IV P 69/25

Sądy powszechne2026-02-24

Sygnatura

IV P 69/25

Data orzeczenia

2026-02-24

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Ewa PołomMarek Osowicki (PRESIDING_JUDGE)Sonia Klonowska

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV P 69/25 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 24/02/2026 r. Sąd Rejonowy w Człuchowie IV Wydział Pracy w składzie następującym: <table> <colgroup> <col width="194"/> <col width="414"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: Ławnicy: </td> <td> Sędzia Marek Osowicki Sonia Klonowska Ewa Połom </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> stażysta I. V. </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2026 r. w U. sprawy z powództwa C. P. przeciwko (...) Spółka z o.o. z siedzibą w G. o odszkodowanie 1. Oddala powództwo 2. Koszty procesu znosi wzajemnie (-) Ł. V. (-) R. Z. (-) (...) Sygn. akt IV P 69/25 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Pełnomocnik powódki C. P. wniosła przeciwko (...) sp. z o.o. w G. o zapłatę 18 000 zł odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę przez pracodawcę oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od daty uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powódki wskazała, iż powódka była zatrudniona w pozwanej spółce na stanowisku referenta do spraw biurowych w dziale handlowym. W dniu 7.03.2025 r. pracodawca złożył powódce oświadczenie woli o rozwiązaniu umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia w trybie dyscyplinarnym. Jako przyczynę wskazał złamanie zakazu wykorzystania informacji technicznych i handlowych firmy (...) stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, na rzecz osób trzecich i że spowodowało to utratę przychodu, dotyczy to współpracy w ramach wyposażania sklepu sieci (...) w miejscowości P.. Powódka zaprzecza aby wykorzystywała jakikolwiek informacje dotyczące spółki przekazując je osobom trzecim. W oświadczeniu pracodawcy nie wskazuje się jakim osobom trzecim owe informacje, nie wskazane precyzyjnie, objęte zakazem zostały przekazane. Powódce nic nie wiadomo aby pracodawca utracił jakiś przychód oraz aby wiązało się to z współpracą pracodawcy w ramach wyposażenia sklepu sieci (...) w miejscowości P.. Pełnomocnik pozwanej w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej zwrotu kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od daty uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pełnomocnik pozwanej podniósł, iż analiza załączonych do sprzeciwu maili prowadzi do oczywistych wniosków, iż doszło do wykorzystania oferty pozwanej, pierwotnie złożonej w 2022 r. dla (...) sp. z o.o. w F., odnośnie wyposażenia sieciowego marketu spożywczo-(...) U. w P.. Powódka wraz z Ż. C. wykorzystała projektantów pozwanej spółki aby dokonali zmian w planach powyższego sklepu, zlecała prace projektowe pracownikom pozwanej, gdy są one wykonywane przez podmiot konkurencyjny, zwróciła się do projektanta pozwanej by stworzył do przedmiotowego sklepu indywidualne piktogramy informacyjne. Powódka miała pełną świadomość, że pozwana spółka nie zawierała umowy odnośnie wyposażenia tego sklepu, bowiem to ona przygotowywałaby taką umowę i na jej podstawie wprowadzałaby zamówienie do systemu komputerowego. Bez pomocy powódki Ż. C., przebywający na zwolnieniu lekarskim, nie był by w stanie zorganizować działania na szkodę spółki. Tym samym powódka dopuściła się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych odnośnie wyposażania sklepu (...) w P., wykorzystując dla korzyści podmiotu konkurencyjnego, szczegółowe dane z pierwotnej oferty pozwanej i pracę projektantów pozwanej. Sąd ustalił co następuje: C. P. była zatrudniona w pozwanej spółce (...) sp. z o.o. w G. na stanowisku referenta do spraw biurowych w dziale handlowym od 13.11.2017 r. na umowie zlecenia i od 1.01.2018 r. do 7.03.2025 r. na podstawie umowy o pracę. (niesporne, nadto świadectwo pracy k.7). Powódka C. P. 7.12.2017 r. złożyła oświadczenie, że została pouczona o zakazie ujawniania, przekazywania i wykorzystywania na rzecz osób trzecich wszelkich informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o. w G. obejmujących w szczególności informacje finansowe, techniczne, technologiczne, handlowe i organizacyjne tego przedsiębiorstwa i zobowiązała się do przestrzegania tego zakazu. (dowód: oświadczenie k.32). Powódka dokonała wyliczeń aktualnych cen i całkowitego kosztu wytworzenia na wcześniejszej kalkulacji cenowej z 1.03.2023 r., skierowanej przez pozwaną spółkę (...) od A. G. (...) sp. z o.o. w F., dotyczącej wyposażenia sklepu w miejscowości (...), zaznaczając zmiany kolorem czerwonym i przesłała ją z uwagami Ż. C.. (dowód: zeznania powódki k. 94 od 00:34:25 do 00:36:29 oraz kalkulacja k.33-38). Projektant pozwanej spółki (...) przesłał powódce C. P. 10.01.2025 r. e-maile z załącznikami, ze zmianami 4 i 5 planu P., F. Delikatesy (...). (dowód: e-mail k.39-44) G. A. (1) projektant pozwanej spółki 24.01.2025 r. przesłał powódce C. P. e-maila z załącznikami, z projektami podwiesia P., F. Delikatesy (...). (dowód: e-mail k.45-46) G. A. (1) przesłał powódce C. P. 4.02.2025 r. e-maila z załącznikami, z planem i ścianami P., F. Delikatesy (...). (dowód: e-mail k.47-48) Wiadomość e-mail z 24.01.2025 r. od Ż. C. do G. A. (1) w sprawie F. i aktualnego układu ścian z napisami i ladami chłodniczymi oraz płytkami ściennymi i regałami, została przekazana do wiadomości powódki. (dowód: e-mail k.49) G. A. (1) przesłał powódce C. P. 3.03.2025 r. e-maila z załącznikami, z planem piktogramów, napisów, grafik U.. (dowód: e-mail k.50-51) A. G. w imieniu (...) sp. z o.o. w F. w e-mailu z 4.03.2025 r. złożył skargę do dyrektor generalnej pozwanej spółki (...) na fakt nie wywiązania się z kontraktu złożonego przez pośrednika firmę (...), przy realizacji kierownika pozwanej spółki (...), związanego z ofertą pozwanej spółki z 10.01.2025 r. (dowód: e-mail k.52) Pozwana spółka (...) nie miała umowy z firmą (...) w zakresie pośrednictwa bądź współpracy. Powódka aktywnie uczestniczyła w przekazywaniu informacji mailowych pomiędzy biurem projektowym, które następnie przekazywała do klienta i do pana Ż. C.. A. były już na takim etapie zaawansowania, że powinny nastąpić po zawarciu umowy z ewentualnym klientem. Powódka pracowała w spółce od 7 lat wypełniała projekty umów z klientami i miała pełną świadomość, że końcowe projekty i piktogramy pokazuje się klientowi po zawarciu umowy związanej z wyposażeniem sklepu, a w tym przypadku przekazała takie projekty mając pełną świadomość, że z tym klientem nie ma umowy, chodziło o sklep sieci (...) w F.. Zamówienie z firmy (...) na meble sklepowe, które w części pokrywały się z tymi projektami i piktogramami które przekazała powódka i pan C. firmie (...), ta część mebli miała być też dostarczona do firmy pana G.. Do powódki dzwonił Ż. C. informując, że przyjdzie zlecenie z firmy (...) i że nie ma się niczemu dziwić. mimo że ta firma nigdy nie zamawiała mebli sklepowych. Zamówienie firmy (...) było o tyle dziwne, że zawierało już konkretne zamówienia na meble, w sytuacji gdy zwykle bywa inaczej, że po zwróceniu się klienta do naszej firmy pracownicy P. jadą do sklepu i wykonują pomiary a następnie projektują wyposażenie sklepu. Powódka wskazała, że kontaktowała się w czasie choroby Ż. C. na prywatny numer telefonu a nie służbowy, co było nietypowe. Większość ustaleń powódki z panem C. była na prywatnej poczcie oraz za pośrednictwem prywatnych telefonów. Powódka podczas nieobecności Ż. C. w razie jakoś problemów miała zwracać się do pełnomocnika zarządu do spraw finansowo-ekonomicznych. Powódka wymieniała maile z działem projektowym dotyczące tego jak ma wyglądać podwiesie i piktogramy dla sklepu (...) w P.. W grudniu, styczniu, lutym informacje co mam zmienić projektant spływały od powódki, asystentki pana C.. Projektant G. A. (1) był upomniany przez powódkę, że ma jeszcze wykonać piktogramy dla sklepu w F.. Powódka otrzymała projekty piktogramów z biura projektowego, wcześniej zlecając je, chociaż nie powinna zlecać ich wykonania wiedząc, że nie ma umowy. A. i plany nie były wysłane z poczty służbowej, bo było to ukrywane. A. które wyciekły ze spółki (...) przyniosły korzyść dla firm które je wykonały. Pod koniec lutego 2025 była dziwna aktywność pana C. i powódki, którzy biegali na produkcję razem aby dopilnować realizacji zamówienia dla firmy (...). Powódka potwierdziła i zapewniała panią dyrektor generalną pozwanej spółki, że zamówienie z firmy (...) jest dla norweskiego klienta. Powódka wyliczała dla Ż. C. całkowity koszt wytworzenia i wysokość marży. Zamówienie dla firmy (...) zostało zawiezione do P.. To Ż. C. współpracował z firmą (...) i od niego wiedzieli jakie meble mają zamówić dla firmy (...) w F., a sklepu w P.. (dowód: zeznania świadków O. X. k. 67 od 00:07:39 do 01:21:48, I. T. k.69 od 01:30:07 do 02:33:33, G. A. (2) k. 71 od 02:38:18 do 03:05:49, A. S. (1) k. 71v od 03:06:08 do 03:28:15 i Ż. C. od 00:05:07 do 01:25:39). Pracodawca (...) sp. z o.o. w G. (...).03.2025 r. złożył powódce oświadczenie woli o rozwiązaniu umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia w trybie dyscyplinarnym. Jako przyczynę wskazał złamanie zakazu wykorzystania informacji technicznych i handlowych firmy (...) stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, na rzecz osób trzecich i że spowodowało to utratę przychodu, dotyczy to współpracy w ramach wyposażania sklepu (...) w miejscowości P.. (dowód: rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika k. 6). Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt. 1 k.p.</a> pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Jest to nadzwyczajny, wyjątkowy tryb rozwiązania stosunku pracy, który winien być stosowany ze szczególną ostrożnością. Sąd podziela stanowisko Sądu Najwyższego, iż według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt. 1 k.p.</a> warunkiem odpowiedzialności pracownika jest jego wina. Nie chodzi jednak o winę w jakiejkolwiek postaci, lecz o winę umyślną lub o "ciężką" winę nieumyślną, czyli o rażące niedbalstwo. O umyślności można zaś mówić wówczas, gdy popełnienie czynu bezprawnego i jego następstwa zostały objęte zamiarem sprawcy, to znaczy świadomością i wolą jego popełnienia. Rażące niedbalstwo zachodzi natomiast wtedy, gdy sprawca nie przewidział wprawdzie następstw swojego postępowania, ale stało się to wskutek niedołożenia należytej staranności i uwagi w stopniu graniczącym z umyślnością (tak: wyrok SN z 2002-02-05 I PKN 833/00). Przy ocenie, czy dane uchybienie stanowiło ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych należy wziąć pod rozwagę towarzyszące temu okoliczności, zwłaszcza stan świadomości i woli pracownika (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 października 1997 r., I PKN 300/97, OSNAPiUS 1998 nr 14, poz. 424). O stopniu winy wnioskuje się na podstawie całokształtu okoliczności związanych z zachowaniem pracownika. O ile niedbalstwo określa się jako niedołożenie należytej staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju, to przez rażące niedbalstwo rozumie się niezachowanie minimalnych (elementarnych) zasad prawidłowego zachowania się w danej sytuacji. O przypisaniu danej osobie winy w tej postaci decyduje zatem zachowanie się przez nią w określonej sytuacji w sposób odbiegający od miernika staranności minimalnej (tak: postan. SN z 4.06.2013 r. , II PK 35/13). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4 k.p.</a> wskazanie w pisemnym oświadczeniu pracodawcy przyczyny uzasadniającej rozwiązanie umowy o pracę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52)">art. 52 k.p.</a> przesądza o tym, że spór przed sądem pracy toczy się tylko w granicach zarzutu skonkretyzowanego w pisemnym oświadczeniu, a pracodawca pozbawiony jest możliwości powoływania się w toku postępowania na inne przyczyny, które również mogłyby uzasadniać tryb zwolnienia z pracy przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52)">art. 52</a> (wyr. SN z 3.9.1980 r., I PRN 86/80, niepubl.; podobnie wyr. SN z 10.11.1998 r., I PKN 423/98, OSNAPiUS 1999, Nr 24, poz. 789). Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 2)">art. 52 § 2 k.p.</a> stanowi, że rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie może nastąpić po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy. W niniejszej sprawie o nieuprawnionych działaniach przy projekcie dla sieci U. pozwana spółka dowiedziała się z e-maila A. G., przesłanego 4.03.2025 r. a złożenie powódce oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę nastąpiło 7.03.2025 r. Pracodawca nie naruszył więc terminu wynikającego z powyższego przepisu. Ciężar udowodnienia przyczyny zwolnienia dyscyplinarnego w niniejszej sprawie spoczywał na pracodawcy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>). Sąd nie jest natomiast związany oceną pracodawcy co do ciężkości naruszenia obowiązków pracowniczych czy zakwalifikowania ich do podstawowych obowiązków pracowniczych. Strona pozwana w toku procesu, mimo spoczywającego na niej ciężaru dowodu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>) nie wykazała, że powódka złamała zakaz wykorzystywania informacji technicznych i handlowych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa na rzecz osób trzecich. Należy podkreślić, iż pracodawca nie wskazał nawet na rzecz jakiej osoby trzeciej powódka miała złamać obowiązujący ją zakaz, jedynie ogólnie wskazał, iż miało to dotyczyć współpracy w ramach wyposażenia sklepu sieci (...) w miejscowości P.. W ocenie sądu pracodawca naruszył dyspozycję przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4 k.p.</a> nie wskazując w sposób zrozumiały dla pracownika i jednoznaczny na czym miało polegać ciężkie naruszenie przez powódkę obowiązków pracowniczych i kiedy ono miało miejsce. W szczególności pracodawca w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę, nie wskazał jakie konkretnie informacje techniczne i handlowe powódka miała przekazać i komu. Świadkowie pozwanej spółki pełnomocnik zarządu ds. finansowo-ekonomicznych O. X. i dyrektor generalna I. T. zeznały, że nie wiedzą czy i komu powódka miała przekazywać tajemnice przedsiębiorstwa, zeznał też tak świadek Ż. C.. Sama powódka zeznała, że żadnych dokumentów nie udostępniała osobom trzecim ani nie przesyłała ich z własnej poczty służbowej na pocztę prywatną. Również prezes pozwanej spółki zeznał, iż jeśli powódka nie przekazała rysunków to widziała, że rysunki są podobne i powinna powiedzieć, że zauważyła przestępstwo. Z wiarygodnych w tej części zeznań Ż. C. wynika, że to on współpracował z firmą (...) i od niego wiedzieli jakie meble mają zamówić dla firmy (...) w F., a sklepu w P.. Znamienne jest też, iż korespondencja e-mail pomiędzy projektantem A. A. a powódką, dotycząca delikatesów (...), w kopii była kierowana do Ż. C.. Pozwana spółka zeznaniami świadków O. X., I. T., G. A. (1) i A. S. (2) oraz wiadomościami e-mail wykazała jedynie, iż powódka będąca asystentką handlowca Ż. C., w trakcie jego zwolnienia lekarskiego, wykonywała jego polecenia odnośnie zmian w projekcie dla sieci U., chociaż miała siadowość braku stosownej umowy oraz przystąpiła do realizacji zlecenia z firmy (...), z którą pozwana spółka zawarła umowę. Zdaniem sądu mimo niesprecyzowania przyczyn zwolnienia dyscyplinarnego w piśmie z 7.03.2025 r. i niewykazania przez stronę pozwaną ujawnienia tajemnicy pracodawcy osobom trzecim, to jednak żądanie powódki o odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku pracy jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, określonymi w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 k.p.</a> Nieuwzględnienie roszczenia w oparciu o regulację wynikającą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 k.p.</a> wchodzi w rachubę dopiero wówczas, gdy się okaże, że jest ono uzasadnione. Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że roszczenia pracownika, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z powodu zawinionego naruszenia obowiązków, wymagają oceny z punktu widzenia zgodności z zasadami współżycia społecznego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 k.p.</a>). Należy przyjąć, że przez zasady współżycia społecznego należy rozumieć podstawowe zasady etycznego i uczciwego postępowania. Sformułowana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8</a> klauzula zasad współżycia społecznego wyznacza granice, w ramach których dopuszczalne jest korzystanie z praw podmiotowych w stosunkach pracy. Są rozpoznający przedmiotową spraw stoi na stanowisku, iż zachowanie się powódki było naganne w takim stopniu, że jej żądanie odszkodowania w odbiorze społecznym, w tym jej byłych współpracowników, naruszało by zasadę lojalności wobec pracodawcy. Bowiem do podstawowych obowiązków pracownika należy dbanie od dobro zakładu pracy i jego mienie. W sprawie jak wynika z wiarygodnych zeznań świadków pełnomocnika zarządu ds. finansowo-ekonomicznych O. X. i dyrektor generalnej I. T. powódka rozmawiała o projekcie dla sklepu w F. z A. G. i zlecała przegotowanie piktogramów wiedząc, że na tę realizację nie ma umowy ani zlecenia. Nie informowała o powyższym, zgodnie z jasną dyspozycją O. X.. Powódka miała też pełną świadomość, iż zamówienie dla firmy (...), o którym uprzedzał ją Ż. C., jest o tyle nietypowe, że zawierało już konkretne zamówienia na meble, w sytuacji gdy zwykle to pracownicy pozwanej dokonują pomiarów i wykonują projekt mebli a zamówione meble sklepowe pokrywały się z projektami spółki (...) oraz zapewniła niezgodnie z prawdą panią dyrektor, że jest to dla norweskiego kontrahenta firmy (...). Pozwana spółka wykonała projekt mebli, podwiesia i piktogramów dla sklepu sieci (...), natomiast zlecono jej tylko część całego zamówienia. Projekty pozwanej spółki zostały wykorzystane przez zewnętrzny podmiot firmę (...) a częściowe zamówienie złożyła firma (...). G. A. (1) projektant pozwanej jednoznacznie zeznał, ze wykonane przez niego projekty zostały wykorzystane przez zewnętrzną firmę, która nie miała umowy z jego spółką a powódka upominała go o piktogramy dla sklepu w F., co znajduje potwierdzenie w zeznaniach A. S. (1). Znamienne jest, iż z zeznań Ż. C. jednoznacznie wynika, że w trakcie jego zwolnienia lekarskiego kontaktował się z powódką w sprawie realizacji projektu dla U., kazał jej przypilnować zmiany w tym projekcie i aby na etapie produkcyjnym przekazać zamówienie do produkcji. Kazał powódce skontaktować się z projektantami firmy (...). Powódka wykonywała jego polecenia. Powódka kontaktowała się bezpośrednio z panem A., przekazywała z jakiego napisu np. rezygnuje klient. Powódka informowała go o postępie prac projektowych. Co więcej powódka w zeznaniach przyznała, że na polecenie Ż. C. dokonała wyliczeń aktualnych cen i całkowitego kosztu wytworzenia, na wcześniejszej kalkulacji cenowej z 1.03.2023 r. skierowanej przez pozwaną spółkę (...) od A. G. (...) sp. z o.o. w F., dotyczącej wyposażenia sklepu w miejscowości (...), zaznaczając zmiany kolorem czerwonym i wysłała je z uwagami Ż. C.. Więc powódka miała wiedzę, że Ż. C. przystępuje do realizacji projektu dla sieci U., za pośrednictwem firmy (...), przy wykorzystaniu projektów i cen P. i nie poinformowała o tym przełożonych a współpracowała z panem C.. Powódka więc zamiast poinformowania przełożonych o godzących w interesy pozwanej spółki działaniach Ż. C., mając pełną świadomość nieuprawnionego wykorzystywania projektu firmy (...) przygotowanego dla sieci U., aktywnie współpracowała z Ż. C., ze szkodą dla pracodawcy. W ocenie sądu stanowi to naruszenie obowiązku dbałości o dobro pracodawcy i świadczy o braku elementarnej lojalności i uczciwości wobec pracodawcy. Jak wynika z utrwalonego stanowiska Sądu Najwyższego zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 k.p.</a> mieści się w granicach swobodnego uznania sędziowskiego a przy zastosowaniu tego przepisu konieczne jest uwzględnienie całokształtu okoliczności sprawy, a więc także "zasady czystych rąk" (SN w wyr. z 11.5.2016 r. I PK 134/15, MoPr 2016, Nr 7, s. 373–376). Natomiast naruszenie przez pracodawcę przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę bez wypowiedzenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 4)">art. 30 § 4 k.p.</a> nie było poważne. Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 8)">art. 8 k.p.</a> oddalił powództwo o odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę przez pracodawcę. O kosztach procesu sąd orzekł na zasadzie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> (-) M. Osowicki </div>