II GSK 2061/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku "A." Spółki z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej "A." Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 21 maja 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 161/11 w sprawie ze skargi "A." Spółki z o.o. w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 161/11 oddalił skargę "A." Spółki z o.o. w Wy. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Skargą kasacyjną Spółka "A." zaskarżyła powyższy wyrok w całości wnosząc między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, że łączna kwota nałożonych na nią kar przekracza 200.000 zł a ich wyegzekwowanie przed wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia przez Sąd może doprowadzić do bankructwa przedsiębiorstwa i utraty pracy przez współpracujących z nimi kierowców. W ocenie skarżącej spowoduje to nie tylko trudne, ale wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki. Wyegzekwowanie kar, z zastrzeżeniem, iż podlegać one będą ewentualnemu zwrotowi w przypadku korzystnego dla skarżących rozstrzygnięcia przez NSA, nie będzie miało żadnego znaczenia, jako że Spółka nie będzie mogła już prawidłowo funkcjonować i zbankrutuje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie wskazano na fakty, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Sam fakt powołania się na możliwość wystąpienia bankructwa i zwolnienia współpracujących ze skarżącą kierowców lub możliwość nieprawidłowego funkcjonowania Spółki w związku z egzekucją nałożonych na nią kar, bez wskazania konkretnych okoliczności mogących doprowadzić do którejś z wymienionych w uzasadnieniu okoliczności, nie jest wystarczający do uznania, iż zostały uprawdopodobnione przesłanki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.