II OZ 1136/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.C. reprezentowanej przez opiekuna prawnego W.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 131/18 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.C. reprezentowanej przez opiekuna prawnego W.C. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 131/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, w sprawie ze skargi J.C. reprezentowanej przez opiekuna prawnego W.C. (zobacz: kopia zaświadczenia Sądu Rejonowego w B. – k. 15) na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia wynika, że wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nakazującej rozbiórkę tymczasowego obiektu budowlanego typu "blaszak" skarżąca przedstawiła merytoryczne zarzuty przeciwko decyzji. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożony wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, co skutkowało odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zdaniem Sądu przedmiotowy wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej nie został uzasadniony. Uzasadnienie skargi zawiera wyłącznie zarzuty dotyczące legalności zaskarżonej decyzji, zaś nie odwołuje się do okoliczności przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem sąd w postępowaniu wpadkowym dotyczącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może rozważać okoliczności stanowiących zarzuty skargi, a wyłącznie okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazania tych ostatnich zabrakło, co zobowiązywało sąd do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zwłaszcza że sąd nie może również poszukiwać takich okoliczności z urzędu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła strona skarżąca, zarzucając temu orzeczeniu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pomimo istnienia, w ocenie skarżącej, przesłanek wstrzymania jej wykonania i uprawdopodobnienia przez skarżącą przesłanek ochrony tymczasowej, które to naruszenie miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wykazała iż wykonanie zaskarżonej decyzji grozi realnym niebezpieczeństwem – wiąże się z koniecznością rozbiórki budynku gospodarczego, co oznacza, że skarżąca nie będzie miała gdzie składować opału w celu ogrzania mieszkania. Dlatego wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody bądź spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniając obowiązek orzekania sądu administracyjnego na podstawie akt sprawy (art. 166 w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a.), zauważyć należy, iż rozpoznanie żądania wstrzymania wykonania aktu lub czynności i wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie może nastąpić wyłącznie na podstawie samego wniosku. Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, sąd administracyjny powinien w równym stopniu uwzględnić materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują przesłanki, od spełnienia których uzależnione zostało udzielenie ochrony tymczasowej. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej nie został w żaden sposób uzasadniony, co ostatecznie skutkowało odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zwrócić jednak należy uwagę, że wniosek ten został zamieszczony w piśmie stanowiącym uzupełnienie skargi. Faktem jest, że nie został on oddzielnie uzasadniony. Jednakże okoliczności mogące ewentualnie przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji strona zawarła w swoim pierwszym piśmie w sprawie, mimo że nie sformułowała stosownego wniosku, co zasadnie wskazał pełnomocnik skarżącej. Nie bez znaczenia pozostaje także przedmiot decyzji objętej wnioskiem o zastosowanie ochrony tymczasowej, a mianowicie decyzja nakazująca rozbiórkę tymczasowego obiektu budowlanego. Mając na uwadze powyższe wskazać trzeba, że z uwagi na brak oceny okoliczności wskazanych przez skarżącą na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. tego, że obiekt służy do przechowywania opału i trudności związanych z funkcjonowaniem, w sytuacji rozbiórki tego obiektu, zaszła przesłanka do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Dlatego też, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.