I OPP 72/11
Sądy administracyjne2011-10-06
Sygnatura
I OPP 72/11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2011-10-06
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Marek StojanowskiWłodzimierz RymsZofia Flasińska
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Zofia Flasińska, Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 6 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku w sprawie z wniosku J. W. o wymierzenie grzywny organowi w związku z nieprzekazaniem Sądowi akt sprawy ze skargi na postanowienie Podlaskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku z dnia [...] września 2010 r., sygn. akt II SO/Bk 15/11 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.
UZASADNIENIE
J. W. wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku w sprawie z wniosku J. W. i W. K. o wymierzenie grzywny organowi w związku z nieprzekazaniem sądowi akt administracyjnych w sprawie ze skargi na postanowienie Podlaskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku z dnia [...] września 2010 r.
Z akt sprawy wynika, że na rozprawie w dniu 14 czerwca 2011 r. w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Podlaskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Białymstoku z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie wydania zaświadczenia Sąd postanowił, w związku z oświadczeniem J. W., wyłączyć z akt tej sprawy (sygn. akt II SA/Bk 740/10), wniosek J. W. i W. K. z dnia 30 grudnia 2010 r. o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie akt sprawy. Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2011 r. J. W. i W. K. zostały wezwane do uiszczenia wpisu od wniosku. W dniu 28 czerwca 2011 r. J. W. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza z dnia 6 lipca 2011 r. zostało przyznane J. W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie powyżej 50 zł, w pozostałym zakresie odmówiono przyznania prawa pomocy. Skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia z dnia 6 lipca 2011 r. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznała J. W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie powyżej 50 zł. J. W. wystąpiła z wnioskiem o sprostowanie uzasadnienia postanowienia z dnia 26 lipca 2011 r. oraz o wyłączenie sędziego. Postanowieniem z dnia 13 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. W takich okolicznościach sprawy J. W. wniosła skargę na przewlekłość postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.
Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy.
W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Po wyłączeniu z akt sprawy II SA/Bk 740/10 wniosku o wymierzenie grzywny, J. W. i W. K. zostały niezwłocznie wezwane do uiszczenia wpisu od wniosku. W odpowiedzi na wezwanie J. W. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza z dnia 6 lipca 2011 r. zostało jej przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie powyżej 50 zł, w pozostałym zakresie odmówiono przyznania prawa pomocy. Strona wniosła sprzeciw od tego postanowienia. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał J. W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie powyżej 50 zł. Następnie strona wystąpiła z kolejnymi wnioskami, w tym o wyłączenie sędziego.
Prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie zostało naruszone. Okoliczność, że postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku nie zostało jeszcze zakończone spowodowane było w szczególności koniecznością rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz o wyłączenie sędziego. Te wszystkie okoliczności prowadzą do przyjęcia, że nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.