I OZ 700/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2388/10 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi C. J. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia (...) października 2010 r., nr (...) w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2388/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał C. J. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia (...) października 2010 r., nr (...) w kwocie 200 zł stosownie do art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy. Następnie postanowieniem z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 2388/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zastosował powyższy przepis prawidłowo wzywając skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia 20 października 2010 r. Trafnie określono również wysokość należnego wpisu w kwocie 200 zł , powołując się na § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko zaprezentowane w postanowieniu z dnia 23 września 2009 r., I OZ 693/10, że przyznanie skarżącemu prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie całkowitym, określonym w prawomocnym postanowieniu z dnia 25 marca 2011 r. o przyznaniu tego prawa powoduje, że w myśl art. 239 pkt 4 P.p.s.a. skarżący nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w tym też wpisu określonego w zaskarżonym zarządzeniu. Przytoczona jednak wyżej okoliczność nie podważa zasadności samego zarządzenia, ani też nie czyni postępowania zażaleniowego, co do tego zarządzenia, bezprzedmiotowym. W tym bowiem postępowaniu sąd odwoławczy niezależnie od granic zażalenia bada z urzędu prawidłowość wezwania strony do uiszczenia wpisu sądowego, zarówno co do zasady tj. czy strona ma taki obowiązek, bo nie korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, o których mowa w art. 239 pkt 1-3 P.p.s.a. , jak i co do wysokości wpisu. Natomiast prawo pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub w części (art. 245 P.p.s.a. ) może być przyznane postanowieniem sądu wówczas, gdy strona nie jest objęta ustawowym zwolnieniem od tych kosztów (art. 239 pkt 4 P.p.s.a). Od zasadności wezwania do uiszczenia wpisu zależy zatem byt postępowania o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie, a nie odwrotnie i to zarówno co do samego obowiązku uiszczenia wpisu, jak i co do jego wysokości. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia