II SA/Rz 617/08
Sądy administracyjne2008-11-13
Sygnatura
II SA/Rz 617/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2008-11-13
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Sędziowie
Ryszard Bryk
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w części
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Ł. i J. W. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Ł. i J. W. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] lipca 2008r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności budowy "muru z płyt betonowych" postanawia: I. zwolnić skarżących częściowo od kosztów sądowych przez zwolnienie ich w 1/2 od wpisu sądowego, II. w pozostałym zakresie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalić.
UZASADNIENIE
Ł. i J. W. wnieśli skargę na decyzje P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [.] lipca 2008r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności budowy w obrębie istniejącego ogrodzenia z prętów stalowych "muru z płyt betonowych" na działce nr 112/1 położonej w Cz. przy ul. Słonecznej.
W złożonym na urzędowym formularzu wniosku z dnia 9 października 2008r. skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 14 października 2008r. II SA/Rz 617/08 referendarz sądowy odmówił Ł. i J. W. przyznania prawa pomocy.
Skarżący w ustawowym terminie wnieśli sprzeciw od powyższego postanowienia. W sprzeciwie ponownie powołali się na trudną sytuację finansowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej skrótem P.p.s.a. w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ sprzeciw został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega ponownemu rozpatrzeniu.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, następuje jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ponoszenie przez stronę kosztów zawiązanych z jej udziałem w sprawie. Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od tej zasady i jest stosowana tylko w przypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami. Sytuacja majątkowo-rodzinna wnioskodawców jest następująca; Ł. i J. W. mają po 69 lat. Ł. W. otrzymuje rentę w wysokości 1806,48 zł brutto, a J. W. emeryturę w kwocie 2 475,00 zł brutto. Jak podali są schorowani i cierpią na poważne choroby, na co przedstawili zaświadczenia lekarskie i orzeczenia komisji lekarskich. Są właścicielami domu o pow. 110 m2 i działki o pow. 21 arów. W domu tym mieszka ich córka, która samotnie wychowuje małoletnie dziecko. Pomagają jej w utrzymaniu. Posiadają samochód rok produkcji 2000r., który ma 25 000 km przebiegu, dojeżdżają nim do lekarzy i na rehabilitacje. Mają oszczędności w wysokości 500 zł. Podkreślili, że wydają znaczne kwoty na leczenie. Nie zgadzają się z twierdzeniem, że w Polsce opieka medyczna jest bezpłatna. Podkreślili, że aby dostać się do lekarza specjalisty trzeba czekać nawet 6 miesięcy i w tym czasie można umrzeć. Zmuszeni są do korzystania z prywatnej opieki lekarskiej, która dużo kosztuje -jednorazowa wizyta około 100 zł. Miesięcznie na leki wydają około 600 zł a na wizyty około 400 zł.
Oceniając stan dochodowy i rodzinny skarżących, Sąd doszedł do przekonania, że skarżący są w stanie uiścić połowę wpisu od skargi (250zł) i ewentualnie ponieść w sprawie inne opłaty sądowe bez uszczerbku dla ich koniecznego utrzymania. Z poczynionych ustaleń wynika, że miesięczny dochód skarżących z tytułu pobieranej renty i emerytury wynosi 4281,48 zł. W takiej sytuacji podany przez skarżących wydatek w kwocie 1000 zł miesięcznie związany z leczeniem (prywatne wizyty lekarskie, leki) nie daje podstaw do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem po odliczeniu tego wydatku na potrzeby skarżących pozostaje wystarczająca kwota dla ich koniecznego utrzymania.
Oprócz tego skarżący mają oszczędności w kwocie 500 zł, z której to kwoty mogą pokryć połowę wpisu od skargi i w razie potrzeby inne opłaty sądowe. .
Z przedstawionych względów i na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 3 i 4, 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.