I SA/Wa 1207/21
Sądy administracyjne2021-10-14
Sygnatura
I SA/Wa 1207/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2021-10-14
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Bożena Marciniak
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia postanawia odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z [...] kwietnia 2021 r. B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2021 r. nr [...]. Zaskarżonym postanowieniem Kolegium, po rozpoznaniu ponaglenia B. Sp. z o.o. uznało, że Prezydent W. nie dopuścił się bezczynności w sprawie rozpoznania wniosku z [...] października 2020 r. o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości oznaczonych jako działki ewidencyjne nr [...] i [...] z obrębu [...] położonych przy ulicy [...] w Dzielnicy [...] W.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zakres kognicji sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego przysługuje na trzy rodzaje postanowień. Pierwsze dotyczy postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, drugie postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty i trzecie postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień tam wymienionych.
W ocenie Sądu niniejsza sprawa, zainicjowana skargą B. Sp. z o.o. na postanowienie Kolegium z [...] marca 2021 r., nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu postanowień poddanych kognicji sądu administracyjnego, albowiem przedmiotem skargi jest postanowienie rozpoznające ponaglenie złożone w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jt. Dz. U z 2020 r. poz. 256 ze zm.) – powoływanej dalej jako: "k.p.a.". Zgodnie z art. 37 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) – (§ 1 pkt 1); postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) – (§ 1 pkt 2). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1). Organ, o którym mowa w § 3, rozpatruje ponaglenie w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym: 1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości (§ 6).
Ponaglenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a., jest szczególnym środkiem przysługującym stronie postępowania. Postanowienie wydane na skutek wniesienia ponaglenia nie kończy postępowania oraz nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest ono również wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. w zw. art. 141 § 1 k.p.a. uznać należy, iż sprawy te są załatwiane postanowieniem, na które nie przysługuje zażalenie. Postanowienia te nie podlegają zatem zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia więc do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie nie przysługuje więc skarga do sądu administracyjnego. Z tego też względu przedmiotowa skarga podlega zatem odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.