II SA/Kr 1069/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 sierpnia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie budowy obiektów bez pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi UZASADNIENIE Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2020 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 9 odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Pismo zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni skutkowało będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 października 2020 r. Mimo upływu zakreślonego terminu zarządzenie sądu nie zostało wykonane. W dniu 3 listopada 2020 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła natomiast oświadczenie o cofnięciu skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Rozstrzygnięcie o zwrocie na rzecz skarżącej uiszczonego wpisu sądowego od skargi uzasadnia z kolei treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych cofnięcie skargi na podstawie art. 60 p.p.s.a. jako czynność dyspozycyjna strony, rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. sąd stwierdził, że skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. II OSK 928/12). Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.