II SAB/Kr 117/21

SENTENCJA Kraków, dnia 22 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 maja 2021 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. powiat grodzki w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Zarządzeniem z dnia 21 września 2021 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi z dnia 10 maja 2021 r. skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) w terminie 7 dni. Odpis powyższego zarządzenia został odebrany przez pełnomocnika skarżącego w dniu 29 września 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-35 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego podał, że ponaglenie zostało złożone pismem z dnia 5 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z powyższego wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia przewlekłego prowadzenia postępowania w aktualnym stanie prawnym jest złożenie ponaglenia w trybie art. 37 K.p.a. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, art. 52 § 1 p.p.s.a. "określa związek, sekwencję między postępowaniami administracyjnymi, w których podejmowane są akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym, i wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym" (T. Woś, komentarz do art. 52, w: T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WK 2016). Skoro więc Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje środek zwalczania bezczynności lub przewlekłości w postaci ponaglenia, to z zasady wyrażonej w art. 52 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga do sądu administracyjnego, również służąca zwalczaniu bezczynności lub przewlekłości, powinna zostać poprzedzona próbą usunięcia stanu zaniechania za pomocą środków uregulowanych w k.p.a., tj. przez wniesienie ponaglenia. Jak wyjaśnił pełnomocnik skarżącego, w toku postępowania skarżący wniósł ponaglenie w dniu 5 sierpnia 2019 r. Jego skutkiem było wydanie przez Powiatowego Inspektora postanowienia z dnia 9 października 2019 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie "zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia do organu administracji architektoniczno–budowlanej" w zakresie budynków zlokalizowanych przy [...] w K.. Następnie w związku z negatywnym dla skarżącego rozstrzygnięciem złożył on zażalenie, w wyniku którego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 30 lipca 2020 r. nr [...] uchylił w całości postanowienie z dnia 9 października 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Z powyższej chronologii zdarzeń wynika, że obecna skarga z dnia 10 maja 2021 r. nie została poprzedzona ponagleniem. Stwierdzić bowiem należy, że złożone przez skarżącego ponaglenie z dnia 5 sierpnia 2019 r. wywołało oczekiwany skutek, tj. ustała bezczynność Powiatowego Inspektora, jako że wydał on w dniu 9 października 2019 r. postanowienie nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Tym samym Sąd przyjął, że art. 53 § 2b P.p.s.a. umożliwiający wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu oznacza, że raz wniesione ponaglenie otwiera możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego w tym postępowaniu w każdym czasie, o ile trwa stan bezczynności i przewlekłości postępowania. Jeśli jednak ponaglenie wywołało skutek, tj. organ wydał akt, następnie uchylony przez organ wyższej instancji, to w przypadku kolejnej bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skargę do sądu administracyjnego należy poprzedzić nowym ponagleniem służącym przerwaniu aktualnego stanu zaniechania. Wobec powyższego, skoro złożona w niniejszej sprawie skarga nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia, jest ona niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu w kwocie 100 zł (punkt 2 sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy