I GZ 358/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2021 r. sygn. akt V SA/Wa 1377/20 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 18 sierpnia 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 1377/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił S. W. wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przed zweryfikowaniem istnienia przesłanek przesądzających o zasadności takiego wniosku niezbędne jest ustalenie, że dane postanowienie organu podlega wykonaniu, a warunek ten zostaje spełniony wówczas, gdy dokonuje ono zmian w zakresie praw lub obowiązków strony. Sąd podkreślił, że postanowienie którego dotyczy wniosek o wstrzymanie nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności), bowiem dotyczy ono utrzymania w mocy postanowienia oddalającego skargę na czynności egzekucyjne ze względu na jej bezzasadność. Takie rozstrzygnięcie nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, w tym w szczególności w drodze przymusu. Zażalenie na to postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego zmianę ewentualnie o uchylenie postanowienia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a., art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 8 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tegoż artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przy tym okoliczności, które uprawdopodabniałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na stronie. W rozpatrywanej sprawie, zasadnicze znaczenie ma charakter prawny aktu, objętego wnioskiem Skarżącego. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem Dyrektor IAS stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora II Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie o oddaleniu skargi na czynności egzekucyjne. Zauważyć w tym miejscu należy, jak też słusznie skonstatował Sąd pierwszej instancji, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Z zaskarżonego postanowienia, którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora II Oddziału ZUS w Warszawie o oddaleniu skargi na czynności egzekucyjne, nie wynika zatem wprost obowiązek nadający się do wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji. Nie kreuje on zatem żadnego obowiązku, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonany w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności. Z powyższego wynika zatem, że zaskarżone postanowienie należy do tej kategorii aktów administracyjnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Jako niezasadne należało również ocenić zarzuty naruszenia art. 7 k.p.a., 8 k.p.a. 77 k.p.a., 80 k.p.a., bowiem Sąd pierwszej instancji tych przepisów nie stosował i nie mógł stosować. Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego nie reguluje postępowania przed sądem administracyjnym. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.