II OSK 2051/21
Sądy administracyjne2021-10-14
Sygnatura
II OSK 2051/21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2021-10-14
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Arkadiusz Despot - Mładanowicz
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 14 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 21 kwietnia 2020 r., nr RAA.6730.1.101.2019.JWK-1122/dz.3142 zawartego w skardze kasacyjnej A. G. i K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 899/20 w sprawie ze skargi A. G. i K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 7 października 2020 r., nr SKO Gd/745/20 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek. 2
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 899/20 oddalił skargę A. G. i K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 7 października 2020 r., nr SKO Gd/745/20 utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 21 kwietnia 2020 r., nr RAA.6730.1.101.2019.JWK-1122/dz.3142 ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z infrastrukturą techniczną.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku A. G. i K. G. wnieśli o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 21 kwietnia 2020 r.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skorzystanie przez inwestora z decyzji o warunkach zabudowy, uzyskanie na jej podstawie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę i realizacja inwestycji skutkować będzie spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym i dla skarżących i dla inwestora korzystnym będzie jeśli kwestia zasadności decyzji o warunkach zabudowy oraz zaskarżonego orzeczenia rozpatrzona zostanie zanim inwestor podejmie faktyczne działania mające na celu realizację inwestycji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazać należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie warunków zabudowy, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno - budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. Tym samym nie można stwierdzić na tym etapie postępowania zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę. Wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy nie przesądza, że inwestor uzyska pozwolenie na budowę.
Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.