I SAB/Wa 468/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Pismem z dnia 26 września 2012 r. R.P., reprezentowany przez r.pr. K.B., wniósł skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] listopada 1998 r. nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1997 r. nr [...]. W dniu 16 listopada 2012 r. (data prezentaty) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowienia z dnia [...] października 2012 r. nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku R.P. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1997 r. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] listopada 1998 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływana dalej jako "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu złożone oświadczenie nie budzi wątpliwości, co do swej treści, a cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.