II SA/Gl 422/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. P. i "A" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia w kwestii wniosku "A" o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uchyliło decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...]r., nr [...] i określiło dla "B" Sp. z .o.o. z siedzibą w B. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie hali- wiaty o konstrukcji stalowej do składowania opału oraz gromadzenia odpadów komunalnych tj. czasowe ich gromadzenie i przetrzymywanie, następnie sortowanie i transport na wysypisko śmieci. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach "A" zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na słuszny interes społeczności lokalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając ten wniosek, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi więc odstępstwo od zasady z art. 61 § 1 Ppsa, a zatem odnosi się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 Ppsa ustawodawca nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, że zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 (OSS 2005 r. nr 3, poz. 72) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu rzeczą sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Tym niemniej uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie (por. M. Bogusz w glosie do przytoczonego wyżej postanowienia NSA, Gdańskie Studia Prawnicze, Przegląd orzecznictwa 2006 r., nr 1, poz. 1), z czym należy się zgodzić. W niniejszej sprawie skarżące "A" wnosząc wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji odwołało się jedynie do ogólnego pojęcia słusznego interesu społeczności lokalnej, nie uprawdopodobniło natomiast jaka szkoda powstanie w przypadku wykonania tego aktu i w czym upatruje nieodwracalność jego skutków. Należy przy tym podkreślić, że na obecnym etapie postępowania Sąd rozpatrywał jedynie przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie dokonywał natomiast oceny merytorycznej tego aktu. Nie mógł zatem na podstawie przedstawionych w skardze argumentów dotyczących meritum sprawy, czyli oceny czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wywodzić przesłanek do wstrzymania jej wykonania. Jednocześnie Sąd działając z urzędu nie dopatrzył się przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, wyliczonych enumeratywnie w art. 61 § 3 Ppsa. Należy bowiem zwrócić uwagę, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. stanowi rozstrzygnięcie mające charakter jedynie opiniodawczy i zapada w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o warunkach zabudowy bądź pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Decyzja ta nie zezwala na realizację inwestycji, nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego to nie decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, lecz rozstrzygnięcia, których wydanie ta decyzja warunkuje mogą podlegać wykonaniu, tak jest w przypadku pozwolenia na budowę. Sąd nie jest władny zastosować ochrony tymczasowej również, w sytuacji w której zachodzi sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego skutkującego przesłankami z art. 61 § 3 Ppsa. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.