II SA/Kr 607/11

SENTENCJA Kraków, dnia 26 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 1 lutego 2011 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: skargę kasacyjną odrzucić UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 1 lutego 2011 r., jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika złożył uczestnik postępowania S. L.. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału pełnomocnik uczestnika został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie 4 egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 11 sierpnia 2011 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 18 sierpnia 2011 r. Pełnomocnik uzupełnił braki formalne skargi pismem z dnia 20 sierpnia 2011 r. (data nadania w przesyłki Urzędzie Pocztowym). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W myśl art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z treścią art. 178 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjna wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W związku z tym, że barki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, sąd na podstawie art. 178 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.