I SA/Wa 1922/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w części dotyczącej odmowy przyznania zasiłku stałego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE K. S. pismem z dnia [...] września 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku stałego od października 2010 r. i umorzenia postępowania przed organem I instancji w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej K. S. w dniu 27 kwietnia 2011 r. Termin do wniesienia skargi do sądu upłynął zatem w dniu 27 maja 2011 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, skarga w niniejszej sprawie złożona została bezpośrednio w sekretariacie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu 2 września 2011 r. (data prezentaty organu). Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., wobec czego podlegała odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.