III SA/Gd 773/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na informację Zarządu Województwa [...] z dnia 11 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji "Budowa systemu kanalizacji oraz wodociągu w miejscowości [...]" oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 24 lutego 2017 r. Gmina P. wystąpiła do Samorządu Województwa [...] o przyznanie pomocy na realizację operacji typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. We wniosku określono mi.in. tytuł operacji – "Budowa systemu kanalizacji oraz wodociągu w miejscowości L. S.", wysokość wnioskowanej pomocy (ok 2. mln. zł), całkowity koszt inwestycji ( ok. 7 mln zł), w pkt. 6.1. liczbę planowanych przyłączy wodociągowych (6 szt ), w pkt 6. 2. liczbę planowanych przyłączy kanalizacyjnych (120 szt.), a w pkt 6. 4. Liczbę planowanych odbiorców operacji, korzystających z ulepszonej infrastruktury wodociągowej (pkt 6.4.a) i ulepszonej infrastruktury kanalizacyjnej( pkt 6.4.b). W przypadku dwóch ostatnich z ww. parametrów we wniosku wykazano wartości odpowiadające odpowiednio wartościom wskazanym w pkt 6.1. i 6.2. Pismem z dnia 11 lipca 2017 r. znak [...] Zarząd Województwa [...] poinformował Gminę P., że Samorząd Województwa [...] odmówił jej przyznania pomocy na realizację operacji na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (j.t. Dz. U. 2017 poz. 562, z późn. zm.). Organ wskazał, że w wyniku weryfikacji przedmiotowego wniosku, zgodnie z zapisami § 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną iw oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014, wnioskodawcy przyznano łącznie 13 punktów. Po przyznaniu punktów za kryteria wszystkim zgłoszonym operacjom, sporządzono listę, informującą o kolejności przysługiwania pomocy. Wniosek Gminy P. znalazł się na 50 miejscu przedmiotowej listy, nie mieszcząc się w sumie kwot wnioskowanej pomocy nieprzekraczającej 150 % limitu środków przewidzianych na operacje typu gospodarka wodno-ściekowa, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 października 2015 r. w sprawie wysokości limitów środków dostępnych w poszczególnych województwach lub latach w ramach określonych działań lub poddziałań Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 (Dz.U. 2015, poz. 1755 ze zm.) tj. 7 861 802 euro dla Województwa [...]. Mając na uwadze powyższe oraz zapisy § 2b ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 października 2015 r. odmówiono przyznania pomocy na realizację operacji z wniosku gminy P.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Gmina P. zaskarżyła opisaną wyżej informację o odmowie przyznania pomocy. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia prawa materialnego tj. - § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną iw oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014, poprzez błędne przyjęcie, że w przypadku rozbieżności pomiędzy danymi we Wniosku o Przyznanie Pomocy a dokumentami dołączonymi do niego, punkty przyznawane są na podstawie danych zawartych we wniosku, - art. 14 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez brak zastosowania przepisu art. 14 ust. 1 ustawy i zaniechanie przyznania pomocy pomimo spełnienia wszystkich warunków do jej przyznania, wobec § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. - art. 35 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie i odmowę przyznania pomocy, pomimo spełniania wszystkich warunków jej przyznania, w szczególności w świetle § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej czynności i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania. Skarżąca wskazała, że w pkt 6. 4. wniosku omyłkowo zadeklarowała, że do sieci kanalizacyjnej w ramach planowanej operacji przyłączonych zostanie 120 mieszkańców. Wyjaśniła, że popełniła w tym wypadku błąd logiczny powielając niesłusznie wartość z pkt 6.2. wniosku dotyczący liczby przyłączy. Niemożliwym jest bowiem realizacja operacji polegającej na budowie kanalizacji ze 120 sztukami przyłączy do której zostanie podłączona taka sama liczba odbiorców. Zgodnie z zapisami § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w przypadku rozbieżności pomiędzy danymi we wniosku, a dokumentami dołączonymi do niego, punkty przyznawane są na podstawie danych zawartych w załączonych dokumentach. Skarżąca podkreśliła, że sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie, w pkt 6. 4 jak wskazano wyżej wskazała bowiem omyłkowo wartość 120 osób, lecz w dokumencie dołączonym do wniosku – Analizie afektywności kosztowej na str. 37 w tabeli 18 liczna odbiorców była wykazana w wysokości 746 osób. Wobec powyższego organ niesłusznie przyznał wnioskodawcy w kryterium 7a dotyczącym liczby mieszkańców obszaru objętego planowaną operacja tylko 2 pkt, (uwzględniając wartość 120 nowych odbiorców), gdyż liczba mieszkańców obszaru objętego planowaną inwestycją wynosi faktycznie 746 mieszkańców, za co przysługuje liczba 6 punktów. Zwiększenie punktacji spowoduje zaś konieczność aktualizacji listy operacji informującej o kolejności przysługiwania pomocy stanowiącej załącznik do Uchwały nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia 27 czerwca 2017 r., gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte z naruszeniem prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł jej oddalenie, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2016, poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem przeprowadzona przez Sąd kontrola zgodności z prawem zaskarżonej czynności nie wykazała, aby została podjęta z naruszeniem prawa. Kontroli tej Sąd dokonał pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje zawarte w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tj.:Dz. U. z 2017 r. poz. 562 z późn. zm., dalej zwana: "ustawą") oraz rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną iw oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 ( Dz.U. z 2016 r. poz. 1182 ze zm., dalej zwane "rozporządzeniem"). Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania należy mieć na uwadze szczególne uregulowania, jakie w tym zakresie zostały zawarte w art. 34 ustawy, a zwłaszcza w jego ust. 2 i 3, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 ( podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich ), nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, a także, że przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, a właściwość miejscową organu ustala się według miejsca realizacji operacji. Zgodnie z art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy w postępowaniu o przyznanie pomocy, organ, przed którym toczy się postępowanie ( m.in.) stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, natomiast strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z kolei w rozporządzeniu precyzyjnie i wyczerpująco ustalono kryteria oceny wniosku i są one dla organu wiążące. Przepis § 11 rozporządzenia jednoznacznie określa, jaką ilość punktów może uzyskać dany wniosek oraz jaka jest wymagana minimalna ilość punktów będąca warunkiem przyznania pomocy, a ponadto, jak wskazano wcześniej, z mocy art. 27 ust. 2 ustawy, to na stronie spoczywa główny ciężar wykazania, że spełnia warunki przyznania pomocy. Z § 9 ust. 1 rozporządzenia wynika przy tym, że wniosek o przyznanie pomocy powinien zawierać dane niezbędne do jej przyznania. Powyższe oznacza, że nikt inny tylko strona składając wniosek powinna wykazać, że spełnia określone warunki przyznania pomocy ( zob. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 703/17, LEX nr 2412661). Kwestią sporną w niniejszej sprawie stała się ocena jednego kryterium decydującego o przyznanej punktacji tj. kryterium zawartego w § 11 ust. 5 pkt 11 lit a rozporządzenia "liczba mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją, która zostanie przyłączona do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej w wyniku realizacji operacji". Powołany wyżej przepis stanowi, że w celu ustalenia kolejności przysługiwania pomocy dokonuje się oceny wniosków o przyznanie pomocy, przyznając planowanej operacji również punkty według kryterium dotyczącego specyfiki regionu, przy czym w przypadku województwa [...] ilość punktów uzależniono m.in. od liczby mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją, która zostanie przyłączona do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej w wyniku realizacji operacji. Ustalono następującą punktację: – 301 i więcej mieszkańców - 6 punktów, – 201-300 mieszkańców - 4 punkty, – 100-200 mieszkańców - 2 punkty. Gminie przyznano za ww. kryterium 2 punkty przyjmując – na podstawie danych zawartych we wniosku ( cz. III pkt. 6.4) – że operacja przewiduje podłączenie do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej więcej niż 100 osób. W ocenie Sądu takie stanowisko organu jest prawidłowe. Zarówno bowiem z wniosku, jak i z załączników do niego nie wynika, że w wyniku realizacji operacji 746 mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją zostanie przyłączonych do sieci kanalizacyjnej lub sieci wodociągowej - jak twierdzi skarżąca w skardze. Skarżąca wskazała, że w pkt 6. 4. wniosku omyłkowo zadeklarowano, że do sieci kanalizacyjnej w ramach planowanej operacji przyłączonych zostanie 120 mieszkańców, wyjaśniając, że popełniła w tym wypadku błąd logiczny powielając niesłusznie wartość z pkt 6.2., jest to zatem omyłka. Tymczasem, zdaniem strony, w dokumencie dołączonym do wniosku – Analizie efektywności kosztowej na str. 37 w tabeli 18 liczba odbiorców była wykazana w wysokości 746 osób. Zdaniem skarżącej organ winien był, mając na uwadze treść § 11 ust. 2 rozporządzenia, powyższe uwzględnić i przyznać w kryterium 7a sześć punktów. Zgodnie z § 11 ust. 2 rozporządzenia, jeżeli dane zawarte we wniosku i dokumentach dołączonych do wniosku są rozbieżne, punkty przyznaje się na podstawie danych zawartych w dołączonych dokumentach. Dołączona do wniosku "Analiza efektywności kosztowej dla projektu pn. Budowa systemu kanalizacji w miejscowości L. S." zawiera na str. 37 tabelę 18 zatytułowaną "Stan gospodarki wodno - ściekowej na terenie Gminy P.", gdzie w rubryce Efekt projektu – Liczba odbiorców podano: 746. Tę liczbę mieszkańców, zdaniem skarżącej, winien był uwzględnić organ dokonując oceny wniosku i przyznając punktację za to kryterium. Odnosząc się do powyższego Sąd podziela prezentowane w odpowiedzi na skargę stanowisko organu, że z ww. tabeli, zgodnie z jej tytułem, wynika, że zawiera ona dane o ogólnej liczbie odbiorców na terenie całej Gminy P. przed ( w 2016r. ) i po realizacji projektu ( w 2020r.). Tymczasem, zgodnie § 11 ust. 5 pkt 11 lit. a rozporządzenia, w kryterium 7a przyznawano punkty biorąc pod uwagę liczbę mieszkańców obszaru objętego planowaną operacją, którzy zostaną przyłączeni do sieci w wyniku realizacji projektu. Zasadnie zauważono, że skoro tabela odnosi się do całej Gminy P., zaś na jej terenie mogą być realizowane również inne inwestycje wodno – kanalizacyjne, nie można było przyjąć, że Analiza jednoznacznie określała liczbę mieszkańców, która zostanie przyłączona do sieci w wyniku realizacji projektu. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że dokonując oceny wniosku nie naruszono § 11 ust. 2 rozporządzenia, bowiem w oparciu o dane zawarte w tabeli 18 Analizy nie można było ustalić, że 746 mieszkańców miejscowości L. S. zostanie przyłączonych do sieci w wyniku realizacji projektu. Dodatkowo należy wskazać, że ocena wniosków na omawianym etapie postępowania jest formalistyczna, co wynika z przepisów § 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia. Ustalając liczbę punktów organ konfrontuje treść wniosku z przedłożoną dokumentacją, przyporządkowując określoną liczbę punktów do poszczególnych kryteriów, wymienionych w § 11 ust. 4 i 5 rozporządzenia. Organ nie prowadzi natomiast samodzielnie postępowania wyjaśniającego, czy i jak spełnione są te kryteria wyboru operacji przewidziane rozporządzeniem, których wnioskodawca nie wskazał we wniosku lub wskazał je błędnie, albo nie udokumentował tego w odpowiedni sposób. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że nie doszło w sprawie do naruszenia żadnego ze wskazywanych w skardze przepisów prawa materialnego, nie dopatrzył się również naruszenia przez organ przepisów postępowania, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. W tym stanie sprawy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a..