I SA/Wa 620/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska (spr.) WSA Przemysław Żmich Protokolant referent Marcin Sieradzki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2018 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej okresu przyznanego świadczenia począwszy od [...] stycznia 2018 r. UZASADNIENIE Decyzją Nr [...] z [...] lutego 2018r Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej SKO/organ), działając na podstawie art. 127 § 2 w zw z art. 17 pkt. 1 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm dalej jako kpa), art. 1 i 2 ustawy z dnia 12,10.1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z ze zm.) oraz na podstawie art. 54 § 3 z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej jako ppsa) uwzględniło w całości skargę A. W., i na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 kpa w związku z art. 163 kpa i art. 54 i 3 ppsa uchyliło własną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr KOC [...] z [...] grudnia 2017r. w całości i ustaliło, że świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z koniecznością sprawowania opieki nad bratem K. C. przysługuje jej od [...] września 2015r. do [...] grudnia 2015r. w kwocie po [...] zł (słownie: j[...] miesięcznie; od [...] stycznia 2016r. do [...] grudnia 2016r. po [...] zł (słownie: [...]) miesięcznie a od [...] stycznia 2017r. do [...] grudnia 2017r. po [...] zł (słownie: [...]) miesięcznie, zaś od [...] stycznia 2018r i w latach następnych w kwocie zwaloryzowanej (...). Skargę na powyższą decyzję SKO z dnia [...] lutego 2018r. złożyła A. W. (dalej jako skarżąca) jedynie w części, tj. w zakresie, w jakim organ ustalił prawo do wnioskowanego świadczenia "od [...] stycznia 2018 roku i w latach następnych". Podniosła, iż organ winien był ustalić w decyzji końcową datę wypłaty ww świadczenia tj. "[...] września 2018 r.". Skarżąca wniosła o uchylenie skarżonej decyzji z uwagi na zaistnienie ruszenia prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy. Wskazała, iż SKO winno orzec, iż ww świadczenie będzie jej przysługiwać w wysokości po [...] zł miesięcznie w okresie od [...] stycznia 2018 r. do [...] września 2018r. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2017r, poz. 1952, dalej jako ustawa), prawo do zasiłku pielęgnacyjnego lub świadczenia pielęgnacyjnego ustala się na czas nieokreślony, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. W przypadku wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności na czas określony prawo do zasiłku pielęgnacyjnego lub świadczenia pielęgnacyjnego ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia. Z akt sprawy wynika, iż orzeczenie o stopniu niepełnosprawności K. C., w oparciu o które SKO ustalało prawo do świadczenia pielęgnacyjnego zostało wydane na czas określony tj. do [...] września 2018r. Powyższe wskazuje, iż rację ma skarżąca twierdząc, że zaskarżona decyzja SKO z 8 lutego 2018r. narusza ww przepis. Skutkowało to jej uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa – jedynie w zaskarżonym zakresie tj. w zakresie świadczenia przyznanego skarżącej począwszy od [...] stycznia 2018r. Ponownie rozpoznając sprawę SKO winno wydać orzeczenie zgodnie z dyspozycja art. 24 ust. 4 zd. drugie ustawy.