II FSK 2550/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa, , , po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 623/11 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 26 maja 2011 r., [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 623/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M.S. - zwanej dalej "Skarżącą" - na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 26 maja 2011 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości. Sąd pierwszej instancji ustalił, że z akt sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi w dniu 30 maja 2011 r., podczas gdy skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 1 lipca 2011 r. Ponieważ w sprawie termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 29 czerwca 2011 r., została ona wniesiona po po upływie 30-dniowego terminu przewidzianego w art. 53 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.". Z uwagi na powyższe sąd pierwszej instancji odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2. W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a., poprzez uznanie, iż skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniosła, że sąd pierwszej instancji błędnie ustalił datę doręczenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej na dzień 30 maja 2011 r., kiedy została ona doręczona w dniu 2 czerwca 2011 r. Jako dowód załączyła kopertę z adnotacją doręczyciela z dnia 1 czerwca 2011 r.: "Awizo. Adresat nieobecny". Obok niej znajduje się informacja kontrolera poczty o wydaniu przesyłki w dniu 2 czerwca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy podzielić zarzut strony wnoszącej skargę kasacyjną naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości data nadania skargi. Kwestią sporną jest natomiast data odebrania przez pełnomocnika skarżącej zaskarżonej decyzji. Jako, że jest ona datą, od której liczy się bieg terminu do wniesienia skargi, jej określenie decyduje o prawidłowości wniesienia środka zaskarżenia. Należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę, że Sąd pierwszej instancji opierając się na "Potwierdzeniu odbioru" przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję wziął pod uwagę jedynie datę odbioru przesyłki bez skontrolowania pozostałych okoliczności wynikających z tego dokumentu. Nie ulega wątpliwości, że zwrotne "Potwierdzenie odbioru przesyłki" jest dokumentem urzędowym, pozwala zatem przyjąć za prawdziwe to co zostało w nim stwierdzone. W rozpoznawanym stanie faktycznym trudno jest jednak określić, czy decyzja została odebrana przez osobę do tego upoważnioną. Na potwierdzeniu widnieją dwie pieczęcie: jedna kancelarii komornika sądowego, druga A. K. wraz z numerem pełnomocnictwa. Ich zestawienie wskazuje na to, że została ona odebrana przez pracownika kancelarii komorniczej, a nie przez osobę upoważnioną przez pełnomocnika Skarżącej. Zaznaczyć należy, że już w skardze wskazano jako datę doręczenia decyzji dzień 2 czerwca 2011 r. Już z tych względów zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia zasługuje na uwzględnienie. Za uchyleniem zaskarżonego postanowienia przemawia jednak przede wszystkim dowód załączony do skargi kasacyjnej w postaci koperty, na której znajduje się pieczęć: "Awizo. Adresat nieobecny" z dnia 1 czerwca 2011 r. oraz notatka kontrolera poczty o wydaniu listu w dniu 2 czerwca 2011 r. Opisane powyżej okoliczności wymagają wyjaśnienia. Brak jednoznaczności w przedstawionym zakresie uniemożliwia prawidłowe ustalenie, czy skargę wniesiono we właściwym ustawowo dla tego typu czynności terminie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi Skarżącej w sytuacji, gdy brak jest pewności, że upłynął termin, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i czyni skargę kasacyjną zasadną. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.