I SA/Wr 867/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi G. F. na Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Wr 892/21 postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 8 sierpnia 2022 r. skarżący, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na niewykonanie przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 6 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Wr 892/21. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wskazać trzeba, że termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności). Następnie, prawomocny już wyrok, jest przesyłany organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy i dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów termin do jego wykonania (załatwienia sprawy) zaczyna swój bieg. Wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy sąd stwierdził, że skarżący, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wezwał organ do wykonania prawomocnego wyroku pismem z 2 maja 2022 r. (doręczonym organowi w 16 maja 2022 r.) tj. zanim sąd doręczył go Wojewodzie Dolnośląskiemu wraz z aktami sprawy (tj. 26 maja 2022 r.). Uprzednie pisemne wezwanie od którego uzależnione jest skuteczne wniesienie skargi oznacza, iż musi ono nastąpić zanim zostanie wniesiona skarga do sądu administracyjnego, ale nie wcześniej niż po otrzymaniu przez organ akt sprawy z odpisem prawomocnego orzeczenia (vide m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Go 481/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym miejscu należy również odnotować, że pełnomocnik strony skarżącej dołączył do skargi wydruk pisma z 22 lipca 2022 r., którym – jak wskazał w treści skargi – wezwał organ do wykonania wyroku WSA we Wrocławiu z 6 października 2021 r. Na gruncie niniejszej sprawy powyższe pismo nie ma jednak żadnej wartości dowodowej, gdyż do skargi nie dołączono jego poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii, ani dowodu jego wniesienia do organu. Oryginał ww. pisma nie znajduje się także w aktach administracyjnych sprawy. Co istotne, w aktach administracyjnych sprawy znajduje się wezwanie do wykonania wyroku z 2 maja 2022 r. (data wpływu do organu: 16 maja 2022 r.) i to właśnie ten dokument sąd wziął pod uwagę dokonując oceny zachowania przez stronę skarżącą warunków formalnych wniesienia skargi na niewykonanie wyroku. Dodatkowo należy podkreślić, że pismem z 2 maja 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej wezwał organ do wykonania wyroku WSA we Wrocławiu z 6 października 2021 r., sygn. I SAB/Wr 892/21 jedynie w zakresie zapłaty sumy pieniężnej w kwocie 600 zł oraz zwrotu kosztów postępowania w wysokości 597 zł. Norma wyrażona w art. 154 § 1 p.p.s.a. obejmuje wyłącznie kwestię niewykonania wyroku sądowego w zakresie będącej jego przedmiotem sprawy administracyjnej. Niewykonanie wyroku polegać może na pozostawaniu w bezczynności w podjęciu lub kontynuowaniu postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej. W przypadku sumy pieniężnej i zwrotu kosztów postępowania przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania a droga przed sądem administracyjnym jest wyłączona, bowiem nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, mogący stanowić podstawę do wszczęcia egzekucji po opatrzeniu go klauzulą wykonalności przez sąd powszechny. Zatem skarga na niewykonanie wyroku w zakresie odnoszącym się do przyznanej sumy pieniężnej i zwrotu kosztów postępowania jest niedopuszczalna z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego w tym przedmiocie. Tak więc nawet w przypadku spełnienia przez stronę niezbędnych warunków formalnych wniesienia skargi na niewykonanie wyroku, skarga ta w zakresie odnoszącym się do sumy pieniężnej i zwrotu kosztów postępowania byłaby niedopuszczalna z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego w tym przedmiocie. O zwrocie kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Końcowo wskazać należy, że pełnomocnik strony skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Cofnięcie skargi może jednak dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona tj. wyłącznie takiej skargi, która jest dopuszczalna oraz nie zawiera braków formalnych i fiskalnych. Cofnięcie skargi możliwe jest zatem wyłącznie w sytuacji, w której postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.