II SA/Gl 1000/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Polskiego Związku Działkowców Okręgowego Zarządu [...] w K. na uchwałę Rady Miasta R. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 (trzystu) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE W dniu [...] Rada Miasta R. podjęła uchwałę [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. Pismem z dnia [...] Polski Związek Działkowców Okręgowy Zarząd [...] w K. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego wezwał Radę Miasta R. do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...], doręczonym ww. pełnomocnikowi w dniu [...], Przewodniczący Rady Miasta R. udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. W dniu [...] (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik Polskiego Związku Działkowców Okręgowego Zarządu [...] w K. wniósł skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skargę tę Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 27 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 112/09, jako wniesioną z uchybieniem terminu. Pismem z dnia [...] pełnomocnik Polskiego Związku Działkowców Okręgowego Zarządu [...] w K. ponownie wezwał Radę Miasta R. do usunięcia naruszenia prawa, a następnie w dniu [...] (data nadania w urzędzie pocztowym) ponownie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą uchwalę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wynika z akt sprawy, na tę samą uchwałę Rady Miasta R. z dnia [...] nr $ Polski Związek Działkowców Okręgowy Zarząd [...] w K. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dwie skargi o tożsamej treści. Pierwszą wniósł w dniu [...] Sąd postanowieniem z dnia 27 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 112/09 skargę tę odrzucił z uwagi na wniesienie jej po terminie. Drugą skargę wniósł natomiast w dniu [...]. Analiza akt sprawy dowodzi przy tym, że dwukrotne wniesienie skargi na powyższą uchwałę poprzedzone zostało także dwukrotnym wezwaniem Rady Miasta R. do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), związanego z podjęciem kwestionowanej uchwały. Tymczasem określone w art. 101 powołanej ustawy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia jest czynnością prawną, która przysługuje podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne zaś pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie posiadają już waloru wezwania w rozumieniu tego przepisu. Instytucja wezwania, o której mowa w przywołanym przepisie jest bowiem odpowiednikiem środka odwoławczego, o którym stanowi art. 52 § 4 p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz. Oznacza to tym samym, że ta sama osoba nie może wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały. Byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji. Strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia) nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02, ONSA 2003/1/2, Wokanda 2002/11/33, Prok. i Pr. – wkł. 2002/11/49). Mając na uwadze powyższe, z uwagi na fakt, że skarżący wyczerpał uprzednio prawną możliwość kwestionowania zaskarżonej uchwały Rady Miasta R. w trybie art. 101 ust. 1 powołanej ustawy, ponowne kwestionowanie przez skarżącego tejże uchwały, w ocenie Sądu skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.