Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Bk 352/11

Sądy administracyjne2011-10-04
Sygnatura
II SA/Bk 352/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia
2011-10-04
Rodzaj
Postanowienie WSA w Białymstok

Sędziowie

Mirosław Wincenciak

Rozstrzygnięcie

Przywrócono termin do uiszczenia wpisu

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a przywrócić termin do uiszczenia wpisu UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. odrzucono skargę M. M. z tego powodu, że w wyznaczonym terminie nie został uiszczony wpis. Orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 lipca 2011 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 26). W dniu 13 lipca 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi. W uzasadnieniu wniosku podano, że zarówno zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi jak i oba zawiadomienia o pozostawieniu tej korespondencji w urzędzie pocztowym nie zostały doręczone skarżącemu. W jego ocenie wynika to z faktu, że mieszka on w domu oznaczonym numerem 71A, jest to drugi dom od ulicy i listonosze często pozostawiają korespondencję w skrzynce pocztowej pierwszego z domów od ulicy po numerem 71. W przypadku gdy jego właściciele, nie przekażą skarżącemu kierowanej do niego korespondencji, albo nie ma ich w domu przez dłuższy czas, to nie wie on nic o listach adresowanych do niego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 ustawy wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest zobowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o przewrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Na wstępie odnieść się jednak należało do kwestii dochowania przez skarżącego siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. W sprawie niniejszej przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia skarżącemu postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 7 lipca 2011 r. Wniosek zaś został nadany w polskiej placówce pocztowej w dniu 13 lipca 2010 r. a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy. Skarżący spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ uiścił wpis od skargi. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględnienia wniosku. W dalszej kolejności należało ocenić, czy argumenty skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do uzupełnienia braku skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu również i ta przesłanka została spełniona. Z okoliczności doręczenia wezwania, które ostatecznie na skutek tego, że nie zostało odebrane przez skarżącego, zostało złożone do akt ze skutkiem doręczenia należy wnioskować, że istotnie brak uiszczenia wpisu był skutkiem niewiedzy skarżącego o obowiązku jego uiszczenia. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.