II OSK 1434/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 883/07 o odrzuceniu skargi A. J. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania postanawia: - oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt IV SA/Wa 883/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. J. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podał, że zaskarżone rozstrzygnięcie organu zostało wysłane na adres podany w toku postępowania przez S. J. - przedstawiciela ustawowego małoletniego A. J.. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została zwrócona do organu z powodu niepodjęcia w terminie. Sąd I instancji uznał decyzję za doręczoną w dniu 23 lutego 2007r. (przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 9 lutego 2007r. i 15 lutego 2007r.). Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął w dniu 26 marca 2007r. Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 4 kwietnia 2006r., a zatem po upływie terminu i w związku z powyższym podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Od powyższego postanowienia skarżący A. J. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podniósł, że doręczenie przedstawicielce ustawowej A. J. zaskarżonej decyzji miało miejsce w dniu 13 marca 2007r. podczas wizyty w siedzibie (...) Urzędu Wojewódzkiego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Uchybienie terminu do złożenia skargi jest obligatoryjną przesłanką jej odrzucenia, określoną w art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Stwierdzić należy, iż przepis ten nie został przez Sąd naruszony. W niniejszej sprawie uchybienie terminu do złożenia skargi ma miejsce, bowiem należy przyjąć, tak jak prawidłowo uczynił to Sąd I instancji, iż skutek prawny doręczenia zaskarżonej decyzji nastąpił w dniu 23 lutego 2007r., a nie, jak wywodzi się w skardze kasacyjnej - w dniu 13 marca 2007r. Późniejsze "doręczenie" decyzji nie uchyla bowiem skutków doręczenia dokonanego w trybie art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, zatem otrzymanie przez stronę nawet oryginału decyzji, objętej tzw. fikcją doręczenia, ma już tylko dla niej wartość informacyjną. Nie sposób również uznać zasadności argumentów zawartych w skardze kasacyjnej, w których podnosi się kwestię "nieaktualności" adresu do doręczeń, na który została wysłana zaskarżona decyzja. Zgodnie bowiem z regulacją art. 41 K.p.a. w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. W razie zaniedbania tego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowy adres ma skutek prawny. Nadmienić należy, iż przepisy procedury administracyjnej nie przewidują takiej sytuacji, w której strona "zrzeka się" adresu bez podania nowego, zastrzegając jednocześnie, iż będzie ona odbierać pisma wyłącznie osobiście w siedzibie urzędu. O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ stosownie do regulacji art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o zwrocie kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 powołanej ustawy. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygnąć o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie została rozpoznana skarga kasacyjna od postanowienia o odrzuceniu skargi. W efekcie stwierdzić należy, iż wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, zostanie rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadach określonych w art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.