VI SA/Wa 2451/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o przewozie towarów niebezpiecznych postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący – H. P. w dniu [...] września 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o przewozie towarów niebezpiecznych. Wymieniona decyzja została odebrana przez skarżącego w dniu 27 lipca 2017 r. (por. pokwitowanie odbioru decyzji przez skarżącego w tej dacie, w aktach administracyjnych). W swojej treści decyzja zawiera pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Kwestię terminu zaskarżenia decyzji reguluje art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") stanowiąc, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Skoro zaskarżona decyzja organu została doręczona skarżącemu w dniu 27 lipca 2017 r., to trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął z dniem 26 sierpnia 2017 r., jednakże w związku z tym, że dzień 26 sierpnia przypadł w sobotę, ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 28 sierpnia 2017 r. Oznacza to, że złożona przez skarżącego w dniu 5 września 2017 r. skarga (por. data nadania skargi w Urzędzie Pocztowym [...], karta nr 7 akt), wniesiona została z uchybieniem tego terminu. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 orzekł, jak w sentencji postanowienia.