II OZ 1172/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt II SA/Lu 565/18 odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt II SA/Lu 565/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił K. sp. z o.o. z siedzibą w [...] przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lipca 2018 r. skarżąca Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 26 lipca 2018 r. W dniu 9 sierpnia 2018 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej o przywrócenie terminu do dokonania wpisu sądowego, wskazujące, że w czasie wyznaczonym przez Sąd do dokonania wpisu, osoba, która dokonuje płatności w firmie, przebywała na urlopie. Do pisma dołączono wydruk z potwierdzeniem uiszczenia wpisu w dniu 6 sierpnia 2018 r. Uzasadniając odmowę przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku swej winy w uchybieniu terminu. Skarżąca wnosząc skargę powinna mieć na uwadze, że będzie nadsyłana do niej korespondencja sądowa, do której w wyznaczonym czasie należy się ustosunkować. Niewątpliwie to obowiązkiem strony skarżącej, tak jak każdej osoby należycie dbającej o własne interesy, było takie pokierowanie firmą, aby z zachowaniem wspomnianego terminu podjąć opisaną wyżej czynność procesową, a w sytuacji, gdyby – z obiektywnych względów – było to niemożliwe, obowiązkiem jej było przedstawienie Sądowi tych wyjątkowych okoliczności. Skarżąca bezsprzecznie nie wskazała żadnych nadzwyczajnych okoliczności, które nie pozwoliłyby jej uiścić w terminie wspomnianej opłaty sądowej. Oczywistym jest zarazem, że okres urlopowy do takich sytuacji nie należy. Zażaleniem K. sp. z o.o. z siedzibą w [...] zaskarżyła powyższe postanowienie w całości wnosząc o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i zaliczenia dokonanej w dniu 6 września 2018 r. wpłaty na poczet wpisu od skargi. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że Spółka dołożyła wszelkich starań aby opłata została uiszczona terminie, jednakże brak obecności osób zarządzających jak i innych osób, które posiadają możliwość dokonywania płatności uniemożliwiła dokonanie zapłaty we wskazanym terminie. Jednocześnie podkreślono, że w pierwszym możliwym terminie, tj. 6 września 2018 r., opłata została uiszczona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Przy czym brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy oraz przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z 8 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 712/08). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybił terminowi do uiszczenia wpisu od skargi bez swojej winy. Okoliczności podanej przez Spółkę, tj. nieuiszczenie wpisu od skargi w terminie na skutek przebywania na urlopie pracowników odpowiedzialnych za dokonywanie płatności, nie można uznać za przeszkodę nieusuwalną. Skarżąca powinna tak zorganizować pracę Spółki, aby brak części pracowników nie wywierał negatywnych skutków w sferze jej działalności. Braku wystarczającej staranności w zorganizowaniu pracy Spółki nie można traktować jako podstawy wniosku o przywrócenie terminu. Stąd też zaskarżone postanowienie odmawiające Spółce przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi uznać należy za prawidłowe. Wobec powyższych rozważań i okoliczności niniejszej sprawy należało uznać, że nie został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zasadnie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.