II SA/Op 406/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka - spr. po rozpoznaniu w dniu 21 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wójta Gminy Dąbrowa z dnia 15 lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. K. (zwany dalej "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Wójta Gminy Dąbrowa z dnia 15 lipca 2019 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skarga ta została odnotowana w Repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 406/21. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 r. poz. 741, z późn. zm.) w związku z art. 4 ust. 2 pkt 1 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.) - zwanej dalej: "K.p.a." oraz art. 6 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r. poz. 1990, z późn. zm.). Zawierała pouczenie, że przysługuje od niej stronom postępowania odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, za pośrednictwem Wójta Gminy Dąbrowa, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. W skardze wniesiono szereg wniosków procesowych, w tym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym, czy zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Na skutek złożonego przez skarżącego żądania przyznania prawa pomocy, wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Op 55/21. Postanowieniem z dnia 30 września 2021 r., odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada dopuszczalność wniesionej skargi. Przesłanki odrzucenia skargi określa art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", który w pkt 6 stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5a tego przepisu. Brak wyczerpania środków zaskarżenia stanowi inną przyczynę, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. i skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt II GSK 136/07 - LEX nr 374841). Stosownie natomiast do art. 52 § 1 P.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed właściwym w sprawie organem. Wskazany obowiązek wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu w stosunku do kontroli sądowej. Tryb administracyjny oparty jest natomiast na zasadzie dwuinstancyjności postępowania, ustanowionej w art. 15 K.p.a., która daje stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na decyzję Wójta Gminy Dąbrowa z dnia 15 lipca 2019 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wójt Gminy Dąbrowa działał w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji, stąd też od wydanej decyzji przysługiwało stronom postępowania prawo wniesienia odwołania. Skarżący nie był uznany za stronę postępowania administracyjnego zakończonego kwestionowaną decyzją Wójta Gminy Dąbrowa z dnia 15 lipca 2019 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego i wobec tego nie wniósł odwołania od tejże decyzji do organu II instancji, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Podjął jednakże działania zmierzające do wzruszenia zaskarżonej decyzji w szczególnym trybie, które doprowadziły m.in. do wydania przez organ II instancji decyzji z dnia 19 lutego 2021 r., nr [...], na mocy której stwierdzono m.in., że przedmiotowa decyzja Wójta Gminy Dąbrowa z dnia 15 lipca 2019 r. (nr [...], znak sprawy: [...]) ustalająca na rzecz Gminy Dąbrowa lokalizację inwestycji celu publicznego dla inwestycji obejmującej "Budowę Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych w [...], gmina Dąbrowa", na części działki nr [...], a. m. [...], obręb [...] , została wydana z naruszeniem prawa. Tę decyzję organu II instancji, skarżący zaskarżył z kolei do tut. Sądu. Została ona zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Op 330/21, a sprawa ta pozostaje w toku. Podjęte przez skarżącego w szczególnym trybie czynności, zmierzające do wzruszenia przedmiotowej decyzji, nie mają jednak wpływu na ocenę dopuszczalności wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, że wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować jedynie skarga na decyzję wydaną przez organ drugiej instancji, a takim - w sprawie dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego - jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. Stwierdzić zatem trzeba, że w sytuacji gdy przedmiotem odrębnej skargi strona bezsprzecznie czyni decyzję organu pierwszej instancji (Wójta Gminy Dąbrowa) - tak jak w niniejszej sprawie, skargę należy uznać za niedopuszczalną, a więc podlegającą odrzuceniu, stosownie do treści art. 58 §1 pkt 6 P.p.s.a. O powyższym Sąd orzekł zatem, jak w sentencji. Wobec bezzasadności skargi bezprzedmiotowe jest orzekanie odnośnie do innych wniosków tj. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, przywrócenia terminu do wniesienia skargi, rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Złożenie takich wniosków odnosi skutek prawny w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym jedynie wówczas, gdy postępowanie to zostało skutecznie wszczęte, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.