I SA/Ol 491/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Górska Sędziowie sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) sędzia WSA Andrzej Brzuzy po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 grudnia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r. I. uchyla zaskarżona decyzję; II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz Fundacji A. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego. UZASADNIENIE I SA/Ol 491/21 Uzasadnienie Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzją z "[...]"r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej ZUS, Organ) na podstawie art. 31zq ust. 8 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842, z późn. zm.; dalej: ustawa o COVID-19) w związku z art. 31zy ust. 1 ustawy o COVID-19 i § 10 ust. 1, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U. 2021r. poz. 152 dalej: rozporządzenie) utrzymał w mocy decyzję organu z "[...]"r. odmawiającą Fundacji A. (dalej jako: Fundacja, skarżąca) prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek należnych za okres od dnia 1 grudnia 2020r. do dnia 30 stycznia 2021 r. Z analizy akt sprawy wynika, że wnioskiem z "[...]"r. Fundacja złożyła wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek dla płatników w określonych branżach podając, że prowadzi na dzień "[...]"r. jako przeważającą działalność wg kodu PKD 85.59.B (pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane). Podkreśliła, że wpisany w rejestrze REGON kod PKD 94.99 wynika z konieczności wpisywania tego kodu dla wszystkich fundacji bez względu na to jaką działalnością się zajmują, ale kod ten nie odzwierciedla rzeczywistego przedmiotu działalności Fundacji. Organ odmówił Fundacji zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek za wnioskowany okres, a w uzasadnieniu decyzji podał, że Fundacja wpisana jest zarówno do Rejestru przedsiębiorców, jak i Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. W Rejestrze przedsiębiorców (pod numerem KRS "[...]") przedmiotem przeważającej działalności Fundacji od "[...]"r. jest działalność oznaczona kodem PKD 85.59.B, z kolei w rejestrze REGON kod przeważającej działalności to 94.99.Z, zaś kod PKD 85.59.B wskazany jest jako pozostała działalność. W tych okolicznościach organ ocenił, że Fundacji nie przysługuje wnioskowane zwolnienie, ponieważ w rejestrze REGON wpisana jest przeważająca działalność oznaczona kodem PKD 94.99.Z, który nie uprawnia do zwolnienia. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Fundacja podkreśliła, że podstawowe znaczenie dla wyniku tej sprawy mają dane zawarte w KRS, gdzie w informacji o przeważającej działalności gospodarczej przedsiębiorcy podany jest kod PKD 85.59.B. Wskazała bowiem, że w rejestrze REGON, gdzie faktycznie kod PKD przeważającej działalności Fundacji jest określony jako 94.99.Z, kod PKD został narzucony odgórnie przez Główny Urząd Statystyczny jak dla fundacji /stowarzyszeń, przy czym kod ten nie odzwierciedla w żaden sposób rzeczywistej działalności gospodarczej prowadzonej przez Fundację. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy własną decyzję wydaną w tej sprawie. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wywiódł, że obowiązek zbadania działalności według kodu PKD dotyczy wszystkich płatników składek, w tym także stowarzyszeń czy fundacji. Przyjął, że w sytuacji, gdy jako przeważający rodzaj prowadzonej działalności jest wskazany w rejestrze REGON inny kod PKD niż określony w ustawie, brak jest podstawy prawnej do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o zwolnienie ze składek. Podkreślił, że na podstawie art. 5 ust. 5 ustawy z 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t. j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2167) oraz art. 34 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t. j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2261), stowarzyszenia i fundacje, jeśli w ogóle prowadzą działalność gospodarczą, to nie są typowymi uczestnikami życia gospodarczego. Stwierdził, że w przypadku tych podmiotów działalność gospodarcza posiada charakter głównie akcesoryjny względem ich standardowej działalności (oraz podstawowych źródeł finansowania), dlatego też nie ma znaczenia, że w KRS stowarzyszenie lub fundacja ma wpisany PKD, który uprawnia do otrzymania pomocy. W skardze na powyższą decyzję Fundacja zarzuciła naruszenie: - art. 7 w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 9 w zw. z art. 10 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 w zw. art. 80 w zw. z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.); dalej: "k.p.a." w zw. z art. 2, 7, 8 i 32 Konstytucji RP, poprzez brak podjęcia przez organ jakichkolwiek czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, dowolną ocenę dowodów i wydanie decyzji bez umożliwienia skarżącej wypowiedzenie się co do zgromadzonego materiału w sprawie, a także błędne przyjęcie, że działalność Fundacji ma charakter akcesoryjny względem jej standardowej działalności w sytuacji, gdy głównym przedmiotem działalności Fundacji jest od 1991 r. działalność polegająca na pozaszkolnych formach edukacji - wykonywaniu szkoleń i to jest jej głównym źródłem utrzymania; - art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 2, 7, 8 i 32 Konstytucji RP, poprzez brak wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; - art. 31zy ust. 1-3 w zw. z art. 31zo ust. 1-3 i 11 ustawy COVID-19 w zw. z § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 w zw. z art. 2, 7, 8 i 32 Konstytucji RP, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię polegające na tym, że bez znaczenia dla przyznania prawa zwolnienia ze składek ZUS jest rodzaj faktycznie wykonywanej działalności, lecz należy kierować się wyłącznie wykładnią językową przepisu i przyznawać prawo zwolnienia tylko podmiotom, których PKD określone w rozporządzeniu odpowiada numerowi PKD w rejestrze REGON, przy czym bez znaczenia dla przyznania prawa zwolnienia ze składek ZUS jest numer PKD w rejestrze KRS; ponadto Fundacja zakwestionowała twierdzenia organu jakoby organizacjom pozarządowym prowadzącym działalność gospodarczą w żadnym przypadku nie należało się zwolnienie ze składek ZUS, bowiem ich działalność gospodarcza jest tylko akcesoryjna, nawet w sytuacji faktycznego prowadzenia działalności odpowiadającej numerowi PKD wskazanemu jako uprawniający do zwolnienia ze składek ZUS, bowiem nie jest możliwe, aby w rejestrze REGON było wpisane inne PKD niż to przypisane odgórnie Fundacjom; jako nieuprawnione oceniła także stanowisko, że pomoc Państwa należy się wyłącznie przedsiębiorcom, którzy nie należą do sektora organizacji pozarządowych, gdyż celem tych przepisów nie była pomoc państwa organizacjom pozarządowym prowadzącym działalność gospodarczą. W oparciu o powyższe zarzuty Fundacja wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, zasądzenie kosztów postępowania, a ponadto o przeprowadzenie dowodów z załączonych do skargi dokumentów (sprawozdań finansowych z działalności Fundacji, faktur VAT, ewidencji umów, umowy z kontrahentem) na potwierdzenie, że przeważająca działalność gospodarcza skarżącej polega na organizowaniu szkoleń, która to działalność jest dla skarżącej głównym źródłem dochodu, a zatem, że rodzaj przeważającej działalności faktycznie prowadzonej przez skarżąca jest rodzajem działalności określonej jako numer PKD 85.59.B, uprawniający do otrzymania wnioskowanego zwolnienia. W obszernym uzasadnieniu skargi Fundacja rozwinęła argumentację podniesioną w zarzutach skargi. Podkreśliła, że rejestr REGON, gdzie faktycznie kod PKD przeważającej działalności Fundacji jest określony jako 94.99.Z., to PKD narzucone przez Główny Urząd Statystyczny dla fundacji / stowarzyszeń, odgórnie przypisane dla tego typu podmiotów i nie odzwierciedlający w żaden sposób rzeczywistej działalności gospodarczej prowadzonej przez Fundację, która od 1991 r. w głównej mierze polega na organizowaniu szkoleń, a tego rodzaju działalność oznaczana jest kodem PKD 85.59.B, który Fundacja ma wpisany w rejestrze KRS od marca 2019 r. Fundacja wskazała także na lakoniczność uzasadnienia zaskarżonej decyzji i gołosłowne stwierdzenie, że działalność Fundacji jako źródło jej finansowania ma wyłącznie akcesoryjny charakter, podczas gdy głównym źródłem utrzymania Fundacji, co skarżąca wielokrotnie podnosiła w swoich wnioskach, jest działalność polegająca na wykonywaniu szkoleń i edukacji. Przytaczając poglądy prezentowane w orzecznictwie sądowym Fundacja stwierdziła, że jedynym wyznacznikiem, czy podmiot wykonuje działalność gospodarczą odpowiadającą wskazanym w rozporządzeniu kodom PKD jest rodzaj działalności, którą przedsiębiorca faktycznie prowadzi, a nie jaki wpis w tym zakresie widnieje w REGON, CEIDG, czy KRS. Zaznaczyła przy tym, że Fundacja w KRS posiada kod PKD zgodny z kodem uprawniającym do zwolnienia ze składek, a kod PKD rozbieżny jest wyłącznie z REGONEM. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a także o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Podtrzymał przy tym dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza prawo ze względu na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (art. 8 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), co oznacza, że materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a zatem konieczne jest zgromadzenie i przeprowadzenie z urzędu dowodów, które pozwolą rozstrzygnąć sprawę w kontekście znajdujących zastosowanie przepisów prawa materialnego. Dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Podjęte przez organ rozstrzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia powinny znaleźć odzwierciedlenie w decyzji spełniającej wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, nie zostały zbadane i właściwie rozważone, a następnie przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji kluczowe dla sprawy okoliczności. Organ wprost nie zajął w uzasadnieniu decyzji stanowiska, czy jedną z przyjętych przez niego przyczyn wydania decyzji odmownej było zakwestionowanie rodzaju przeważającej działalności gospodarczej wykonywanej przez stronę skarżącą. W zaskarżonej decyzji organ, po przytoczeniu podstaw prawnych decyzji, tj.: art. 31zq ust. 8 oraz art. 31zy ust. 1 COVID-19, wskazał, że przeważającym rodzajem prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej była działalność oznaczona kodem PKD 94.99.Z, a nie kodem PKD 85.59.B, co implikowało wniosek, że skarżącej nie przysługiwało prawo do zwolnienia z obowiązku opłacania składek. Skarżąca wskazała natomiast, że organ niezasadnie oparł się na wskazanym przeważającym PKD stosowanym dla fundacji, gdyż jej przeważającą działalnością była działalność oznaczona kodem 85.59B co daje uprawnienie do zwolnienia z obowiązku opłacania składek. Według skarżącej, o tym, jaka jest przeważająca działalność, powinna decydować rzeczywiście prowadzona działalność. W niniejszej sprawie podstawę materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił § 10 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U. poz. 371 ze zm.); dalej: "rozp.RM", w brzmieniu obowiązującym przed 4 maja 2021 r. (zob. § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 kwietnia 2021 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19, Dz. U. poz. 713). W świetle tych przepisów "zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od dnia 1 lutego 2021 r. do dnia 28 lutego 2021 r. wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten okres, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień 30 listopada 2020 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 49.32.Z, 49.39.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r.". Stosownie zaś do § 10 ust. 3 rozp.RM "oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 i 2, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 30 listopada 2020 r.". Skład orzekający akceptuje i uznaje za własne stanowisko przedstawione w orzeczeniach sądów administracyjnych, zgodnie z którym istotne jest ustalenie, jaką przeważającą działalność gospodarczą (według PKD) wnioskodawca faktycznie prowadził we wskazanej przez ustawodawcę dacie, a nie jaki rodzaj przeważającej działalności gospodarczej figurował w tej dacie w rejestrze REGON. Stanowisko to podzieliły m.in.: WSA w Szczecinie w wyroku z 18 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 955/20, WSA w Rzeszowie w wyrokach: z 27 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 255/21 i I SA/Rz 214/21, WSA w Białymstoku w wyrokach: z 28 kwietnia 2021r.,sygn.akt I SA/Bk 140/21, z 5 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 171/21, WSA w Lublinie z 13 maja 2021 r., sygn. akt III SA/Lu 162/21, WSA w Gorzowie Wlkp. w wyroku z 19 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Go 210/21, WSA w Warszawie w wyrokach: z 14 maja 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 385/21, z 25 maja 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 1178/21, WSA w Bydgoszczy w wyrokach z 25 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 194/21 i I SA/Bd 195/21, WSA w Olsztynie w wyroku z 26 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Ol 259/21, WSA w Opolu w wyroku z 27 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Op 96/21 (orzeczenia opublikowane na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Inne rozumienie pojęcia "przeważającej działalności" mogłoby powodować, że pomoc w postaci zwolnienia z obowiązku uiszczenia składek otrzymałby przedsiębiorca, który posiada w odpowiedni kod, mimo że faktycznie nie prowadził takiej działalności gospodarczej na dzień założenia wniosku, tj. pomoc publiczną otrzymałaby osoba nieuprawniona, lecz spełniająca formalnie przesłanki do jej uzyskania. Podkreślenia wymaga, że rejestr REGON prowadzony jest dla potrzeb statystyki publicznej. Podanie do rejestru danych niezgodnych z rzeczywistością albo ich niezaktualizowanie nie pociąga za sobą zakazu prowadzenia działalności innej niż objętej kodami PKD wpisanymi w rejestrze REGON. W orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie podkreśla się, że wpis do ewidencji działalności gospodarczej jest swoistą deklaracją (zgłoszeniem), ma charakter deklaratoryjny i rodzi jedynie domniemanie faktyczne jej prowadzenia (wyrok WSA w Warszawie z 21 marca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 2215/05, Lex nr 257125; wyrok NSA z 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II GSK 1010/13, Lex nr 1572566). Rejestr ma charakter formalny i bazuje na oświadczeniach wiedzy podmiotów obowiązanych do przekazywania danych, które nie podlegają merytorycznej weryfikacji. Sam wpis do rejestru nie kreuje działalności per se. Nie tworzy on stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan faktyczny według oświadczenia wiedzy podmiotu prowadzącego taką działalność. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyrokach wydanych w sprawach, w których organ rentowy uzależniał stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe od uwidocznionego w rejestrze REGON rodzaju działalności w określonej dacie (wyroki SN: z 7 stycznia 2013 r., sygn. akt II UK 142/12, i 23 listopada 2016 r., sygn. akt II UK 402/15), oświadczenia wiedzy mają charakter faktów, dlatego mogą być kwestionowane, ponieważ stan nimi stwierdzony jako fakt podlega ocenie w kategoriach prawdy lub fałszu. Postępowanie w sprawie ulgi jest prowadzone na zasadach określonych w przepisach k.p.a., a zgodnie z art. 76 § 3 k.p.a. dopuszczalne jest przeprowadzenie dowodu przeciwko dokumentowi urzędowemu. Dane pozyskiwane przez Zakład w trybie określonym § 10 ust. 3 rozp.RM mają charakter urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. (vide art. 43 ustawy o statystyce publicznej) i są dla Zakładu wiążące, ale przepisy rozporządzenia ani ustawy COVID-19 nie wyłączyły stosowania w tym postępowaniu normy zawartej w art. 76 § 3 k.p.a. Oznacza to, że przedsiębiorca prowadzący rzeczywistą działalność gospodarczą odpowiadającą treści kodów PKD wymienionych w rozporządzeniu jako przeważającą (ten warunek ulgi ma charakter materialnoprawny i nie podlega modyfikacji), może przeprowadzić dowód przeciwko treści dokumentu urzędowego. Obalenie domniemania polegać będzie na wykazaniu, że rzeczywisty stan faktyczny jest inny niż wynikający z danych pozyskanych przez Zakład z rejestru REGON. Ocena, czy działalność gospodarcza określonego rodzaju jest rzeczywiście wykonywana i w jakich rozmiarach, należy do sfery ustaleń faktycznych. Inicjatywa dowodowa w tej kwestii należy do strony wszczynającej postępowanie administracyjne, ale Zakład przed wydaniem niekorzystnej dla strony decyzji nie może pominąć dyspozycji art. 79a § 1 k.p.a. Zakład powinien zatem przed wydaniem decyzji odmownej wskazać stronie przesłanki, które nie zostały spełnione lub wykazane, czyniąc zadość zasadzie informowania (art. 9 k.p.a.). Wskazać przy tym należy, że ani ustawa o statystyce publicznej, ani ustawa COVID-19, nie zawierają definicji wyrażenia "przeważająca działalność gospodarcza". Wyjaśnia je dopiero § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2015r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej, wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń (Dz. U. poz. 2009). Nawiązano w nim do poziomu przychodów z poszczególnych rodzajów działalności danej jednostki statystycznej - do procentowego udziału poszczególnych rodzajów działalności w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży lub, jeżeli nie jest możliwe zastosowanie tego miernika, na podstawie udziału pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności, w ogólnej liczbie pracujących. O przeważającej działalności nie może zatem świadczyć sam wpis do rejestru REGON, ponieważ przepisy regulujące funkcjonowanie tej ewidencji określają warunki, które należy wziąć pod uwagę przy ocenie, kiedy i jaka działalność może być uznana za przeważającą. Wpis w rejestrze REGON nie ma charakteru pewnego, tj. korzysta z domniemania prawdziwości, jednak jest ono wzruszalne, a zatem nie można takiego wpisu traktować jako gwarancji, że podmiot wnioskujący o ulgę spełnia wymóg ustawowy, co uzasadniałoby wyłączność takiego dowodu i przesądzało o prawidłowości postępowania organu. Wpis w rejestrze jest oświadczeniem wiedzy przedsiębiorcy, podobnie jak oświadczenie we wniosku, które organ zupełnie pominął, prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, w toku postępowania nie zbadano zakresu faktycznie prowadzonej przez skarżącą Spółkę działalności gospodarczej. Organ nie podjął jakichkolwiek działań zmierzających do ustalenia, czy skarżąca prowadzi działalność gospodarczą oznaczoną kodem PKD 85.59B jak wskazywała już we wniosku. Postępowanie dowodowe w sprawie ograniczono wyłącznie do sprawdzenia wpisu skarżącej w danych GUS i KRS. Z podanych względów Sąd ocenił kontrolowaną decyzję za wadliwą. Wydano ją przedwcześnie, z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (pominięcie art. 79a § 1 k.p.a.). Odnosząc się do wniosków dowodowych strony skarżącej, wskazać należy, że zgodnie z art. 106 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądem administracyjnym dopuszczalne jest przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów, ale tylko w sytuacji, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania sądowego. Postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym nie obejmuje zatem dowodu z zeznań świadka, a ponadto jest dopuszczalne w zakresie uzasadnionym celami postępowania administracyjnego i powinno umożliwiać Sądowi dokonywanie ustaleń, które będą stanowiły podstawę oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. W sytuacji, gdy zachodzi potrzeba dokonania ustaleń, które mają służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu, Sąd powinien uchylić zaskarżoną decyzję i wskazać organowi zakres postępowania dowodowego, które organ ten powinien uzupełnić (wyrok NSA z 25 września 2000 r., sygn. akt FSK 1/00). Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż organ nie podjął się wyjaśnienia okoliczności związanych z wykazaną we wniosku skarżącą przeważającą działalnością gospodarczą. Ustalenie tej kwestii mające znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, powinno być dokonane przez organ w postępowaniu administracyjnym. Stąd również wnioskowane przez skarżącą dowody z dokumentów na etapie kontroli sądowoadministracyjnej nie mogły być przeprowadzone. Rozpatrując ponownie sprawę, organ zobowiązany będzie uwzględnić wyrażone w niniejszym uzasadnieniu stanowisko Sądu, w szczególności organ winien uwzględnić ocenę prawną wyrażoną przez Sąd i dokonać ustaleń faktycznych w celu zweryfikowania twierdzenia skarżącej o prowadzeniu działalności z przeważającym kodem PKD 85.59.B (pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane), który uprawnia do zwolnienia z obowiązku opłacania składek za wnioskowany okres. W tym celu organ przeprowadzi dowody z załączonych do skargi dokumentów (sprawozdań finansowych z działalności Fundacji, faktur VAT, ewidencji umów, umowy z kontrahentem), a w razie potrzeby także inne dowody mające na celu zweryfikowanie twierdzeń Fundacji zawartych w skardze, że przeważająca działalność gospodarcza skarżącej polega na organizowaniu szkoleń, która to działalność jest dla skarżącej głównym źródłem dochodu. W razie potwierdzenia tej okoliczności organ zbada, czy skarżąca spełnia pozostałe przesłanki do przyznania jej wnioskowanej ulgi. Mając powyższe na uwadze, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.