I OSK 1936/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maciej Dybowski Sędziowie: sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk sędzia del. WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2018 r. sygn. akt IV SA/Wr 403/17 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz K. K. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z 6 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu skargi K. K. uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z [...] kwietnia 2017 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy D. z [...] lutego 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego. Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] czerwca 2016 r. K. K. zwróciła się do Wójta Gminy D. o przyznanie świadczenia wychowawczego na syna K. K. Wójt Gminy D. decyzją z [...] września 2016 r. odmówił wnioskodawczyni prawa do świadczenia z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego, które wynosi 800 zł na osobę w rodzinie. Organ I instancji uznał, że miesięczny dochód rodziny strony ustalić należało przy uwzględnieniu dochodu uzyskanego przez K. K. w związku z rozpoczęciem prowadzenia przez nią w październiku 2015 r., działalności gospodarczej. Dochód ten, osiągnięty w listopadzie 2015 r. wynosi [...] zł netto i jest równy dochodowi rodziny strony. Miesięczny dochód na osobę w rodzinie wynosił zatem [...] zł i przekraczał ustawowe kryterium dochodowe rodziny, uprawniające do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. K. K. odwołała się od powyższej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z [...] października 2016 r. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, stwierdzając, że organ powinien poczynić ustalenia wskazujące na wysokość oraz źródło dochodu osiągniętego przez męża strony R. K. w 2015 r., a także wysokość dochodu osiągniętego przez K. K. w listopadzie 2015 r. z tytułu prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wójt Gminy D. decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. odmówił przyznania K. K. świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Organ ustalając stan faktyczny przyjął, że z przedłożonych przez stronę dokumentów dotyczących dochodów wynika, iż mąż skarżącej - R. K. w 2014 r. nie uzyskał dochodu, natomiast dochód osiągnięty w 2015 r. pochodził z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia, która z dniem [...] kwietnia 2015 r. została rozwiązana. Dochód ten jako utracony nie był brany pod uwagę przy obliczaniu dochodu na potrzeby ustalenia prawa do ww. świadczenia. Z kolei K. K. w 2014 r. uzyskała dochód z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę zawartej z [...] sp. z o.o., której następcą prawnym została [...] sp. z o.o. sp. k. W 2014 r. K. K. uzyskała dochód z tytułu zasiłku macierzyńskiego otrzymywanego w trakcie zatrudnienia. Umowa o pracę z powyższym pracodawcą została rozwiązana na mocy porozumienia stron z dniem [...] maja 2016 r. Dochód z tego źródła organ uznał za utracony. Ponadto organ wskazał, że K. K. uzyskała dochód z tytułu podjęcia przez nią [...] października 2015 r. działalności gospodarczej. Dochód osiągnięty z tego tytułu w listopadzie 2015 r. wyniósł [...] zł netto. Organ obliczył go w ten sposób, że od przychodu w kwocie [...] zł odliczył koszty uzyskania przychodu, tj. [...] zł oraz składki na ubezpieczenie społeczne, tj. [...] zł. Organ nie odliczył natomiast zaliczki na podatek dochodowy, ponieważ została ona zapłacona w terminie późniejszym - z uwagi na kwartalny sposób jej uiszczania w urzędzie skarbowym. Organ przyjął, że miesięczny dochód na osobę w rodzinie wynosi [...] zł ([...] : 3 osoby) i przekracza ustawowe kryterium dochodowe rodziny, uprawniające do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. K. K. odwołała się od powyższej decyzji, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 7 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz art. 7 i art. 77 k.p.a., skutkujące niewłaściwym ustaleniem wysokości dochodu osiągniętym w listopadzie 2015 r. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D. Kolegium wskazało, że warunki nabywania prawa do świadczenia wychowawczego oraz zasady, przyznawania i wypłacania tego świadczenia reguluje ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2016 r., poz. 195). Organ podkreślił, że zgodnie z art. 5 ust. 3 tej ustawy świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł. Przez dochód rodziny rozumieć należy sumę dochodów członków rodziny (art. 2 pkt 4 ustawy). Jednocześnie dochodem członka rodziny jest przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3 (art. 2 pkt 2 ustawy). W przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na okres od [...] kwietnia 2016 r. do [...] września 2017 r., rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2014. Prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu (art. 48 ust. 1 i ust. 2 ustawy). Przez dochód natomiast należy rozumieć dochód zdefiniowany w przepisach ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1518) - art. 2 pkt 1 ustawy. Ustalając dochód rodziny strony wziąć należało pod uwagę dochód uzyskany przez stronę oraz jej męża - R. K. Kolegium stwierdziło, że w sprawie zasadniczo sporna jest wysokość dochodu osiągniętego z tytułu rozpoczęcia przez K. K. z dniem [...] października 2015 r. prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Podjęcie działalności gospodarczej jest, zdaniem Kolegium, bezsporne. Oznacza to, że w przypadku K. K. nastąpiło uzyskanie dochodu, w rozumieniu art. 2 pkt 19 lit. e ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. W tej sytuacji zastosowanie winien znaleźć art. 7 ust. 3 tej ustawy, który stanowi, iż w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Kolegium wskazało, że przepis art. 7 ust. 3 ustawy jest jednoznaczny i nie pozostawia dowolności interpretacyjnej. Co więcej, nie przewiduje, jak np. art. 7 ust. 2 ustawy, aby dochód podzielić przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma zdaniem Kolegium oświadczenie K. K. z dnia [...] lutego 2017 r., gdzie wskazała, że dochód netto za listopad 2015 r. wyniósł [...] zł (po odliczeniu od przychodu kosztów jego uzyskania, składki na ubezpieczenie społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy). Zdaniem Kolegium, w świetle tego oświadczenia późniejsze wahania dochodu strony nie mogą mieć znaczenia z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 7 ust. 3 ustawy. Organ II instancji uznał zatem, iż kwota dochodu uzyskanego wyniosła [...] zł, to miesięczny dochód na osobę w rodzinie wyniósł [...] zł ([...] zł : 3 osoby) i przekracza ustawowe kryterium dochodowe rodziny, uprawniające do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła K. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał skargę za uzasadnioną i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Przedstawiając uwarunkowania materialnoprawne Sąd I instancji przytoczył treść przepisów ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, akcentując w szczególności, że wprowadzenie do ustawy pojęć dochodu utraconego i uzyskanego służyło urealnieniu dochodu rodziny/wnioskodawcy w dacie przyznawania świadczeń. Ustawodawca bowiem, jak podkreślił Sąd, przy ustalaniu kryterium dochodowego jako bazę traktuje rok poprzedzający rok świadczeniowy (art. 2 pkt 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci). Z uwagi jednak na możliwą dynamikę sytuacji dochodowej w rodzinach niezbędne jest ustalenie, czy na dzień orzekania przez organy nie doszło do takich istotnych zmian, które nakazują zastosowanie instytucji dochodu utraconego i uzyskanego. Celem szeregu unormowań zawartych w ustawie, zwłaszcza w art. 7, jest ustalenie dochodu osoby ubiegającej się o pomoc państwa oraz jej rodziny wprawdzie w oparciu o dane z roku kalendarzowego poprzedzającego okres na jaki ustalane jest prawo, jednakże w sposób jak najbardziej odzwierciedlający aktualny poziom dochodu takiej osoby oraz członków jej rodziny. Aby jednak uzyskanie dochodu miało wpływ na sposób obliczenia przeciętnego miesięcznego dochodu członka rodziny a tym samym dochodu rodziny, muszą być spełnione przesłanki zawarte w art. 7 ust. 2 lub 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. I tak, stosownie do postanowień art. 7 ust. 2 tej ustawy, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, ustalając dochód członka rodziny lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. W myśl z kolei art. 7 ust. 3 u.p.p.w., w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. W ocenie Sądu I instancji, w okolicznościach niniejszej sprawy, organy niezasadnie przy ustalaniu dochodu rodziny skarżącej zastosowały art. 7 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, zamiast art. 7 ust. 2 tej ustawy, dodatkowo nie wykazując przy tym, że dochód ten był uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane było prawo do świadczenia wychowawczego. Jak podkreślił Sąd, przedmiotowa sprawa dotyczy przyznania świadczenia wychowawczego na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do [...] września 2017 r., oznacza to, że rokiem kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, jest rok 2015 r. Sąd I instancji podkreślił, że skarżąca z dniem [...] października 2015 r. podjęła prowadzenie działalności gospodarczej. Organy obu instancji wyliczając dochód skarżącej, uznały, że kwota uzyskanego dochodu – biorąc pod uwagę dochód netto za listopada 2015 r. przekracza ustawowe kryterium dochodowe rodziny, uprawniające do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Zdaniem Sądu, skoro organy nie ustaliły wysokości dochodu uzyskanego przez skarżącą w 2015 r., zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, to zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji podlega uchyleniu. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu, podnosząc następujące zarzuty: I. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie: 1) art. 7 ust. 3 w zw. z art. 48 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie (niezastosowanie), w wyniku przyjęcia, że w przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na pierwszy okres, tj. na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] września 2017 r., rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2015, a nie 2014, a w konsekwencji - błędne stwierdzenie, że dochód uzyskany przez K. K. z tytułu podjęcia przez nią działalności gospodarczej z dniem [...] października 2015 r. nie jest dochodem uzyskanym przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, czyli - w przedmiotowej sprawie - po roku 2014; 2) art. 7 ust. 2 w zw.u art. 48 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w wyniku przyjęcia, że w okolicznościach analizowanej sprawy regulacja ta powinna znaleźć zastosowanie, choć dochód uzyskany przez K. K. z tytułu podjęcia działalności gospodarczej z dniem [...] października 2015 r. nie jest dochodem uzyskanym przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, czyli w roku 2014. II. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: art. 141 § 4 p.p.s.a., przez nieuzasadnienie (niewyjaśnienie) w zaskarżonym wyroku zarzutu naruszenia przez organy administracji przepisów postępowania oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., w związku z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w wyniku błędnego przyjęcia, że organy administracji naruszyły wskazane przepisy postępowania, podczas gdy w okolicznościach analizowanej sprawy organy administracji dokonały właściwej subsumpcji przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie, wyjaśniając wpierw stan faktyczny sprawy, a następnie wnikliwie rozpatrując zebrany materiał dowodowy i dokonując jego prawidłowej oceny. Mając powyższe na względzie wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, rozpoznanie skargi i jej oddalenie. Zdaniem skarżącego kasacyjnie organu, stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym w przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na pierwszy okres, tj. na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] września 2017 r., rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2015, a w konsekwencji - stwierdzenie, że dochód uzyskany przez K. K. z tytułu podjęcia działalności gospodarczej z dniem [...] października 2015 r. nie jest dochodem uzyskanym przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, nie znajduje umocowania w wykładni językowej, systemowej i celowościowej ustawy. W okolicznościach przedmiotowej sprawy rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego jest bowiem rok 2014, na mocy niebudzącej wątpliwości interpretacyjnych regulacji art. 48 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że Sąd nie przedstawił uzasadnienia (wyjaśnienia) naruszenia przez organy administracji przepisów postępowania. K. K. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie po terminie, ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przede wszystkim należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.), z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, ogólnie określonymi w art. 174 p.p.s.a. Podstawy te determinują kierunek postępowania Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wychodząc z tego założenia, należy na wstępie zaznaczyć, że wobec niestwierdzenia z urzędu nieważności postępowania (art. 183 § 2 p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny ogranicza swoje rozważania do oceny zagadnienia prawidłowości dokonanej przez Sąd I instancji wykładni wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa. Ocenę merytoryczną podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów należało poprzedzić odniesieniem się do kwestii formalnej, jaka została podniesiona w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Wbrew argumentacji pełnomocnika skarżącej, skarga kasacyjna została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. Na powyższe wskazują: prezentata zawarta na potwierdzeniu doręczenia organowi odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (pieczęć SKO z dnia [...] r., k. 75) oraz data wniesienia przez organ skargi kasacyjnej (pieczęć UP z dnia [...] r., k 82). Przechodząc do merytorycznej oceny skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że podniesione w niej zarzuty pozostawały nieuzasadnionymi. Podkreślić na wstępie należy, że poddana kontroli sądowej sprawa dotyczy przyznania świadczenia wychowawczego na okres od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] września 2017 r. Zasadą przyjętą w ustawie o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci jest, że świadczenie wychowawcze przyznaje się na okres trwający od dnia [...] października do dnia [...] września następnego roku. Wyjątek od tej zasady dotyczy pierwszego okresu świadczeniowego i ujęty został w art. 48 tej ustawy stanowiącym w ust. 1, że pierwszy okres, na który ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, rozpoczyna się z dniem wejścia w życie ustawy i kończy się dnia [...] września 2017 r. oraz, że w przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na okres, o którym mowa w ust. 1, rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2014. Prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu (art. 48 ust. 1 i ust. 2 ustawy). Przez dochód zaś rozumieć należy dochód zdefiniowany w przepisach ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1518) - art. 2 pkt 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Należy podzielić spostrzeżenia Sądu I instancji, iż wprowadzenie do ustawy pojęcia dochodu utraconego i uzyskanego służy urealnieniu dochodów rodziny/wnioskodawcy w dacie przyznania świadczenia. Natomiast celem unormowań zawartych w ustawie o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, zwłaszcza w art. 7, jest ustalenie dochodu osoby ubiegającej się o pomoc państwa oraz jej rodziny w oparciu o dane z roku kalendarzowego poprzedzającego okres na jaki ustalone jest prawo, jednakże w sposób jak najbardziej odzwierciedlający aktualny poziom dochodu takiej osoby oraz członków jej rodzin. W warunkach rozpoznawanej sprawy, należy zgodzić się z Sądem I instancji, że ustalając dochód rodziny/strony wziąć należało pod uwagę dochód uzyskany przez stronę oraz jej męża – R. K. Z akt sprawy wynika, że R. K. w 2014 r. nie uzyskał dochodu. Dochód został przez niego osiągnięty w 2015 r. z tytułu umowy zlecenia, która z dniem [...] kwietnia 2015 r. została rozwiązana, stąd dochód ten jako dochód utracony, w rozumieniu art. 2 pkt 19c ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy, nie podlegał uwzględnieniu przy obliczaniu dochodu rodziny strony dla potrzeb ustalania prawa do świadczenia wychowawczego. W odniesieniu do dochodu strony, jak wynika z akt administracyjnych, należało uwzględnić, że w 2014 roku K. K. uzyskała dochód z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę zawartej z [...] sp. z o.o. Umowa ta została rozwiązana na mocy porozumienia stron z dniem [...] maja 2016 r. Prowadzenie zaś działalności gospodarczej skarżąca rozpoczęła z dniem [...] października 2015 r. Zgodzić się należy z Sądem I instancji, że powyższe okoliczności faktyczne odpowiadają dyspozycji przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, nie zaś zastosowanemu przez organy art. 7 ust. 3 tej ustawy. Przepis ten bowiem mówi o uzyskaniu dochodu po roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, co oznacza, iż norma ta miałaby zastosowanie tylko wówczas, gdyby skarżąca podjęła działalność gospodarczą dopiero w 2016 r. (lub 2017 r.) i w tym to okresie uzyskałaby dochód z tego tytułu. Nie sposób przyjąć, jak wywodzi skarga kasacyjna, by za rok kalendarzowy, do jakiego odwołuje się art. 7 ust. 3 ww. ustawy, w okresie przejściowym, o którym mowa w art. 48 ust. 1, uznawać rok kalendarzowy 2014. Rok 2014 stanowił jedynie punkt odniesienia dla ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego w pierwszym okresie świadczeniowym. Próbę przeniesienia powyższego mechanizmu dla zdefiniowania pojęć użytych w art. 7 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, należało więc uznać za nieuprawnioną. Tym samym nieusprawiedliwionym pozostawał zarzut naruszenia art. 7 ust. 3 w zw. z art. 48 ust. 2 ww. ustawy. Powyższe świadczy również o braku usprawiedliwienia dla podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 7 ust. 2 w zw. z art. 48 ust. 2 tej ustawy. Okoliczności sprawy przyczyniły się do prawidłowej konstatacji Sądu I instancji, że materialnoprawną podstawą dla ustalania dochodu strony celem weryfikacji uprawnienia do świadczenia wychowawczego, powinien być art. 7 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Odmawiając natomiast słuszności zarzutowi naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. wskazać należy, że może on być skutecznie podniesiony, gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie i gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy wojewódzki sąd administracyjny nie wskaże, jaki i dlaczego stan faktyczny przyjął za podstawę orzekania, przy czym naruszenie to musi być na tyle istotne, aby mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Za jego pomocą nie można skutecznie zwalczać prawidłowości przyjętego przez sąd stanu faktycznego, czy też stanowiska sądu co do wykładni, bądź zastosowania prawa materialnego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowiska strony przeciwnej, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Oceniając kwestionowany wyrok pod tym kątem stwierdzić należy, że wyrok ten zawiera wszystkie wymagane elementy. Zaznaczyć przy tym trzeba, że podstawą uchylenia przez Sąd kontrolowanych decyzji był art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., nie zaś art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, do którego odwołuje się skarga kasacyjna. Powyższe czyni bezprzedmiotowymi argumenty skargi kasacyjnej nakierowane na wykazanie naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w powiązaniu z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Wobec tego stwierdzić należy, że zarzuty skargi kasacyjnej nie zawierają usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz K. K. w zakresie zwrotu kosztów zastępstwa prawnego, został przyznany w oparciu o art. 204 pkt 2 p.p.s.a., z uwzględnieniem stopnia złożoności sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego reprezentującego stronę.