VII SA/Wa 1801/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Ł. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Skarżąca L. Ł. w skardze na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. znak [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującej w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r. nakazującej rozbiórkę tymczasowego obiektu budowlanego (zabudowanego barakowozu) samowolnie ustawionego na działce nr [...] położonej w obrębie miejscowości L., gm. D. Skarżąca podniosła, że organy orzekając o rozbiórce naruszyły art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji rozbiórkowej, ponieważ zgodnie z tym przepisem nie można nakazać rozbiórki, jeśli upłynęło 5 lat od dnia zakończenia budowy obiektu budowlanego lub jego części, a jego istnienie nie narusza przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na właścicielu spoczywa wówczas obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Skarżąca podkreśliła, iż budowa została zakończona w 1997 r. i w dniu 9 czerwca 1997 r. stwierdzona została samowola budowlana, a decyzję wydano w dniu 3 października 2002 r. oraz że plan zagospodarowania terenu w dacie orzekania nie istniał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu w świetle powołanego przepisu prawa, należy uznać, iż nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody (finansowej). W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.