do stypendium z tytułu odbywania stażu. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ wskazał, iż E. G. przysługiwało prawo do stypendium z tytułu odbywania przez nią w okresie od (...) sierpnia 2010 r. do (...) sierpnia 2010 r. stażu w przedsiębiorstwie "A" Sp. z.o.o. z siedzibą w P. Jednakże wobec rezygnacji Spółki z dalszego prowadzenia stażu, organ zobligowany był do wydania decyzji w przedmiocie utraty prawo do stypendium. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. G. kwestionując jej prawidłowość oraz wnosząc o przywrócenie możliwości podjęcia pracy w ramach stażu. Wojewoda decyzją z dnia (...) stycznia 2011 r., nr (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty P. z dnia (...) listopada 2010 r. Jak wskazał organ II instancji, skarżąca jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. od dnia (...) grudnia 2006 r. W dniu (...) lipca 2010 r. przedsiębiorstwo "A" Sp. z.o.o. z siedzibą w P. zwróciło się z wnioskiem o zatrudnienie skarżącej w ramach stażu na stanowisko pomocy laboratoryjnej. Pismem z dnia (...) lipca 2010 r. E. G. została skierowana na staż do firmy "A", a następnie z dniem (...) sierpnia 2010 r. została na ten staż przyjęta. Równocześnie decyzją Starosty z dnia (...) sierpnia 2010 r. skarżącej przyznano na czas odbywania stażu, stypendium w wysokości (...) zł miesięcznie. Pismem z dnia (...) sierpnia 2010 r. "A" Sp. z.o.o. zrezygnował ze skierowanej na odbycie stażu E. G., co podyktowane było jej skróconym, z uwagi na niepełnosprawność, czasem pracy. Jak podniesiono w powyższym piśmie, przedsiębiorstwo wnioskowało o skierowanie na staż osoby, mogącej pracować w pełnym wymiarze, a dodatkowo, w opinii opiekuna stażu, brak jest predyspozycji ze strony skarżącej do przyuczenia do zawodu. Powyższe ustalenia wskazują, zdaniem Wojewody, iż jak prawidłowo orzekł Starosta, rezygnacja przez przedsiębiorstwo z odbywania przez skarżącą stażu, przesądza, iż niemożliwe jest wypłacanie na jej rzecz stypendium. Zarówno organu I jak i II Instancji nie mogą bowiem zmusić pracodawcy do organizowania stażu, czy też jego kontynuowania. Równocześnie, jak podkreślił organ, wydanie decyzji o pozbawieniu przez skarżącą prawa do stypendium, nie wyklucza możliwości skierowania jej do innych zakładów w celu odbycia stażu. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu E. G. W uzasadnieniu skargi, rozbudowanym w piśmie procesowym z dnia (...) września 2011 r., skarżąca zakwestionowała prawidłowość działania orzekających w sprawie organów administracji, zarzuciła nieprawidłowości w funkcjonowaniu organów odpowiedzialnych za pomoc bezrobotnym oraz wskazała, iż z uwagi na swój stan zdrowia nie jest w stanie pracować 7 godzin dziennie, co było wiadomym organowi I instancji. Zdaniem skarżącej jest ona dyskryminowana i celowo uniemożliwia jej się uzyskiwanie dochodów. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia prawidłowości rozstrzygnięcia Wojewody w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji orzekającej o utracie przez E. G. prawa do stypendium z tytułu odbywania stażu od dnia (...) sierpnia 2010 r. Poza rozważaniami Sądu pozostaje więc kwestia ewentualnych nieprawidłowości, lub tez dyskryminacji skarżącej ze strony Powiatowego Urzędu Pracy. Instytucja stażu uregulowana jest w art. 53 powołanej na wstępie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z przepisem ust. 4 zdanie 1 tego artykułu, staż odbywa się na podstawie umowy zawartej przez starostę z pracodawcą, według programu określonego w umowie. W ust. 6 stwierdzono natomiast, że bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium w wysokości 120 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 wspominanej wyżej ustawy, wypłacane przez starostę. Stypendium to jest świadczeniem finansowanym ze środków Funduszu Pracy na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 17 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, nie stanowi zaś wynagrodzeniem z tytułu zatrudnienia. Z osobą odbywającą staż nie jest, bowiem podpisywana umowa o pracę. Równocześnie podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 53 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, możliwość wypłaty stypendium uzależniona jest od odbywania przez osobę bezrobotną stażu lub przygotowania zawodowego. A contrario osobie, która nie odbywa stażu lub nie aktywizuje się zawodowo w formie przygotowania do zawodu, stypendium nie przysługuje. Przenosząc powyższe rozważanie do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżąca jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. od dnia (...) grudnia 2006 r. W dniu (...) lipca 2010 r. przedsiębiorstwo "A" Sp. z.o.o. z siedzibą w P. zwróciło się z wnioskiem o zatrudnienie skarżącej w ramach stażu na stanowisko pomocy laboratoryjnej, na odbywanie którego skarżąca została skierowana w dniu (...) lipca 2010 r., a następnie z dniem (...) sierpnia 2010 r. została przyjęta. Równocześnie decyzją Starosty z dnia (...) sierpnia 2010 r. skarżącej przyznano na czas odbywania stażu, stypendium w wysokości (...) zł miesięcznie. Pismem z dnia (...) sierpnia 2010 r. "A" Sp. z.o.o. zrezygnował ze skierowanej na odbycie stażu E. G., co podyktowane było jej skróconym, z uwagi na niepełnosprawność, czasem pracy. Jak wyżej wskazano, prawo do wypłaty stypendium jest ściśle powiązane z wykonywaniem przez osobę bezrobotną stażu. Stąd, jak prawidłowo podał organ II instancji, rezygnacja przez przedsiębiorstwo z odbywania przez skarżącą stażu musiała skutkować odebraniem jej prawa do wypłaty stypendium. Istotnie bowiem zarówno organu I jak i II Instancji nie mogą zmusić pracodawcy do organizowania stażu, czy też jego kontynuowania. Równocześnie, jak prawidłowo podał Wojewoda, wydanie decyzji o pozbawieniu przez skarżącą prawa do stypendium, nie wyklucza możliwości skierowania jej do innych zakładów w celu odbycia stażu. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.