II SA/Sz 635/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Barbary Gebel od rozpoznania sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia oddalić wniosek UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. M. G. pismem z dnia [...] r. wniósł o wyłączenie sędziego sprawozdawcy – Sędziego WSA Barbary Gebel wskazując na: "[...] " oraz bezkrytyczne przyjmowanie "[...] ". W wyjaśnieniu złożonym w dniu [...] r. Sędzia Barbara Gebel podała, że na rozprawie w dniu 26 września 2012 r., jako przewodnicząca składu orzekającego, po ogłoszeniu wyroku pouczyła skarżącego o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej, wskazując na konieczność jej sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego oraz o możliwości ubiegania się strony, której nie stać na wynajęcie fachowego pełnomocnika, o przyznanie prawa pomocy, tj. adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Jednocześnie Sędzia podkreśliła, że wcześniej w toku rozprawy wyjaśniła stronie skarżącej, w związku z prośbą o pouczenie zawartą w piśmie z dnia [...] r., że w tym postępowaniu ten sąd nie może przyznać adwokata lub radcy prawnego w celu wniesienia skargi konstytucyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucję wyłączenia sędziego normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej w dalszej części uzasadnienia "P.p.s.a.". Wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy (art. 18 P.p.s.a.), bądź też na wniosek strony (art. 19 P.p.s.a.) niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl art. 20 § 1 w/w ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana (art. 20 § 2). Stwierdzając w niniejszej sprawie brak podstaw do wyłączenia sędziego z mocy ustawy stosownie do powołanego art. 18 P.p.s.a należy odnieść się do podstawy uregulowanej w art. 19 P.p.s.a. W tym miejscu należy podkreślić, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić, nie może mieć charakteru potencjalnego. Dodatkowo wątpliwość, co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, że wydaje odmienne z jej oczekiwaniem rozstrzygnięcie nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie (por. postanowienie NSA z 13 września 2012 r., sygn. akt II OZ 749/12, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto w orzecznictwie wyrażono pogląd zgodnie z którym rolą normy prawnej określonej w art. 19 P.p.s.a. jest zapewnienie obiektywizmu sądu ale nie może być ona traktowana jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów tylko dlatego, że ich orzeczenia nie odpowiadają subiektywnemu pojmowaniu przez stronę jej własnych interesów (por. postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2012 r. sygn. akt II OZ 559/12 publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie mając na względzie moment złożenia wniosku o wyłączenie sędziego sprawozdawcy, który nastąpił już po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu wyroku oddalającego skargę M. G., należy uznać, że stanowiący podstawę wniosku zarzut polegający na bezkrytycznym przyjmowaniu "[...] " odnosi się do subiektywnego poglądu strony co do trafności orzeczenia podjętego z udziałem danego sędziego, który nie stanowi przesłanki wyłączenia sędziego od rozpoznania danej sprawy. Ponadto, w kontekście wyjaśnień sędziego, nie może stanowić podstawy uwzględnienia wniosku subiektywne odczucie skarżącego odnoszące się do sposobu pouczenia przez Przewodniczącego składu orzekającego w zakresie możliwości ubiegania się o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, którego udział jest konieczny w sytuacji podjęcia przez skarżącego decyzji o zaskarżeniu kończącego postępowanie orzeczenia sądu. Wobec powyższego uznając, że zgłoszone przez wnioskodawcę wątpliwości odnośnie podstaw wydanego w sprawie orzeczenia mogą być podnoszone w ramach przysługujących stronie środków prawnych, lecz nie uzasadniają wniosku o wyłączenie sędziego podobnie jak odczucie wnioskodawcy dotyczące sposobu udzielonego na rozprawie prawidłowego pouczenia w zakresie możliwości złożenia odpowiedniego środka zaskarżenia. W tym stanie rzeczy orzeczono stosownie do art. 19 w zw. z art. 22 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.